648 views

Ποδόσφαιρο και καλοτυχία, παγκοσμίως πάνε μαζί. Με τον όρο καλοτυχία, καλύπτουμε το φάσμα της υγείας όταν πρόκειται για ποδοσφαιριστές και γενικά για αθλητές.

 

Πολλοί μεγάλοι ποδοσφαιριστές, είδαν πολλές φορές να τους γυρνά την πλάτη η ποδοσφαιρική μοίρα και να μένουν μακριά από το πικ της φόρμας τους λόγω των πολλών τραυματισμών του και των υποτροπών τους. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, πρώτος και με διαφορά σε αυτή την μακροσκελής λίστα, το «φαινόμενο», Ronaldo Luís Nazário de Lima.

Ένα τέτοιο παράδειγμα αθλητή, είναι ο σημερινός φιλοξενούμενος μας. Ο λόγος λοιπόν, για τον «κορυφαίο Αυστραλό ποδοσφαιριστή» σύμφωνα με τους φιλάθλους της χώρας των καγκουρό, Harold Kewell, πιο απλά Harry Kewell.

 

 

Scouser… από τα γεννοφάσκια του!

Γεννημένος στις 22 Σεπτεμβρίου του 1978, στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, από Άγγλο πατέρα και Αυστραλή μητέρα, ο Harry είχε έμφυτο το «μικρόβιο» για το ποδόσφαιρο. Μεγάλωσε σε μια οικογένεια «βαμμένη» κόκκινη, καθώς όλοι τους υποστήριζαν το καμάρι του Merseyside, την ιστορική Liverpool.

Παίζοντας λυκειακό ποδόσφαιρο και αγωνιζόμενος παράλληλα και σε ομάδα της περιοχής του, κατάφερε να αγωνιστεί στο πρωτάθλημα Νέων κάτω των 13 και 15 ετών και με τις εμφανίσεις του, προσέλκυσε την προσοχή πολλών ανιχνευτών ταλέντων.

 

 

Περιοδεία και στο βάθος… Leeds!

Στην ηλικία των 14, ο Kewell, ταξίδεψε στην Ταϊλάνδη, στην Ιταλία και στην Αγγλία, με την επιτυχημένη μικτή ομάδα των Κ-14 που είχε σαρώσει τους τίτλους των σχολικών πρωταθλημάτων στην Αυστραλία. Η ομάδα του έπαιξε με την ομάδα junior της ιστορικής Milan καθώς επίσης και με μαθησιακές ομάδας από την Αγγλία.

Ήταν η πρώτη φορά που ο Harry, έπαιξε μπάλα μακριά από την χώρα του καθώς επίσης να πάρει και ως θεατής λίγη από την μαγεία του αγγλικού ποδοσφαίρου, παρακολουθώντας παιχνίδι του πρωταθλήματος. Με την επιστροφή του στην γενέτειρα και αφού είχε πάρει πολλές εμπειρίες για την καριέρα του, ο 15χρονος τότε Harry ενημερώθηκε από τους ιθύνοντες του μη κερδοσκοπικού προγράμματος, «Κίνημα: Μεγάλος Αδελφός» στην Αυστραλία, αρμόδιο για την ανταλλαγή νέων μεταναστών από την Αυστραλία στην Αγγλία και τούμπαλιν, πως τον ήθελε για δοκιμαστικά η ομάδα της Leeds!

 

 

 

Λόγω visa, «Παγόνι»!

Ο μικρός Kewell, ταξίδεψε με αισιοδοξία στην Αγγλία μαζί με τον συμπαίκτη του, Brett Emerton. Και οι δυο πέρασαν με επιτυχία τα δοκιμαστικά των «Παγωνιών» που διήρκεσαν 4 εβδομάδες αλλά μόνο ο Harry ήταν αυτός που τελικά του «γέλασε» η τύχη, καθώς ο πατέρας του πληρούσε τις προϋποθέσεις που απαιτούσε η άδεια παραμονής στην Αγγλία και έτσι η οικογένεια Kewell, μετακόμισε στο δυτικό Yorkshire για ένα καλύτερο μέλλον.

