3,909 views

Ο περίφημος τελικός της Πόλης είναι ένα γεγονός που κάθε ποδοσφαιρόφιλος -που σέβεται τον εαυτό του- δεν θα ξεχάσει ποτέ. 15 χρόνια μετά, σαν σήμερα, αναβιώνουμε το επικό comeback της Liverpool, που την οδήγησε στο πέμπτο ευρωπαϊκό κύπελλο της ιστορίας της και ανακαλύπτουμε το καλά κρυμμένο… μέλλον εκείνης της ομάδας.

 

«Εκείνο το βράδυ αγάπησα το ποδόσφαιρο». Δεν έχω ακούσει λίγους να το λένε και στο κάτω κάτω μόνο υπερβολή δεν είναι. Τη νύχτα της 25ης Μαΐου στην Κωνσταντινούπολη, η ποδοσφαιρική λογική «οργίαζε» στον αγωνιστικό χώρο του Ataturk Stadium με το ταμπλό του γηπέδου να δοκιμάζει συχνά πυκνά τα συναισθήματα των περίπου 80,000 θεατών. 3-0 στο ημίχρονο με τη συνέχεια γνωστή. Ούτως ή άλλως από τότε έχουν χιλιοειπωθεί, αλλά με κάποιον μαγικό τρόπο ποτέ δεν βαριέσαι να τα ακούς. Μεταξύ μας, μια τέτοια ανατροπή μόνο ο οπαδός της Milan δεν την χάρηκε. Η χαρά του απρόσμενου, του απίθανου, του εξωπραγματικού. Η χαρά ενός ονείρου που όμοιου του δεν έχουμε ξαναδεί, τουλάχιστον μέχρι σήμερα.

Σίγουρα θα έχετε αναρωτηθεί που βρίσκονται  -αλλά και πως συνέχισαν- οι «ήρωες» εκείνης της βραδιάς, η παρέα του Steven Gerrard ή καλύτερα τα ποδοσφαιρικά παιδιά του αρχιτέκτονα, Rafa Benitez. Εμείς τους ανακαλύψαμε (κάποιους πιο δύσκολα, κάποιους πιο εύκολα) και σας τους παρουσιάζουμε έναν έναν!

 

Steven Gerrard: The captain

Εκείνο το βράδυ όλα ξεκίνησαν και όλα τελείωσαν από τον αρχηγό. Όχι, ο Steven Gerrard δεν κέρδισε μόνος του το ματς, αλλά ήταν αυτός που ξεκίνησε την… εκστρατεία! «Έχω αγαπήσει πολύ αυτή την ομάδα και δεν θέλω να τη βλέπω να διασύρεται έτσι. Αν σκοράρουμε στα πρώτα 15′ του δευτέρου μέρους, μπορούμε να κερδίσουμε τον αγώνα. Θα βάλω εγώ το πρώτο γκολ!». Σύμφωνα με τις μετέπειτα μαρτυρίες των συμπαικτών του, τάδε έφη ο αρχηγός στα αποδυτήρια μετά την λήξη του πρώτου μέρους κι ενώ η ομάδα του βρισκόταν πίσω στο σκορ με 0-3 από την Milan του Shevchenko, του Dida και του Kaka. Πως να μην «μασάς σίδερα» μετά. Είδε την ανατροπή πριν καν γίνει και τήρησε την υπόσχεση του, σκοράροντας το πρώτο γκολ στο 54′. The rest is history που λένε και οι φίλοι μας οι Άγγλοι…

 

liverpool 2005

 

Μετά από εκείνη την αξέχαστη βραδιά και μέσα στα επόμενα χρόνια πολλοί έφυγαν ή πρόδωσαν τους «Reds». Αυτός ποτέ! Ο «αιώνιος» αρχηγός  της έμεινε πιστός στα κόκκινα μέχρι το 2015 που είπε, με δάκρυα στα μάτια, το τελευταίο αντίο. Η μοίρα και το… γλίστρημα στον αγώνα με την Chelsea δεν του επέτρεψαν να πανηγυρίσει κάποιο πρωτάθλημα με την μεγάλη του αγάπη, ωστόσο το μόνο σίγουρο είναι ότι θα χαρεί εξίσου πολύ (σαν φίλαθλος πλέον) με το φετινό που η Liverpool σχεδόν το ακουμπάει. Στο σήμερα και ενώ ενδιάμεσα κρέμασε τα παπούτσια του φορώντας την φανέλα των LA Galaxy στο MLS τον βρίσκουμε να κοουτσάρει -με εξαιρετική μαεστρία- μέχρι τώρα το ποδοσφαιρικό καμάρι της Σκωτίας, τους Rangers! Μετά από σχεδόν δύο χρόνια στον πάγκο τους μετράει 86 νίκες, 33 ισοπαλίες και μόλις 27 ήττες σε συνολικά 146 αγώνες. Δεν το λες και άσχημα…

