777 views

Μπορεί η Premier League να συμπεριλαμβάνεται στην κορυφή των πρωταθλημάτων στο παγκόσμιο στερέωμα, αλλά υπήρχαν μέρες που οι σπουδαίοι σύλλογοι του «Νησιού» έζησαν το απόλυτο «κάζο».

 

 

Zalaegerszegi – Manchester United 1-0 (3rd Qualifying Round 2002-03)

Η τρίτη θέση στο πρωτάθλημα της Premier League θα αποτελέσει το απόλυτο καλοκαιρινό “ξεβόλεμα” της ομάδας του Sir Alex Ferguson και αυτό διότι θα αναγκαστεί να παίξει έναν προκριματικό γύρο προκειμένου να εξασφαλίσει την πρόκριση της στην φάση του ομίλων του Champions League, κάτι που είχε κάνει και τέσσερα χρόνια νωρίτερα, με κατάληξη το έπος της Βαρκελώνης. Απέναντι της θα βρει την Ουγγρική Zalaegerszegi Torna Egylet, η οποία ζει το όνειρο της, καθώς μετά την πρώτη της – και μόνη από τότε – κατάκτηση του πρωταθλήματος, πέτυχε και την παρθενική της ευρωπαϊκή νίκη στον δεύτερο προκριματικό του Champions League, εκείνης της χρονιάς,κόντρα στην NK Zabreb, με αποτέλεσμα να προκριθεί στον τρίτο προκριματικό και να βρίσκεται ένα βήμα πριν τα αστέρια!

Η κλήρωση της Γενεύης δεν αφήνει ιδιαίτερα περιθώρια αισιοδοξίας στους Ούγγρους, όμως και μόνο η εμπειρία του να αντιμετωπίσεις τα αστέρια της United και δη σε νοκ άουτ παιχνίδι είχε εκτινάξει τον ενθουσιασμό στα ύψη! Οι 28.500 οπαδοί που βρέθηκαν στο Ferenc Puskas Stadion το βράδυ της 14ης Αυγούστου δεν θα μπορούσαν ποτέ να φανταστούν πως θα ζήσουν μια από τις ταπεινοτικότερες ήττες στην ιστορία των “Κόκκινων Διαβόλων” – βάσει δυναμικότητας αντιπάλου. Ο Sir Alex Ferguson δεν έδειξε να υποτιμά διόλου το σύνολο του Peter Bozsik και αυτό φάνηκε στο γεγονός του ότι κατέβασε την, ως επί το πλείστον, καλύτερη δυνατή ενδεκάδα, προκειμένου να φύγει με την νίκη που θα του δώσει την πρόκριση από την πρώτη, κιόλας, αναμέτρηση.

 

 

Στο πρώτο μέρος οι Ούγγροι παρά την οφθαλμοφανή διαφορά ποιότητας θα παρουσιάσουν μια τρομερά παθιασμένη ομάδα, που παλεύει για κάθε μπάλα και μάλιστα θα απειλήσει σε αρκετές περιπτώσεις την εστία του Carroll! Οι “κόκκινοι” μετά την (εικάζουμε) κατσάδα του Σκωτσέζου τεχνικού στα αποδυτήρια, θα βγουν αποφασισμένοι στο δεύτερο ημίχρονο για να καθαρίσουν την αναμέτρηση. Οι σπουδαίες ευκαιρίες των Solskjaer, Beckham, Giggs, αλλά και το, ορθά, ακυρωμένο γκολ του Van Nistelrooy έρχονται για να αποδείξουν του λόγου το αληθές, με τους Ούγγρους από την άλλη να παλεύουν για ένα καλό αποτέλεσμα με όλες τους τις δυνάμεις. Και εκεί που όλα έδειχναν πως οι δυο ομάδες θα βολεύονταν με μια λευκή ισοπαλία, ήρθε το μαγικό ένατο δευτερόλεπτο των καθυστερήσεων. Μια βαθιά διαγώνια μπαλιά προς την αριστερή πλευρά θα βρει ως αποδέκτη τον Szamosi που θα μπει στη περιοχή και θα γυρίσει μια παράλληλη συρτή σέντρα. Στην πορεία της μπάλας θα μπει ο 21χρονος Bela Koplarovics, που είχε περάσει αλλαγή στο 83′ και θα πετύχει το σημαντικότερο γκολ, τόσο της προσωπικής του καριέρας, όσο και της ομάδας του, μέσα σε πανδαιμόνιο!

