178 views

Με αφορμή τον πρόσφατο τραγικό και ξαφνικό θάνατο του θρυλικού Kobe Bryant, το eyap.gr θυμάται αντίστοιχα περιστατικά τα οποία συγκλόνισαν τον «αγγλικό κόσμο».

 

Μόλις δύο εβδομάδες έχουν περάσει από τον τραγικό και τόσο άδικο χαμό του «γίγαντα» του μπάσκετ αλλά και γενικότερα του αθλητισμού, Kobe Bryant, ο οποίος ταξίδεψε για την «χώρα των αγγέλων» μαζί με την μεγαλύτερη του αδύναμια, την πολυαγαπημένη του κόρη, Gianna.

Ο θάνατος του «Mamba» δεν συγκίνησε μόνο την μπασκετική κοινότητα αλλά και ολόκληρο τον κόσμο, με τα δελτία ειδήσεων σε κάθε μεριά του πλανήτη μας να μεταδίδουν πρώτη-πρώτη την συγκεκριμένη αποκαρδιωτική είδηση.

Βλέπετε, ο Kobe αποτέλεσε μια τεράστια απώλεια για τον ευρύτερο χώρο του αθλητισμού, καθώς, τόσο κατά τη διάρκεια της άκρως επιτυχημένης του καριέρας, όσο και μετά την απόσυρση του πριν μόλις μερικά χρόνια, υπήρξε πηγή-έμπνευσης για πολλούς αθλητές προκειμένου να αντιμετωπίσουν κάθε εμπόδιο και δυσκολία που θα συνατούσαν στον διαβά τους και να κάνουν πραγματικότητα αυτό που έχουν ονειρευτεί.

 

 

Αναμφίβολα, η απουσία του θα είναι αισθητή σε κάθε στιγμή του αθλητισμού, στο μυαλό κάθε αθλητή, στο μυαλό και την καρδιά κάθε υγιούς φιλάθλου, ανεξαρτήτου αθλήματος, στο μυαλό εκείνων που έστω και λίγο επηρεάστηκαν από τα λεγόμενα του…

Με αφορμή λοιπόν τον χαμό του «Black Mamba», οι Έλληνες Υποστηρικτές Αγγλικού Ποδοσφαίρου αποφάσισαν να ανατρέψουν στο παρελθόν και να σας παρουσιάσουν παρόμοια τραγικά περιστατικά που ήταν αρκετά για να ρήξουν σε θλίψη ολόκληρη την κοινότητα του αγγλικού ποδοσφαίρου (και όχι μόνο).

 

Η τραγωδία του Burden Park

 

 

Μόλις έξι μήνες μετά την λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η μεγαλύτερη (μέχρι την επόμενη) καταγγεγραμένη τραγωδία στα χρονικά των αγγλικών γηπέδων έμελλε να κάνει την εμφάνιση της.

Η Bolton Wanderers φιλοξένησε την Stoke City στο παλιό της «ποδοσφαιρικό σπίτι», όταν ένα τοίχος του γηπέδου κατέρρευσε, με αποτέλεσμα να καταπλακώσει τους θεατές, δημιουργώντας ταυτόχρονα ένα απερίγραπτο χάος.

Συνολικά, εκείνη την ημέρα έδωσαν το παρών πάνω από 40,000 θεατές, με 33 να χάνουν την ζωής τους, ενώ ακόμη 400 τραυματίστηκαν.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η τραγωδία ξεκίνησε όταν περίπου 20,000 οπαδοί έσπασαν τις κλειδωμένες πύλες του σταδίου προκειμένου να εισέλθουν, σκορπίζοντας… άπλετα τον πανικό.

 

Οι «Μπέμπηδες» που έμειναν για πάντα παιδιά

 

 

Είναι αυτό που λέμε ότι όποια κι αν είναι τα σχέδια του ανθρώπου, μεγάλα ή μικρά, δυστυχώς τίποτα δεν μπορεί να κερδίσει το προκαθορισμένο, την μοίρα…

Στις 6 Φεβρουαρίου συμπληρώθηκαν ακριβώς 62 χρόνια από την τραγωδία του Μονάχου, όπου οι «Μπέμπηδες» της Manchester United χάθηκαν στους γερμανικούς αιθέρες.