 

 

Τα καλύτερα χρόνια του στην Leeds

Έπαιξε για 3 σεζόν με την ομάδα Νέων της Leeds, όμως η μεγάλη ικανότητα του στο σκοράρισμα και τα τεχνικά του χαρακτηριστικά του «άνοιξαν» γρηγορότερα την πόρτα για την ομάδα των «μεγάλων». Έκανε το ντεμπούτο του με την Leeds, σε ηλικία μόλις 17 ετών στην εντός έδρας ήττα (0-1) από την Middlesbrough στις 30 Μαρτίου το 1996. Παράλληλα ο Kewell, συνέχιζε να μεγαλουργεί και με την ομάδα των Νέων, με αποκορύφωμα, την κατάκτηση την season 1996-97 του κυπέλλου Νέων στην Αγγλία, νικώντας με συνολικό σκορ 3-1 την Crystal Palace. Το πρώτο του goal με την πρώτη ομάδα της Leeds, το σημείωσε τον Οκτώβριο του 1997 κόντρα στην Stoke City για το League Cup (3-1 νίκη για τα «Παγώνια»).

Οι συνολικές του εμφανίσεις, του επέτρεψαν να αγωνιστεί στον αγώνα του συλλόγου με την μεγαλύτερη σημασία. Τον ημιτελικό του UEFA την περίοδο 199-00 κόντρα στην Galatasaray. Για την ιστορία, η Galata κατέκτησε το κύπελλο με αντίπαλο στον τελικό την Arsenal, την αντίσταση της οποίας «έκαμψε» στα πέναλτι. Παίζοντας κυρίως ως αριστερό φτερό στην επίθεση και επιθετικός, ήταν ο ανερχόμενος αστέρας για την ομάδα και πραγματικά «έκανε παπάδες» μαζί με τον συμπατριώτη του στην ομάδα, τον Mark Viduka.

Εκείνη η χρονιά ήταν από τις καλύτερες στην ιστορία του συλλόγου καθώς πέρα από τα ημιτελικά του κυπέλλου UEFA, πήρε και την 3η θέση στο πρωτάθλημα, που την οδηγούσε στον τρίτο προκριματικό γύρο για τους ομίλους του Champions League.

Η χρονιά αυτή έμεινε επίσης ανεξίτηλη για τον ήρωα μας, καθώς κέρδισε τον τίτλο του καλύτερου νεαρού ποδοσφαιριστή του πρωταθλήματος και μπήκε στην κορυφαία ομάδα της χρονιά για το αγγλικό πρωτάθλημα. Θαμπωμένη από τα κατορθώματα του νεαρού Harry, η Inter έδινε 25 εκ λίρες για τον αποκτήσει, όμως η Leeds είχε αρνηθεί την προσφορά της και κατάφερε να κρατήσει στους «κόλπους» της, τον Kewell.

Η ομάδα από το δυτικό Yorkshire, έκανε την Ευρώπη να παραμιλούσε και την επόμενη ακριβώς χρονιά (2000-01) με καταλύτη τον Harry Kewell, έφτασε πάλι σε ημιτελικά ευρωπαϊκής διοργάνωσης, αυτή τη φορά του λαμπερότερου Champions League. Όμως και πάλι δεν κατάφερε να κάμψει την αντίσταση του αντιπάλου της, την Valencia, και ηττήθηκε με συνολικό σκορ, 3-0. Το τρόπαιο το είχε κατακτήσει η Bayern στα πέναλτι.

Όλα τα ωραία όμως κάποτε τελειώνουν. Την περίοδο 2002-03, η Leeds έρχεται αντιμέτωπη με τα οικονομικά προβλήματα. Αναγκάζεται να πουλήσει τους καλύτερούς της παίκτες για να μπορέσει να ορθοποδήσει οικονομικά και ο ρόλος του ηγέτη και του «πρώτου βιολιού» πέφτει στους ώμους του Harry Kewell. Παρά όμως τις όποιες προσπάθειες του Kewell, η ομάδα δεν γλυτώνει τον υποβιβασμό…

Οι προσπάθειες του Harry, του δίνουν διεθνής αναγνώριση στο ευρωπαϊκό ποδοσφαιρικό στερέωμα και κάνουν τους πάντες να παραδεχθούν το ταλέντο του. Κατάφερε να σκοράρει 45 goal σε πάνω από 180 εμφανίσεις με την φανέλα της Leeds United, στα 8 χρόνια παρουσίας του εκεί.

 

 

 

Έφυγε με πικρία…

Ο Kewell άφησε την Leeds με πικρόχολα σχόλια. Σε συνέντευξη που είχε δώσει στο BBC, λίγο πριν την μετακίνησή του στην Liverpool, ο Kewell είχε κριτικάρει έντονα το προσωπικό της ομάδας, υποστηρίζοντας πως γινόταν «ιδιαίτερη» μεταχείριση στον Νοτιοαφρικάνο stopper της ομάδας, Lucas Radebe και ότι οι συμπαίκτες τον είχαν «εξοστρακίσει» από τον σύλλογο και την παρέα.