Το πανηγύρι που ακολούθησε δεν είχε προηγούμενο και κορυφώθηκε με το τελευταίο σφύριγμα του Γερμανού Wolfgang Stark, με τον Sir Alex Ferguson να ξέρει πως η υπόθεση-πρόκριση, λίγο έως πολύ, θα τελείωνε ομαλά, σε Αγγλικό έδαφος, όμως η απογοήτευση του για την ήττα ήταν έκδηλη. Το παιχνίδι στο Old Trafford, δυο εβδομάδες αργότερα αποτέλεσε μια επίδειξη δύναμης των “μπέμπηδων” που προηγήθηκαν με 3-0 στο 20ο λεπτό χάρη σε γκολ των Van Nistelrooy, Beckham και Scholes. Το τελικό 5-0 διαμόρφωσε εκ νέου ο Ολλανδός σέντερ φορ μαζί με τον σημερινό προπονητή της United, Ole Gunnar Solskjaer, όμως οι Ούγγροι κέρδισαν από αυτό το ζευγάρι μια σπουδαία ποδοσφαιρική ιστορία που θα μπορούν να διηγούνται ως τα βαθιά γεράματα. Στην συνέχεια της σεζόν, η Manchester United αποκλείστηκε από την Real Madrid στην φάση των 16, σε δυο από τα κορυφαία παιχνίδια στην ιστορία της διοργάνωσης μέχρι και σήμερα.

ZALAEGERZEGI: Ilic, Szamosi, Budisa, Urban, Babati, Farago(75′ Balog), Egressy(65′ Morgan), Csoka, Kenesei (83′ Koplarovics), Ljubojevic, Otto

MANCHESTER UNITED: Carroll, Brown(6′ P. Neville), O’Shea, Blanc, Silvestre, Beckham, Keane, Veron, Giggs, Van Nistelrooy, Solskjaer (80′ Forlan)

 

Newcastle – Partizan 0-1 (3rd Qualifying Round 2003-04)

Περνάμε στην μοναδική περίπτωση ήττας στην σημερινή μας λίστα, η οποία σήμανε και τον οδυνηρό αποκλεισμό της Αγγλικής ομάδας που συμμετείχε σε αυτό το ζευγάρι. Η εκπληκτική Newcastle του Sir Bobby Robson θα καταλάβει την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα της Premier League, πίσω από τις Manchester United και Arsenal, εξασφαλίζοντας την ευκαιρία να αγωνιστεί ξανά στους ομίλους της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, μέσω του τελευταίου προκριματικού γύρου. Στον δρόμο της θα βρει την πρωταθλήτρια Σερβίας, Partizan, με τον Lothar Matthäus στον πάγκο, μετά την δύσκολη πρόκριση της επί της Djurgarden με δυο ισοπαλίες.

Η αρμάδα του Alan Shearer, του Gary Speed και του Shola Ameobi, έφερε, μοιραία ,τον τίτλο του φαβορί του ζευγαριού, με το πρώτο ματς, στο Βελιγράδι, να επιβεβαιώνει, μερικώς, αυτόν τον ισχυρισμό. Οι “καρακάξες” έφυγαν με το διπλό από το φλεγόμενο Partizan Stadium, χάρη σε τέρμα του μετέπειτα ποδοσφαιριστή της Λάρισας, Nolberto Solano(γενικώς αρκετοί παίχτες από τα ρόστερ των δυο ομάδων βρέθηκαν στα μέρη μας κάποια στιγμή στην καριέρα τους), ωστόσο η εικόνα του αγώνα δεν κολάκευε ιδιαίτερα την Αγγλική ομάδα. Οι ανεπανάληπτες ευκαιρίες που δημιούργησαν οι Σέρβοι, έδωσαν την εντύπωση της μαγικής εικόνας, όσο αφορά το σκορ της αναμέτρησης, αλλά ένα διπλό πρόκρισης μέσα στο St James’ Park έμοιαζε μάλλον με ουτοπία. Το αρκετά ισορροπημένο 0-0 του πρώτου ημιχρόνου στον Αγγλικό βορρά άφηνε όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά.