Η ομάδα του θρυλικού Sir Matt Busby επέστρεφε στα πάτρια εδάφη από έναν ευρωπαϊκό θρίαμβο, αφού μόλις είχε κερδίσει ένα εισιτήριο για τις τέσσερις καλύτερες ομάδες του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης μέσα στο Βελιγράδι απέναντι στον τρανό Ερυθρό Αστέρα.

Η πτήση των «Κόκκινων Διαβόλων» θα έκανε στάση στο Μόναχο για ανεφοδιασμό καυσίμων. Μετά τον ανεφοδιασμό, ο πιλότος, παρά τις αντίξοες καιρικές συνθήκες, έκρινε ότι η πτήση έπρεπε να πραγματοποιηθεί κανονικά, όμως και οι τρεις προσπάθειες απογείωσης που επιχείρησε απέτυχαν.

Τελικά το αεροπλάνο πήρε φωτιά και συγκρούστηκε με ένα (ευτυχώς) ακατοίκητο σπίτι. Δύο τυχεροί από την United πρόλαβαν και έφυγαν όμως σχεδόν όλη η αποστολή δεν είχε την ίδια τύχη και έγιναν… θρύψαλα, με το αεροπλάνο να εξεράγη στιγμές αργότερα.

Οι δύο που κατάφεραν να επιβιώσουν ήταν ο αήμνηστος Σκωτσέζος προπονητής Sir Matt Busby και η παλαιά δόξα των αγγλικών γηπέδων, και επίσης Sir, Boby Charlton.

Απολογισμός: 23 θύματα και 19 τραυματισμοί. Ο απόλυτως ξεκληρισμός ποδοσφαιρικής ομάδας…

 

Όταν κάηκαν 56 αθώες «ψυχές»

 

 

Λίγες ημέρες πριν την πασίγνωστη τραγωδία του Χέιζελ, ακόμη μία επισκίασε τα… ανούσια ποδοσφαιρικά δρώμενα στον αγγλικό «κόσμο». Μέχρι φυσικά την επόμενη, και την επόμενη.

Βέβαια, αυτή τη φορά δεν πρόκειται για κάποιο αεροπορικό δυστύχημα, όπως είδαμε ακριβώς παραπάνω, αλλά για… φωτιά. Πριν την έναρξη της αναμέτρησης ανάμεσα στην γηπεδούχο Bradford City και την Lincoln City, οι φίλαθλοι της πρώτης θα πανηγύριζαν την κατάκτηση του πρωταθλήματος της Τρίτης Κατηγορίας του Αγγλικού Ποδοσφαίρου. Η… θεά τύχη όμως είχε άλλα σχέδια.

Στο ιστορικό Valley Parade βρέθηκαν συγκεκριμένα 11,076 θεατές, σχεδόν το διπλάσο από τον μέσο όρο της χρονιάς. Μάλιστα, η τοπική εφημερίδα Telegraph & Argus έκανε ειδική μνεία στο Valley Parade, το οποίο έχει ανοίξει τις πύλες του από το πολύ μακρινό 1903 και σύντομα θα ανακαινιζόταν. Τραγική ειρωνεία, έτσι;

Περίπου 40 λεπτά μετά την έναρξη του παιχνιδιού, κάτι εξωαγωνιστικό τράβηξε την προσοχή του κοινού. Πιο συγκεκριμένα, ένας ισχνός μαύρος καπνός είχε κάνει την εμφάνιση του κάτω από το διάζωμα G της κύριας ξύλινης κερδίας του γηπέδου, εκεί όπου είχε συγκεντρωθεί πάνω από 3,000 φίλαθλοι των γηπεδούχων. Όλα ξεκίνησαν από ένα… καταρραμένο αναμμένο τσιγάρο.

Οι θεατές άρχισαν να νιώθουν ζεστό το πάτωμα της κερδίκας, με την θερμοκρασία να αυξάνεται επικίνδυνα.