 

Jerzy Dudek: Ο σωτήρας

Ο «φύλακας άγγελος» των «Reds», ο άνθρωπος που εν πολλοίς της χάρισε το τρόπαιο εκείνη τη νύχτα ήταν ο Πολωνός κίπερ. Ο Jerzy Dudek είχε απέναντι του ένα «ιερό τέρας» των δοκαριών, τον σπουδαίο Dida, κι όμως κατάφερε να του κλέψει την λάμψη. Η εξ’ επαφής απόκρουση του στην ανεπανάληπτη ευκαιρία του Shevchenko λίγα λεπτά πριν την ολοκλήρωση της παράτασης βρήκε τους πάντες απροετοίμαστους εκτός από τον ίδιο. Έστειλε τον τελικό στα πέναλτι κι εκεί έβαλε και πάλι «stop» στα όποια όνειρα των Μιλανέζων για διάκριση, σώζoντας δύο εξ’αυτών και παίρνοντας το τρόπαιο… στο σπίτι του!

 

liverpool 2005

 

Στην μετέπειτα πορεία του στο Anfield δεν μπόρεσε να κρατήσει τα γάντια του βασικού, ειδικότερα μετά τον ερχομό του Pepe Reina στην ομάδα και έφυγε με ψηλά το κεφάλι τον Ιούλιο του 2007 με προορισμό την Μαδρίτη. Εκεί το σκηνικό για τον ίδιο δεν άλλαξε, καθώς στην εποχή που έλαμπε το άστρο του Iker Kasillas, δεν μπορούσε παρά να βλέπει την πλάτη του. Κρέμασε τα παπούτσια του το 2011, έως ώτου αποφασίσει να επιστρέψει για ένα και μοναδικό ματς με την Εθνική ομάδα της χώρας του τον Ιούνιο του 2013. Από τότε και έκτοτε τον βλέπουμε να κάνει πράγματα, που στερούταν όσο καιρό ήταν επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Το 2014 συμμετείχε σε αγώνα ράλι εκπροσωπώντας την Volkswagen και το 2016 έκδωσε την αυτοβιογραφία του «A big pole in our goal», η οποία ξεπουλάει μέχρι και σήμερα!

 

Steve Finnan: Ακόμα τον ψάχνουν…

Ο Ιρλανδός ήταν αδιαμφισβήτητα ένας από τους κορυφαίους ακραίους αμυντικούς της εποχής του. Οι ίδιοι του οι αριθμοί το φανερώνουν καθώς από το 2004 μέχρι το 2008 ήταν βασική και αναντικατάστατη επιλογή του Rafa Benitez, ωστόσο μετά από εκεί το… χάος! Δεν βρήκε πουθενά αλλού την ποδοσφαιρική του στεριά και αποχαιρέτησε κάπως άδοξα και απρόσμενα το άθλημα το 2010. Παραδόξως, όταν προγραμματίστηκε μια επανένωση με αφορμή τη συμπλήρωση δέκα ετών από το θαύμα της Κωνσταντινούπολης, ο Finnan ήταν ο μόνος παίκτης που οι διοργανωτές δεν μπόρεσαν να εντοπίσουν, γεγονός που οδήγησε σε μια «έρευνα» στο Twitter με το περίφημο hashtag #FindSteveFinnan. Ο 41χρονος εντοπίστηκε τελικά στο Λονδίνο, όπου διευθύνει σήμερα μια εταιρεία ανάπτυξης ακινήτων μαζί με τον αδερφό του. Steve, εμείς οι ρομαντικοί του αθλήματος, πάντως, σε θέλουμε πίσω έστω και για μια δημόσια εμφάνιση.