 

 

Η ψυχρολουσία ήρθε στο 50ο λεπτό. Μετά από μια εξαιρετικά οργανωμένη αντεπίθεση, ο Sasa Ilic (έχει παίξει και στην Λάρισα) έδωσε έτοιμο γκολ σε κενή εστία στον Ivica Iliev (κάτοικος Τούμπας μετά από λίγα χρόνια) και εκείνος δεν δυσκολεύθηκε να παγώσει για τα καλά τους οπαδούς των ασπρόμαυρων. Τα υπόλοιπα λεπτά μέχρι το 90ο λεπτό δεν έδωσαν ιδιαίτερες συγκινήσεις, όπως ακριβώς και η ημίωρη παράταση που ακολούθησε. Η Partizan είχε καταφέρει να ισορροπήσει απόλυτα την πρόκριση και πλέον έπαιζε τα ρέστα της στην Ρώσικη ρουλέτα! Η συγκεκριμένη διαδικασία των πέναλτι δεν ενδεικνυόταν για να την παρακολουθήσουν άνθρωποι με καρδιολογικά προβλήματα.

Στα πρώτα τρία πέναλτι που εκτέλεσε η κάθε ομάδα (δηλαδή έξι το σύνολο) χάθηκαν συνολικά πέντε(!) από αυτά με τον μόνο εύστοχο να είναι ο Albert Nadj των φιλοξενούμενων. Οι Shearer, Dyer και Woodgate, είτε έστελναν την μπάλα στον ουρανό, είτε δέχονταν μεγαλοπρεπή “stop” από τον, σπουδαίο εκείνη την βραδιά, Ivica Kralj. Ο Shey Given και η αστοχία στέρησαν το γκολ από τους Malbasa και Stojanovski, ενώ οι Ameobi και LuaLua προσπάθησαν να επαναφέρουν την τάξη. Ο, σκόρερ στην κανονική διάρκεια για την Partizan, Iliev σημάδεψε τις εξέδρες στο πέναλτι που θα έδινε την πρόκριση στους Σέρβους, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί η κατάσταση στον ξαφνικό θάνατο!

Εκεί ο Aaron Hughes αστόχησε απελπιστικά, δίνοντας την ευκαιρία στον Milivoje Ćirković να στείλει την Partizan στους ομίλους και εκείνος δεν την άφησε ανεκμετάλλευτη. Πρόκειται για μια πρόκριση που, ασφαλώς, συζητείται ακόμα στις τάξεις των Σέρβων οπαδών και μνημονεύεται ως μια από τις μεγαλύτερες στιγμές στην ιστορία της ομάδας… Η Newcastle, βέβαια, πρόσθεσε μια εξαιρετική πορεία στο Κύπελλο UEFA εκείνης της σεζόν, στο ενεργητικό της. Μια πορεία που διεκόπη στα ημιτελικά του θεσμού από ένα 25χρονο παιδί που τότε φορούσε τα χρώματα της Marseille και αργότερα θα γινόταν ένας εκ των σπουδαιότερων σέντερ φορ που θα είχαν πατήσει ποτέ το πόδι τους στο νησί. Το όνομα αυτού Didier Drogba.