 

 

Δυστυχώς, τα μέτρα ασφαλείας ήταν ανύπαρκτα με την αστυνομία να δίνει αμέσως εντολή για εκκένωση του χώρου και την πυροσβευστική να καταφθάνει. Η φωτιά απλωνόταν ολοένα και περισσότερο και αρκετά καθίσματα αλλά και η οροφή είδαν τα… ζεστά δόντια της φωτιάς. Μάλιστα, η οροφή έλιωνε με γρήγορους ρυθμούς και έπεφτε πάνω στο ανήμπορο κοινό δημιουργώντας πυκνό μαύρο καπνό που δυσκόλευε όλο και περισσότερο την όραση και την αναπνοή.

Τέσσερα λεπτά ήταν αρκετά για να πάρει φωτιά ολόκληρη η κερκίδα. Οι πανικόβλητοι οπαδοί προσπαθούσαν απελπισμένα να σωθούν μπαίνοντας στον αγωνιστικό χώρο, πηδώντας στο κενό. Κατέβαλαν κάθε δυνατή προσπάθεια.

Επίσης, οι περισσότερες έξοδοι ήταν κλειδωμένες ή κλειστές, όμως ήταν αδύνατον να καταρριφθούν. Ολόκληρη η χώρα παρακολουθούσε συγκλονισμένη.

Οι αρχές έκαναν ότι δυνατόν μπορούσαν, ωστόσο το μοιραίο δεν μπορούσε να αποτραπεί. 56 «ψυχές» που πήγαν να δουν την ομάδα τους, χάθηκαν, έτσι, τόσο άδικα, και 265 ακόμη την… γλίτωσαν με τραυματισμούς.

Είναι αξιοσημείωτο ότι από τότε και μέχρι σήμερα, το ξύλο έπαψε να αποτελεί βασικό υλικό κατασκευής κερδίκων σε όλα τα γήπεδα της Μεγάλης Βρετανίας. Λογικό…

 

Το απόλυτο χάος στις Βρυξέλλες

 

 

Χουλιγκανισμός και ποδόσφαιρο δεν πρέπει ποτέ να αποτελούν δύο ταυτόσημες έννοιες. Δυστυχώς για πολλά χρόνια αλλά και μέχρι σήμερα, αρκετοί είναι αυτοί που μέσω του ποδοσφαίρου προσπαθούν να βγάλουν το… άχτι τους, είτε μέσω βιαιοπραγιών είτε μέσω λεκτικών επιθέσων. Φυσικά, αρκετές φορές, λόγω αυτών των πράξεων μετράμε θύματα.

Έτσι, όπως συνηθίζεται, ο χουλιγκανισμός αποτέλεσε την αιτία για μία από τις χειρότερες τραγωδίες στην ιστορία του αγαπημένου μας αθλήματος, αυτή του Χέιζελ.

Το 1984, όταν η Liverpool κέρδισε την Roma, οι φίλαθλοι της τελευταίας επιτέθηκαν σε ορισμένους της πρώτης.

Έτσι, υπήρχε ήδη μια… βεντέτα ανάμεσα στους Άγγλους και τους Ιταλούς φιλάθλους, μια βεντέτα που γιγαντώθηκε λίγο αργότερα μέσα στο έτος.

Στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης, οι «Κόκκινοι» αναμετρήθηκαν με την Juventus στο στάδιο Χέιζελ των Βρυξελλών του Βελγίου, στον πιο αιματηρό τελικό της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης.

Μόλις μια ώρα πριν την έναρξη του τελικού, οι οπαδοί της Liverpool έσπασαν ένα κιγκλίδωμα του γηπέδου που τους χώριζε από τους οπαδούς της αντίπαλης ομάδας, οι οποίοι βρέθηκαν κοντά σε έναν τοίχο του σταδίου, που σύντομα κατέρρευσε από την ασφυκτική πίεση.

 

 

Η κατάρρευση του συγκεκριμένου τοίχου είχε τραγικά αποτελέσματα με 39 ανθρώπους να χάνουν ακαριαία τη ζωή τους και εκατοντάδες ακόμη να τραυματίζονται σοβαρά (πάνω από 600). 32 από τα θύματα ήταν Ιταλοί οπαδοί της Juventus, ενώ την λίστα πρόσθεσαν ακόμη 4 Βέλγοι, 2 Γάλλοι και ένας Βορειοϊρλανδός.