 

 

Στην ομάδα που υποστήριζε και με παραλίγο συμπαίκτη τον CR7!

Αρνούμενος προτάσεις από ομάδες όπως η Milan, η Chelsea, η Manchester United, η Arsenal και η Barcelona, ο Harry Kewell πήγε στην ομάδα της καρδιάς του, την Liverpool την περίοδο 2003-04. Με τον ερχομό του στο Liverpool, ο Kewell πήρε το φημισμένο «7», το οποίο του το παρέδωσε ο Τσέχος επιθετικός μέσος της ομάδας, Vladimír Šmicer.

Μάλιστα ο ίδιος ο Kewell, όντας ακόμα παίκτης της Leeds, είχε πει:

«Όταν ο Rijkaard βρισκόταν στη Barcelona, ήθελε να πάω κι εγώ εκεί. Θα ήταν σίγουρα σπουδαίο να παίξω σε μια τέτοια ομάδα. Εγώ όμως, προτίμησα τη Liverpool, έχω απορρίψει πολλές προτάσεις για χάρη αυτής της ομάδας».

Την ίδια χρονιά, για οικονομικούς λόγους αλλά και λόγω της παρουσίας του νέου αποκτήματος της ομάδας, τον Kewell, η Liverpool δεν προχώρησε στην απόκτηση του νεαρού τότε άσου της Sporting, Cristiano Ronaldo (!) όπως είχε αποκαλύψει σε συνέντευξή του, ο πρώην προπονητής της ομάδας, Gérard Houllier.

«Τον είδα στο τουρνουά Κ-21 της Toulon. Όμως είχαμε μια συγκεκριμένη μισθολογική κλίμακα και δεν πληρώναμε το ποσό που ήθελε. Τότε η Manchester United έπαιξε ένα φιλικό κόντρα στη Sporting και όλοι είπαν στον Sir Alex Ferguson: “Πρέπει να τον πάρεις”. Εγώ συμφώνησα στο να μην σπάσει η δομή που υπήρχε στους μισθούς. Νόμιζα ότι θα δημιουργούσε αυτό προβλήματα στα αποδυτήριά μας», είχε αναφέρει αρχικά ο Γάλλος προπονητής και πρόσθεσε: «Ίσως να είχαμε κατακτήσει το πρωτάθλημα με τον Ronaldo, αλλά είχαμε τον Kewell, που ήταν τρομερός εκείνη την εποχή και ήταν πολύ πεινασμένος αλλά είχε έναν πολύ άσχημο τραυματισμό. Ύστερα απ’ αυτό δεν είχε ξανά την ίδια αυτοπεποίθηση, την ίδια όρεξη».

Το ντεμπούτο του Kewell, με την φανέλα της αγαπημένης του ομάδας, δεν ήταν θετικό, καθώς η Liverpool είχε ηττηθεί στην έδρα της στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος με αντίπαλο την Chelsea με σκορ 1-2. Το πρώτο του goal, με την φανέλα των «κόκκινων» το σημείωσε στο ντέρμπι «μίσους» με την Everton, 0-3 στην έδρα της αντιπάλου.

Η πρώτο season ήταν μέτρια για τον Kewell καθώς σημείωσε μόλις 7 goal, 9 goal λιγότερα από τον συμπαίκτη του στην Liverpool, τον κορυφαίο σκόρερ για την σεζόν 2003-04, Michael Owen. Ήταν όμως ο πρώτος σκόρερ της ομάδα στο κύπελλο UEFA με 10 goal.

 

 

 

Δεν μπόρεσε να δώσει λόγω των τραυματισμών του

Η χρονιά που ακολούθησε ήταν διφορούμενης σημασίας για τον Αυστραλό επιθετικό. Ναι μεν ήταν κακή χρονιά λόγω των πολλών τραυματισμών του, αλλά τελικά του άφησε μια «γλυκιά γεύση» καθώς η ομάδα κατέκτησε την πολυπόθητη κούπα του Champions League, σε εκείνο τον αλησμόνητο τελικό με την Milan, με αξιοσημείωτο πως η αλλαγή του Kewell, ο Vladimír Šmicer, σημείωσε goal για την ομάδα της Liverpool και βοήθησε στα μέγιστα ώστε να οδηγηθεί το παιχνίδι στην ολική ανατροπή. Επιπλέον, ο Kewell, έγινε ο πρώτος Αυστραλός ποδοσφαιριστής που κατακτά το τρόπαιο του Champions League.