NEWCASTLE: Given, Hughes, O’Brien, Woodgate, Bernard, Solano (106′ Lua Lua), Dyer, Speed(90′ Jenas), Viana(Robert 85′), Shearer, Ameobi

PARTIZAN: Kralj, Dordevic, West, Nadj, Malbasa, Duljaj, Sasa Ilic, Cirkovic, Delibasic (117′ Cakar), Iliev, Radakovic

 

Liverpool – Grazer 0-1 (3rd Qualifying Round 2004-05)

Αλήθεια πόσοι θυμούνται πως μια από τις πιο μαγικές χρονιές στην ιστορία της Liverpool, στα κύπελλα Ευρώπης, ξεκινούσε με ένα, ανώδυνο μεν, κάζο δε; Η εποχή του Rafa Benitez μετρά μόλις λίγους μήνες ζωής και η Liverpool δείχνει έτοιμη για την επιστροφή της στα σαλόνια μετά από έναν χρόνο απουσίας. Το εμπόδιο της Grazer φάνταζε ιδιαίτερα χαμηλό, με τους Αυστριακούς να προέρχονται από την καλύτερη σεζόν της ιστορίας τους, που τελικά οδήγησε στην πρώτη ever κατάκτηση του πρωταθλήματος. Το αφεντικό φάνηκε να καθαρίζει από αρκετά νωρίς την μπουγάδα.

Οι “κόκκινοι” με μια μεστή εμφάνιση στο Graz-Liebenau δεν αφήνουν κανένα περιθώριο στην αντίπαλο τους. Ο Steven Gerrard πετυχαίνει τρία εκπληκτικά τέρματα (το ένα εκ των οποίων ακυρώθηκε), κάνοντας την ρεβάνς του Anfield να μοιάζει με τυπική διαδικασία. Η ομάδα του Merseyside χάνει πολλές και σημαντικές ευκαιρίες να διευρύνει το προβάδισμα της, ωστόσο, το τελικό 0-2 την άφηνε πλήρως ικανοποιημένη και όπως αποδείχθηκε, αρκετά εφησυχασμένη για την συνέχεια. Ο πανηγυρικός τόνος στο δεύτερο ματς μεταξύ των δυο ομάδων ήταν έκδηλος, με τους μονομάχους να χαρίζουν στο κοινό ένα, μάλλον, ανιαρό πρώτο ημίχρονο, δείγμα της χαλαρότητας των γηπεδούχων και της μη ανταποκρινόμενης, για το επίπεδο, ποιότητας των φιλοξενούμενων.

 

 

Το… ξυπνητήρι χτύπησε στο 54ο λεπτό και ήταν ηχηρό. Ο Mario Tokic με μια τρομερή ενέργεια και έναν κεραυνό από τα 35 μέτρα νικά τον Dudek και σκορπά την αμφιβολία από άκρη σε άκρη στην κόκκινη πλευρά του Merseyside. Το κράτημα της ανάσας ακολούθησε ένα γερό ξεφύσημα, όταν ο Kollmann πήρε την κεφαλιά από τον Carragher στις τελευταίες στιγμές της αναμέτρησης, όμως ο Dudek έδιωξε, ταυτόχρονα, την μπάλα σε κόρνερ και τα πολλαπλά εμφράγματα από κάθε λογής ευαίσθητο Άγγλο (ή μη) οπαδό της ομάδας. Η ονειρική πορεία της Liverpool έως τον επικό τελικό της Κωνσταντινούπολης είχε, μόλις, αρχίσει. Και για να μην αδικήσουμε και την Grazer, πραγματοποίησε την καλύτερη σεζόν της στα Ευρωπαϊκή Κύπελλα, φτάνοντας μέχρι τους 16 του θεσμού. Εκεί έπεσε πάνω σε μια ακόμη Αγγλική ομάδα από την οποία αποκλείστηκε δύσκολα. Την Middlesbrough του Steve Mclaren…

LIVERPOOL: Dudek, Carragher, Henchoz, Hyypia, Riise, Potter, Gerrard, Diao, Kewell(58′ Warnock), Baros(89′ Hamann), Cisse(74′ Sinama Pongolle)

GRAZER: Schranz, Standfest, Tokic, Pogatetz, Majstorovic(77′ Dollinger), Plassnegger(70′ Muratovic), Aufhauser, Amerhauser, Kollmann, Bazina

 

Liverpool – CSKA Sofia 0-1 (3rd Qualifying Round 2005-06)

Να μαστε πάλι στα ίδια λημέρια… Η Liverpool είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης. Κάθε αθλητικό κανάλι, σάιτ, έστω και σε νηπιακό στάδιο και φυσικά οι εφημερίδες που σέβονται τον εαυτό τους αφιερώνουν δεκάδες εργατοώρες για τον καλύτερο τελικό Champions League που έχουν δει τα μάτια μας. Έχει προκύψει, όμως, ένα παράδοξο που δεν έχει προηγούμενο. Η πρωταθλήτρια Ευρώπης δεν έχει καταφέρει να εξασφαλίσει θέση στο επόμενο Champions League, μέσω του πρωταθλήματος της, αφού τερμάτισε στην πέμπτη θέση της Premier League!