Τότε, οι φίλαθλοι της «Μεγάλης Κυρίας» εξοργίστηκαν και αμέσως ξέσπασε «μάχη» μεταξύ αυτών και των αστυνομικών δυνάμεων με πέτρες και μπουκάλια.

Κι όμως, ενώ ξεψυχούσαν ζωές, το παιχνίδι έγινε κανονικά σηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων (μέχρι και σήμερα), με την Juventus να κατακτάει το τρόπαιο (1-0).

Φυσικά, όταν αποδείχθηκε ότι υπαίτιοι της τραγωδίας υπήρξαν οι Άγγλοι οπαδοί, η τότε εκκεντρική πρωθυπουργός της Αγγλίας, Μάργκαρετ Θάτσερ, με την συναίνεση της UEFA, πήρε την απόφαση να αποκλείσει κάθε αγγλικό σύλλογο από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις για τα επόμενα πέντε χρόνια, με εξαίρεση την Liverpool, που υπέστη ποινή έξι ετών.

Το… γέρικο γήπεδο του Χέιζελ ανακαταστευάστηκε, τα μέτρα ασφαλείας αναβαθμίστηκαν, ενώ άλλαξε η ονομασία του (Στάδιο Βασιλιάς Μπωντουέν).

Η τραγωδία του Χέιζελ έχει χαρακτηριστεί (δίκαια) ως «η πιο μαύρη ώρα στην ιστορία των διοργανώσεων της UEFA.»

 

«You’ll Never Walk Alone»

 

 

Ποτέ δεν θα γίνει βαρετό ή κλισέ όταν η μουσική συνδυάζεται με τον αθλητισμό και ιδίως με την… καψούρα μας, το ποδόσφαιρο.

Το «You’ll Never Walk Alone» αποτελεί ένα τραγούδι σε εκτέλεση των Gerry & The Pacemakers, οι οποίοι το έκδοσαν στις αρχές του 60′. Σύντομα οι οπαδοί της Liverpool μετέτρεψαν σε προσωπικό τους ύμνο το παραπάνω μουσικό άσμα και μέχρι και σήμερα το εκτελούν στην αρχή και στο τέλος κάθε αναμέτρησης. Μάλιστα, οι «Κόκκινοι» έχουν συνδεθεί τόσο στενά με το συγκεκριμένο τραγούδι που η επιγραφή «You’ll Never Walk Alone» προστέθηκε στο έμβλημα της ομάδας καθώς και στις πύλες που οδηγούν στο Anfield.

Βέβαια, μετά την 15η Απριλίου του 1989, ο συγκεκριμένος ανατριχιαστικός στο άκουσμα του ύμνος έχει συνδεθεί (επίσης) με τα θύματα της τραγωδίας στο στάδιο της Sheffield Wednesday, το Hillsborough.

Nottingham Forest και Liverpool διασταύρωσαν τα «ξίφη» τους στα πλαίσια των ημιτελικών του FA Cup. Ωστόσο, πολύ πριν το πρώτο σφύριγμα, το παιχνίδι επισκιάστηκε από τα αισχρά και (όπως αποδείχθηκε) απάνθρωπα λάθη του… αψυχολόγητου επικεφαλής της αστυνομίας, David Duckenfield, ο οποίος αρκετά χρόνια αργότερα, αθωώθηκε (!) για τις πράξεις του.

Συγκεκριμένα, η εσφαλμένη κατανομή των φιλάθλων, η προχειρότητα, η κακοδιαχείριση μιας κατάστασης εκτάκου ανάγκης είχαν ως αποτελέσμα να βρεθούν υπεράριθμοι φίλαθλοι της Liverpool στην βόρεια εξέδρα του σταδίου, την Leppings Lane.

Έτσι, δημιουργήθηκε τεράστια πίεση στην συγκεκριμένη κερδίκα, οι φίλαθλοι ήταν στριμωγμένοι στα κάγκελα και επακόλουθο αυτών των συνθήκων ήταν αρκετοί από αυτούς να χάσουν την ζωή τους από ασφυξία, ενώ κάποιοι άλλοι ποδοπατήθηκαν μεταξύ τους.