Εξαιτίας των πολλών τραυματισμών του, το 2008 η Liverpool, αποφάσισε να μην του ανανεώσει το συμβόλαιο. Έμεινε στην ομάδα για 5 χρόνια (2003-08), αγωνίστηκε για 93 παιχνίδια και σημείωσε μόλις 12 goal. Τα γυάλινα πόδια του, τον είχαν προδώσει…

 

 

Στην Τουρκία εν μέσω αγανάκτησης

Στις 5 Ιουλίου του 2008, ο Αυστραλός υπογράφει συμβόλαιο συνεργασίας, διάρκειας 2 ετών με την πρωταθλήτρια Τουρκίας, Galatasaray. Επιλέγει το νούμερο 19, αριθμό που φορούσε στα πρώτα του βήματα στην Leeds.

«Ήθελα να προχωρήσω μπροστά και αυτή ήταν η καλύτερη λύση. Ανυπομονώ να αρχίσω, είναι ακριβώς ότι έψαχνα, μια καινούργια πρόκληση», δήλωνε ο Kewell κατά την παρουσίασή του από την Galatasaray.

Όμως αυτή του η απόφαση να αγωνιστεί στην Τουρκία και δη στην Galatasaray, αποτέλεσε «κόκκινο πανί» για τους οπαδούς της Leeds. Αιτία; Μα φυσικά τα αιματοβαμμένα επεισόδια ανάμεσα στους οπαδούς των Τούρκων με Άγγλους, πριν την αναμέτρηση για τον πρώτο ημιτελικό για το κύπελλο UEFA στην Κωνσταντινούπολη στις 5 Απριλίου του 2000 , με αποτέλεσμα τον θάνατο 2 οπαδών των «Παγωνιών».

«Διάλεξα το νο19 όταν υπέγραψα στην Galatasaray σαν δείγμα σεβασμούς προς την Leeds επειδή αυτό ήταν το νούμερο που πήρα όταν πήρα προαγωγή στην πρώτη ομάδα της Leeds. Ένιωσα ότι αυτή η απόφασή μου, θα μπορούσε να είναι ένας τρόπος να αποδειχθεί ότι δεν είχα ξεχάσει πού ξεκίνησαν όλα και ήλπιζα ότι με λίγα λόγια, η απόφαση αυτή θα βοηθούσε την διαδικασία επούλωση που συνέβη στις 5 Απριλίου του 2000. Το να κατηγορήσουμε την Galatasaray για την τραγωδία που συνέβη στην Κωνσταντινούπολη είναι απλά λανθασμένη και διακριτική.»

Έπαιξε 63 παιχνίδια με την φανέλα των Τούρκων και σημείωσε 22 goal. Είχε τις καλές στιγμές, σημείωσε σημαντικά goal αλλά και πάλι οι τραυματισμοί δεν τον άφησαν να αποδώσει.

Βέβαια η εργατική του προσωπικότητα και ο χαρακτήρας του, τον έκαναν ιδιαίτερα αγαπητό στους φιλάθλους της Galatasaray καθώς επίσης έλαβε και σεβασμό από τους συμπαίκτες του, κάτι το οποίο είχε ανάγκη μετά τα παράπονα που είχε εκφράσει στο παρελθόν για τους συμπαίκτες του κατά την θητεία του στην Leeds.

 

 

 

Μέσω… Αγγλίας, επαναπατρισμός!

Με το πέρας του συμβολαίου στη γείτονα χώρα, ο Kewell είχε δεχθεί πρόταση συνεργασίας από την νεοφώτιστη στην Premier League, Queen Park Rangers. Όπως όμως είχε αναφέρει ο manager του, σκεφτόταν σοβαρά και την πρόταση συνεργασίας που του είχε προσφέρει η ομάδα της πατρίδας του, Melbourne Victory.

Στην μάχη για την υπογραφή του μπήκε και η Melbourne Heat αλλά λόγω παρασκηνίου δεν μπόρεσε να του αποσπάσει την υπογραφή. Ο Kewell, εκείνο το καλοκαίρι και συγκεκριμένα τον Ιούλιου, αποφάσισε πως δεν παίξει για την season 2011-12. Όμως τον επόμενο μήνα, υπέγραψε 3ετές συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα που τον προσέγγισε πρώτη από την πατρίδα του, την Melbourne Victory.