 

liverpool 2005

 

Jamie Carragher: O «βράχος»

Ένας αληθινός ήρωας που λατρεύει το ποδόσφαιρο. Επί 17 συναπτά έτη, ο Jamie Carragher υπηρέτησε πιστά την Liverpool και έζησε μαζί της μερικές από τις πιο όμορφες στιγμές της ζωής του. Αποτέλεσε έμπνευση για πολλούς εκεί έξω και σίγουρα η «σημαία» του δεν θα αφαιρεθεί ποτέ από το λιμάνι του Λίβερπουλ. Πλέον και μετά από σχεδόν μια δεκαετία αποχής από την ενεργό δράση, τον συναντάμε και τον βλέπουμε μέσα από την συχνότητα του SkySports στην Μεγάλη Βρετανία, όπου και παρέα με τον παλιό αντίπαλο του, Gary Neville, σχολιάζουν -με μεγάλη επιτυχία και ισχυρή δόση «καφρίλας»- την αθλητική επικαιρότητα…

 

liverpool 2005

 

Sami Hyypia: Πως να μην τον αγαπήσεις;

Το φινλανδικό «παγόβουνο» ήταν το αγαπημένο πρόσωπο των οπαδών κατά τη δεκαετή παρουσία του στο Anfield! Μέχρι το 2001, ως αρχηγός της ομάδας οδήγησε τη Liverpool σε ένα άτυπο treble (League Cup, FA Cup και UEFA Cup), αλλά η μεγαλύτερη στιγμή του ήρθε μαζί με τη κατάκτηση του Champions League τέσσερα χρόνια αργότερα. Μετά από εκείνη τη μαγική βραδιά στην Κωνσταντινούπολη, ο Hyypia φόρεσε το… πουκάμισο των «Reds» για τέσσερα ακόμη χρόνια πριν υπογράψει ένα διετές συμβόλαιο με την Bayer Leverkusen. Στην Γερμανία ξεκίνησε και την προπονητική του καριέρα παρέα με τον Sascha Lewandowski. Το 2014 επέστρεψε στην Αγγλία για να κοουτσάρει κατά σειρά τις Brighton και West Brom, ώσπου κάνει το τελευταίο του ποδοσφαιρικό ταξίδι μέχρι σήμερα για την Ζυρίχη. Από το 2016 μέχρι και σήμερα απέχει από τους πάγκους και όπως πολλές φορές έχει δηλώσει απολαμβάνει τη δική του Liverpool από τον καναπέ του σπιτιού του.

 

liverpool 2005

 

Djimi Traore: Το «τανκ» από το Μάλι

Έπεσε μαχόμενος στον τελικό της Πόλης και η σωτήρια προβολή του στο σουτ του Shevchenko, που οι πάντες πίστευαν ότι θα πάει στα δίχτυα θα μείνει για πάντα ως μία από τις πιο iconic στιγμές στην ιστορία του συλλόγου. Άφηνε πάντα μέχρι και τα πνευμόνια του στους αγωνιστικούς χώρους και κέρδισε τον σεβασμό όλων των προπονητών του. Μετά την Liverpool αγωνίστηκε κατά σειρά στις Charlton, Birmingham, Monacο, Marseille και Seattle Sounders στο MLS. Σήμερα, τον βρίσκουμε στην Αμερική να δοκιμάζει τις προπονητικές του ικανότητες στην δεύτερη ομάδα των Seattle!

 

liverpool 2005

 

Xabi Alonso: Ο Βάσκος «βασιλιάς»

Ήταν αυτός που σκόραρε το κρίσιμο τρίτο γκολ παίρνοντας το ριμπάουντ από την ασταθή απόκρουση του Dida, μετά το πέναλτι που εκτέλεσε αποτυχημένα σε πρώτη φάση. Η καριέρα του αποτέλεσε ένα παραμύθι στο οποίο και έγραψε την τελευταία του σελίδα το 2016 στην Βαυαρία με την φανέλα της ιστορικής Bayern. Στο σήμερα, απολαμβάνει τις ανέσεις ενός «συνταξιούχου», προπονώντας παράλληλα τα τσικό της Real Madrid, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που επισκέπτεται το Anfield για να θυμηθεί τα παλιά. Ένας από τους πιο ρομαντικούς «ευεργέτες» που πέρασαν ποτέ από τα αγγλικά γήπεδα…

 

liverpool 2005

 

Luis Garcia: O «ταυρομάχος» που πέρασε από τα μέρη μας

Το πολυσυζητημένο γκολ-φάντασμα που πέτυχε στον ημιτελικό με την Chelsea και έστειλε την ομάδα του στον τελικό κόντρα στη Milan δεν το ξεχνάς εύκολα. «Έχτισε» το όνομα του στο Λιμάνι και απ’ ότι φαίνεται έμεινε σε αυτό. Το καλοκαίρι του 2007 επέστρεψε στην χώρα του και την ομάδα που τον ανέδειξε, την Atletico Madrid, για να ακολουθήσουν οι Racing Santander, ο Παναθηναικός και η Club Universidad Nacional. Τίποτα δεν θύμιζε τον παλιό καλό Luis, που ξεχάστηκε γρήγορα, σαν «ταυρομάχος» που χάνει την μάχη. Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 2015, μετά από πολλές περιπέτειες και πισωγυρίσματα, με την φανέλα της άσημης Atletico Kolkata στην Ινδία. Ο 41χρονος, πλέον, Ισπανός συμμετέχει συχνά πυκνά σε φιλανθρωπικούς αγώνες, που διοργανώνουν οι legends της Barcelona και αποτελεί έναν από τους ambassadors της Liverpool στο εξωτερικό!