 

 

Μόλις έξι λεπτά μετά την έναρξη, ο αγώνας διακόπηκε αμέσως και ο αγωνιστικός χώρος, αντί για 22 ποδοσφαιριστές, γέμισε με αμέτρητους αιμόφυρτους φιλάθλους.

Για συνολικά 94 υποστηρικτές το νήμα της ζωής κόπηκε αμέσως, ανάμεσα τους αρκετοί ανήλικοι, ενώ δύο ακόμη άφησαν την τελευταία τους πνοή μετά από μερικές ώρες. Ο αριθμός των τραυματιών έφτασε συνολικά τους 766.

Μετά από την τραγωδία του Χέιζελ, πριν μερικά χρόνια, το αγγλικό ποδόσφαιρο δεν είχε επουλώσει τις πληγές του, και έτσι, για ακόμη μια φορά, υπέφερε αρκετά.

Τον περασμένο Δεκέμβριο, η UEFA είχε αποφασίσει την επιστροφή των βρετανικών ομάδων στην Ευρώπη, όμως, μετά τα τραγικά συμβάντα του Hillsborough θα έπρεπε να περιμένουν δύο ακόμη χρόνια.

Το πρώτο μέτρο που πάρθηκε ήταν η κατάργηση των εξεδρών για ορθίους και η τοποθέτηση καθισμάτων, με αποτέλεσμα να μειωθεί δραστικά η χωρητικότητά τους και να αυξηθεί η ασφάλεια των φιλάθλων.

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι ο φάκελος της τραγωδίας του Hillsborough δεν έχει κλείσει οριστικά, μέχρι και το έτος που διανύουμε…

 

Ο Αργεντινός που πέταξε για την «Χώρα των Αγγέλων»

 

 

Όπως προαναφέρθηκε πολύ παραπάνω μέσα στο αφιέρωμα, ο θλιβερός και πρόσφατος θάνατος του Kobe Bryant αποτέλεσε την αφορμή της δημιουργίας του άρθρου που διαβάζετε αυτή τη στιγή.

Όμως, θέλετε να μάθετε κάτι σοκαριστικό, στα όρια του ανατριχιστιατικού;

Τόσο ο «Black Mamba» όσο και ο περσινός αδικοχαμένος ποδοσφαιριστής της Cardiff City, Emiliano Sala, έχασαν την ζωή τους σχεδόν την ίδια ημερομηνία (26 Ιανουαρίου 2020 και 21 Ιανουαρίου 2019) με τον ίδιο ακριβώς τρόπο (αεροπορικό δυστύχημα).

Ο 28χρονος Αργεντινός επιθετικός είχε μόλις ολοκληρώσει την μεταγραφή του στον τότε σύλλογο της Premier League και στιγμές μετά την ολοκλήρωση της μεταγραφής «όνειρο», έκανε ένα… τελευταίο ταξίδι για την Γαλλία και την Νάντη προκειμένου να αποχαιρετήσει τους άλλοτε συμπαίκτες του.

Το αεροπλάνο της επιστροφής ήταν γραφτό να μην προσγειωθεί ποτέ σε ουαλικά εδάφη, με το σκάφος να χάνεται από κάθε ραντάρ και να αναζητείτε για ημέρες. Οι σκέψεις όλων ήταν μαζί του, όμως άπαντες γνώριζαν ότι οι πιθανότητες αυτός και ο πιλότος να ζουν ήταν απειροελάχιστες.

Έτσι και αποδείχθηκε, αφού μερικές ημέρες αργότερα ανασύρθηκε η σωρός του που βυθίστηκε στη Μάγχη, με τον θάνατο του να επιβεβαιώνεται σκορπώντας στην θλίψη τον ποδοσφαιρικό κόσμο.

Πρόσφατα συμπληρώθηκε ακριβώς ένας χρόνος από τον τραγικό χαμό, ενός παιδιού που πέταξε για να ζήσει το όνειρο της Premier League, αλλά δεν έφτασε ποτέ…

Leave a Reply