Έγινε χαμός κατά την άφιξή του στο αεροδρόμιο για λογαριασμό της ομάδας της Μελβούρνης, με πάνω από 2 χιλιάδες οπαδούς να είναι μαζεμένοι για να τον αποθεώσουν. Έπαιξε για μόλις ένα χρόνο εκεί, με 25 συμμετοχές και 8 τέρματα. Έφυγε στο τέλος της χρονιάς για να επιστρέψει στην Ευρώπη, ώστε να βρίσκεται κοντά στην θετή του μητέρα που πάλευε με τον καρκίνο.

 

 

Αραβία και πάλι Αυστραλία

Στα μέσα της season 2012-13 μετακόμισε στο Κατάρ για να αγωνιστεί με την φανέλα της Al-Gharafa αλλά τελικά μετά από τρία παιχνίδια και ένα τέρμα, υπέγραψε στο τέλος της χρονιάς στην ομάδα που τελικά έχασα στο νήμα την υπογραφή του κατά την διάρκεια του επαναπατρισμού του, την Melbourne Heat. Για μια season έπαιξε εκεί και στο τέλος εκείνης της χρονιάς ανακοίνωσε την απόσυρσή του από την ενεργό δράση.

Σύνολο 381 εμφανίσεων με σημειωμένα 90 goal. Λίγα για την αξία του αλλά υπήρξε και η ατυχία με τους τραυματισμούς. Αξιοσημείωτο είναι πως τα μισά τέρματα (45) τα σημείωσε με την φανέλα της Leeds, υποστηρίζοντας την άποψη μας ότι στα «Παγόνια» έζησε τα καλύτερα ποδοσφαιρικά του χρόνια.

 

 

 

Το νεότερο «καγκουρό»

Ο ταλαντούχος επιθετικός, αποτελεί μέχρι και σήμερα, τον νεότερο παίκτη που έκανε το ντεμπούτο με την φανέλα της εθνικής ομάδας της Αυστραλίας σε ηλικία 17 ετών και 7 μηνών. 69 εμφανίσεις με όλα τα κλιμάκια της πατρίδας του και 18 goal. Πολλές διακρίσεις με την εθνική του και τίτλοι, κάτι που τον βάζουν ψηλά στις συνειδήσεις των συμπατριωτών του.

 

 

Προπονητική καριέρα, όχι ακόμα αυτό που ονειρεύεται…

Ξεκίνησε προπονώντας την Κ-21 της Watford στις 23 Ιουλίου του 2015 και στην συνέχεια μετεπήδησε στην Αγγλία στις 23 Μαΐου το 2017, για λογαριασμό της Crawley Town και έγινε ο πρώτος Αυστραλός που προπονεί επαγγελματικά στην Αγγλία. Στις 31 Αυγούστου του 2018, έγινε προπονητής της Notts County αλλά η θητεία του εκεί ήταν βραχύβια 2.5 μήνες και 14 παιχνίδια. Αν μη τι άλλο, σημαντικές όλες αυτές οι εμπειρίες που έλαβε και που θα τον βοηθήσουν στην μετέπειτα προπονητική του καριέρα.

 

 

Ο απολογισμός για τον Harry Kewell για την ποδοσφαιρική του καριέρα είναι καλός. Πολλές ομάδες, πολλές εμπειρίες, τα καλύτερα του χρόνια στην Leeds, παράπονα όσον αφορά την αντιμετώπισή του από την ομάδα και μελανό σημείο στις σχέσεις τους, όταν υπέγραψε στην Galatasaray (από τους οπαδούς της οποίας λατρεύτηκε όσο λίγοι), όσο και αν προσπάθησε να δικαιολογηθεί σε δηλώσεις του. Ωραία χρόνια και στη Liverpool με goal αλλά άτυχος με πολλούς τραυματισμούς. Ο πρώτος Αυστραλός που σήκωσε το βαρύτιμο τρόπαιο του Champions League και ο νεότερος που φόρεσε το εθνόσημο της χώρας του. Εθνικός ήρωας για την Αυστραλία και ψηλά στη συνείδηση των συμπατριωτών του. Αυστραλός «γίγαντας» αλλά οι τραυματισμοί και οι συγκυρίες δεν τον άφησαν να δώσει το κάτι παραπάνω του ατόφιου ταλέντο του.

 

Συντάκτης: Χρήστος Γιαννόπουλος

 

Leave a Reply