 

liverpool 2005

 

John Arne Riise: Ένας «κόκκινος μπελάς»

Ο άνθρωπος που έβγαλε την τέλεια σέντρα και έδωσε το έναυσμα της ανατροπής. Ναι, όλοι γνωρίζουμε ότι αν τύχει να βρεθείς στην διαδρομή ενός από τους κεραυνούς που συνήθιζε να εξαπολύει αυτός ο «κόκκινος μπελάς» δύσκολα μπορεί να σε σώσει κάτι ή κάποιος. Θα μπορούσε να γραφτεί ένα ολόκληρο βιβλίο για το «φαινόμενο» Riise και την δύναμη που έβγαινε μέσα από τα -σε γενικά πλαίσια- σχετικά αδύναμα πόδια του. Αγωνίστηκε εφτά χρόνια στην Premier League, με τα χρώματα της Liverpool σημειώνοντας 348 εμφανίσεις, τις 320 (!) από αυτές ως βασικός.

Στην πορεία της πλούσιας καριέρας του κατάφερε να γίνει σύμβολο στην Ρώμη, με την φανέλα της Roma και να γράψει ιστορία πίσω στην πατρίδα του, καθώς έγινε ο παίκτης που έχει τις περισσότερες συμμετοχές (110) με το εθνόσημο στο στήθος! Ενδιάμεσα πέρασε και από την γειτονική Κύπρο, όπου και εκεί κέρδισε τα πάντα με το ΑΠΟΕΛ. ‘Εκλεισε το αθλητικό του κεφάλαιο τον Γενάρη του 2018 στην Ινδία με την φανέλα της Chennaiyin FC και πλέον τον βρίσκουμε να προπονεί μία ερασιτεχνική ομάδα της Νορβηγίας. Μπορούμε με κάθε επιφύλαξη να πούμε ότι ο John Arne Riise είναι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος!

 

liverpool 2005

 

Harry Kewell: Ο άτυχος…

Ο Αυστραλός ήταν από τα μεγαλύτερα ονόματα εκείνο το βράδυ στο χορτάρι του Ataturk Stadium, ωστόσο δεν κατάφερε να κλείσει ούτε 25λεπτό σε αυτό. Ένας τραυματισμός του στον προσαγωγό τον άφησε νωρίς εκτός μάχης και με μία γλυκόπικρη γεύση στα μεθεόρτια της επιτυχίας. Έφυγε με γκρίνια από το Λίβερπουλ τρία χρόνια αργότερα για να ενταχθεί στο δυναμικό της Galatasaray, στην οποία και μεγαλούργησε! Αφού έκανε κυριολεκτικά τον γύρο του κόσμου με τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια, περνώντας από Αυστραλία και Κατάρ, αποφάσισε να αποσυρθεί το 2014 και να ανοίξει την δική του ακαδημία ποδοσφαίρου. Στη συνέχεια, ακολούθησε μέχρι και σήμερα τον δρόμο της προπονητικής, έχοντας ήδη περάσει από τις Watford Κ-21 και Crawley, ενώ ταυτόχρονα σχολιάζει για χάρη του αθλητικού καναλιού, BBC Sport.

 

liverpool 2005

 

Milan Baros: Η τσεχική «μηχανή» των γκολ

Ο Τσέχος στράικερ και θρύλος της Liverpool είναι ο μόνος από εκείνο το παρεάκι, που εξακολουθεί και αγωνίζεται επαγγελματικά. Ανήκει στο δυναμικό της Banik Ostrava (ομάδα πρώτης κατηγορίας της χώρας του) κι εδώ και 20 χρόνια είναι «εθισμένος» στο να σκοράρει. Έπαιξε το τελευταίο του παιχνίδι με τους «Reds» εκείνο το βράδυ στην Κωνσταντινούπολη και πρόλαβε να γράψει το όνομα του με χρυσά γράμματα στη «βίβλο» των επιτυχιών. Πέρασε από συνολικά εννέα ευρωπαικούς συλλόγους, προτού «εξοριστεί» μια για πάντα στα πάτρια εδάφη. Milan Baros, ένας αθόρυβος «killer»!