Εκείνο ήταν, ουσιαστικά και το χρονικό σημείο στο οποίο αποφασίστηκε πως ο κάτοχος του τίτλου της προηγούμενης σεζόν, θα έχει την δική του θέση στην επόμενη φάση των ομίλων, κάτι που όμως δεν γινόταν να εφαρμοστεί σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα! Η λύση, τελικά, ευρέθη. Η UEFA έδωσε την ευκαιρία στην Liverpool, με έναν όρο: Να περάσει και από τους τρεις προκριματικούς γύρους που υπήρχαν τότε, ξεκινώντας από τις 13 Ιουλίου! Μετά, λοιπόν το Ουαλικό Wrexham και την TNS και το Λιθουανικό Κάουνας με την τοπική FBK έφτασε η ώρα της πρωτεύουσας της Βουλγαρίας και ενός εκ των αθλητικών της καμαριών, την Cska Sofia.

 

 

Ίδια συνταγή με την προηγούμενη σεζόν. Το παιχνίδι στην Βουλγαρία κυλάει περίφημα. Ο Djibril Cisse ανοίγει τον δρόμο, ο νεοφερμένος Feranando Morientes σκοράρει δις και το γκολ της τιμής από τον Dimtrov δεν κάνει κάποια ουσιαστική διαφορά. Άλλη μια ρεβάνς, λοιπόν, στο Anfield, στην οποία,η Liverpool, πρέπει να κάνει απλά τα βασικά για να μην έχει πρόβλημα. Αμ δε! Η Cska Sofia στο πρώτο 20λεπτο έχει σκοράρει με ένα υπέροχο πλασάρισμα του Valentin Iliev (14′) και έχει χάσει μια τρομερή ευκαιρία με τον Todorov για να φτάσει ένα βήμα πριν το σκορ πρόκρισης!

Οι γηπεδούχοι, τελικά, σοβαρεύονται, όσο αφορά την απόδοση τους κάτι που δεν συνέβη και με την αποτελεσματικότητα τους. Η CSKA φτάνει και σε δεύτερο γκολ στο 90ο λεπτό με τον Petar Dimitrov, που όμως θα ακυρωθεί σωστά ως οφσάιντ. Το τέλος του ματς βρίσκει τους Βούλγαρους με μια γλυκόπικρη γεύση και την Liverpool στους ομίλους, με άλλη μια “τυπική” ρεβάνς χαμένη από υπερβολική χαλαρότητα….

LIVERPOOL: Carson, Finnan, Josemi, Hyypia, Warnock(64′ Zenden), Potter(45′ Luis Garcia), Hamann, Sissoko, Riise, Cisse(83′ Sinama Pongolle), Morientes

CSKA SOFIA: Maksic, Zabavnic, Iliev, Gueye, Silva, Todorov, Gargorov, Hidiouad, Yurukov(72′ Sakaliev), Velizar Dimitrov, Zadi(84′ Petar Dimitrov)

 

Young Boys – Tottenham 3-2 (Play-off Round 2010-11)

Τον Αύγουστο του 2011, η κληρωτίδα έφερε αντιμέτωπες στην φάση των play-off, δυο ομάδες που διεκδικούσαν την παρθενική τους εμφάνιση στους ομίλους του Champions League. Από την μια η Young Boys του Vladimir Petkovic, η οποία ήταν στην κούρσα της κατάκτησης του πρωταθλήματος Ελβετίας μέχρι τέλους, αλλά αρκέστηκε στην δεύτερη θέση και από την άλλη, η Tottenham κατέλαβε την τέταρτη θέση στην Premier League – η καλύτερη την τελευταία 20ετια. Ο αρχιτέκτονας αυτής της ομάδας, Harry Redknapp ήθελε να είναι ο πρώτος προπονητής που θα οδηγούσε την Tottenham στην λεωφόρο των αστέρων(με την νέα της μορφή, καθώς είχε φτάσει στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών του 1962), με την Young Boys να θεωρείται μια βατή αντίπαλος για αυτόν τον στόχο.