 

liverpool 2005

 

Vladimir Smicer: Η πιο χρήσιμη αλλαγή

Ο έτερος Τσέχος έκανε την ματς της ζωής του σε μία μέρα, που ίσως να μην την μνημονεύαμε σήμερα αν δεν ήταν αυτός. Αντικατέστησε τον άτυχο της βραδιάς Harry Kewell και μπήκε μέσα για να κερδίσει όχι μόνο το τρόπαιο, αλλά και μία θέση στις καρδιές των οπαδών. Τα κατάφερε και τα δύο. Με έναν κεραυνό και λίγη τύχη πέτυχε το δεύτερο γκολ της ομάδας του, όντας ψύχραιμος και αλάνθαστος και στην διαδικασία των πέναλντι. Παραδόξως, το συμβόλαιο του δεν ανανεώθηκε εκείνο το καλοκαίρι και έφυγε κακήν κακώς για την Γαλλία και το Μπορντό. Το 2007 επέστρεψε στην ομάδα, που τον ανέδειξε, την Slavia Prague στην οποία και ολοκλήρωσε την καριέρα του. Οι περισσότεροι θα τον θυμούνται για εκείνο το βράδυ που όχι μόνο δεν φοβήθηκε τα θηρία, αλλά τα έβαλε μαζί τους. Εν έτει 2020, θα τον βρεις στο Ευρωπαικό Κοινοβούλιο, ως εκπρόσωπο της τσεχικής κυβέρνησης, να «μάχεται» για τα δικαιώματα των παιδιών και για το διαχρονικό ζήτημα της παιδικής παχυσαρκίας.

 

liverpool 2005

 

Djibril Cisse: Ένας ατίθασος γκολτζής

Ο Γάλλος στράικερ, το αγαπημένο παιδί της πράσινης κερκίδας δεν κατάφερε ποτέ να… στεριώσει στο Anfield. Στον τελικό των θαυμάτων μπήκε ως αλλαγή στο 85ο λεπτό και ευστόχησε σε ένα από τα τρία πέναλντι της ομάδας του. Αποχαιρέτησε το Νησί το 2006 για να περιηγηθεί σε πολλές χώρες και ομάδες, ανάμεσα τους και ο Παναθηναικός στον οποίο έσπασε κάθε ρεκόρ. Μετά την απόσυρση του από την ενεργό δράση πίσω στο 2015, μας απασχολεί περισσότερο με τις εξωγηπεδικές του περιπέτειες και τις… περίεργες ασχολίες του. Πρόσφατα πρωταγωνίστησε σε μία γαλλική κωμωδία, λαντσάρισε τη δική του εταιρία ρούχων και μετατράπηκε από Ισλαμιστής σε Καθολικός. Πλέον, δουλεύει ως dj και επισκέπτεται σχεδόν κάθε χρόνο την Ελλάδα και τα νησιά της. Την λες ενδιαφέρουσα, ίσως και λίγο περίπλοκη ζωή. Djibril είναι αυτός!

 

liverpool 2005

 

Rafa Benitez: Ο αρχιτέκτονας

Για τον Ισπανό οραματιστή αυτής της ομάδας δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Έχουν μιλήσει πολλάκις οι πράξεις του όλα αυτά τα χρόνια που τα λόγια μοιάζουν «φτωχά», για να μην πω περιττά. Αρκεί να αναφέρουμε ότι τη δεδομένη χρονική περίοδο βρίσκεται στην Κίνα να προπονεί την Dalian, με ευχή όλων μας να τον δούμε όσο πιο σύντομα πίσω στο προσκήνιο, να καθοδηγεί με τη δική του ξεχωριστή μαεστρία έναν μεγάλο σύλλογο. Εκτενέστερες πληροφορίες για τον ίδιο θα βρείτε εδώ στο σχετικό αφιέρωμα που ανέβηκε πριν λίγες εβδομάδες και αφορά την πολυάσχολη ζωή του.

 

liverpool 2005

 

«Τους τελικούς δεν τους παίζεις, τους κερδίζεις». Απ’ ότι φαίνεται με αυτή τη λογική μπήκαν στο δεύτερο ημίχρονο οι παίκτες του Rafa Benitez και μας χάρισαν ίσως τον πιο όμορφο τελικό στην ιστορία του θεσμού. Μέχρι τον επόμενο. Για την Milan οι εφιάλτες έσβησαν δύο χρόνια αργότερα, όταν και πήρε την δική της «γλυκιά» εκδίκηση στον τελικό της Αθήνας…

 

Leave a Reply