Τα δεδομένα άλλαξαν – τελικά όχι δραματικά – στις 17 Αυγούστου του 2010 στο Stade de Suisse της Βέρνης. Η ορμητικότητα με την οποία μπήκε η Ελβετική ομάδα στο γήπεδο, λίγο έλειψε να ξεπεράσει τα όρια του bullying και να παρασύρει τους Λονδρέζους σε ένα, άνευ προηγουμένου, κάζο! Στην πρώτη μισή ώρα αγώνα η Young Boys σημάδεψε το δοκάρι σε προσπάθεια του Lulic στο 3′, άνοιξε το σκορ με πλασέ του ίδιου ποδοσφαιριστή στο επόμενο λεπτό, διπλασίασε τα τέρματα της σε επιτυχημένο τετ-α-τετ του Henri Bienvenu με τον Heurelio Gomes, ενώ πέτυχε και τρίτο τέρμα στο 28′ όταν ο Xavier Hochstrasser εκμεταλλεύθηκε την υπέροχη ασίστ του Moreno Costanzo!

 

 

Η τρικυμία των Λονδρέζων κόπασε ως έναν βαθμό, όταν ο νέος παίχτης του Βόλου, Sebastien Bassong βρήκε τον δρόμο προς τα δίχτυα με κεφαλιά ύστερα από κόρνερ του Gareth Bale, λίγο πριν την ανάπαυλα. Στην επανάληψη, οι δυο ομάδες προσπάθησαν να φέρουν τον εαυτό τους σε καλύτερη θέση ενόψει της ρεβάνς, σπαταλώντας αρκετές ευκαιρίες και στις δυο εστίες. Στο 83ο λεπτό η Tottenham κατάφερε να μειώσει ακόμα περισσότερο το σκορ, με τους Robbie Keane και Roman Pavlyuchenko να παίζουν ένα ταχύτατο 1-2 και τον Ρώσο να σκοράρει, με εκπληκτικό τελείωμα, το ομορφότερο γκολ της βραδιάς.

Το τελικό 3-2 μπορεί να ανακούφισε τους “Πετεινούς”, μπροστά στο στραπάτσο που θα μπορούσαν να έχουν πάθει, όμως καταγράφηκε ως μια πολύ σημαντική νίκη για την ομάδα της Young Boys, την οποία θα ήθελε να κεφαλαιοποιήσει οκτώ βράδια αργότερα, στο White Hart Lane. Εκεί, βέβαια, οι δυσκολίες απεδείχθησαν αξεπέραστες. Ο Peter Crouch πήρε το όπλο του και με ένα εντυπωσιακό χατ-τρικ, τελείωσε τις όποιες ελπίδες των Ελβετών, με το τελικό 4-0 να βάζει στον πίνακα των σκόρερ και τον Jermain Defoe. Η Tottenham κατάφερε να φτάσει μέχρι τα προημιτελικά εκείνης της διοργάνωσης, όπου την σταμάτησε η Real Madrid, ενώ η Young Boys αποκλείστηκε από την Zenit St Petersburg στην φάση των 16 του UEFA Europa League…

YOUNG BOYS: Wolfli, Sutter, Spycher, Affolter, Jemal, Doubai, Lulic, Degen (90′ Raimondi), Hochstrasster, Costanzo(65′ Schneuwly), Bienvenu

TOTTENHAM: Gomes, Bale, Bassong, Dawson, Corluka, Assou-Ekotto (36′ Huddlestone), Palacios, Modric (46′ Kranjcar), Pavlyuchenko, Giovani dos Santos, Defoe(66′ Robbie Keane)

 

Συντάκτης: Πάνος Κομματέας 

 

Leave a Reply