4,272 views

69 Γερμανοί έχουν καταφέρει μέχρι σήμερα να βρουν το δρόμο για το καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου, την Premier League, από την ίδρυσή της και έπειτα. Ποιοι κατάφεραν όμως να ξεχωρίσουν και να γράψουν ιστορία, μπροστά στο ιδιαίτερα απαιτητικό αγγλικό κοινό;

 

«Το ποδόσφαιρο είναι ένα άθλημα στο οποίο παίζουν 11 εναντίον 11 και στο τέλος κερδίζουν οι Γερμανοί», είχε πει πολύ εύστοχα ο Gary Lineker, σκιαγραφώντας το προφίλ και τη νοοτροπία του Γερμανού ποδοσφαιριστή. Τα «Πάντσερ» αρνούνται να ηττηθούν, χαρακτηριστικό που τους κάνει περιζήτητους, είτε σε επίπεδο παικτών είτε σε επίπεδο προπονητών.

Η Γερμανική ποδοσφαιρική σχολή όμως τείνει να…απομονώνεται, να πορεύεται αυτόνομη και περιορισμένη στα γερμανικά σύνορα, εκεί όπου η Bayern φροντίζει να μαζεύει την «ανφάν γκατέ» της Bundesliga. Δεν ήταν λίγοι πάντως εκείνοι που αναζήτησαν την τύχη τους εκτός… Deutschland, δοκιμάζοντας τις ικανότητές τους στο πιο απαιτητικό πρωτάθλημα του κόσμου, την Premier League.

Η Aston Villa έκανε την αρχή όταν ο «Big Ron» έφερε… πακέτο στο Νησί τους Matthias Breitkreutz και Stefan Beinlich το 2001 και μια σεζόν αργότερα τα «Λιοντάρια» κατάφεραν να φτάσουν μέχρι τη δεύτερη θέση της Premier League.

Από τότε μέχρι σήμερα πολλά «Πάντσερ» προσπάθησαν να αποδείξουν την αξία τους στο Νησί -άλλοι το έκαναν επιτυχώς, ενώ άλλοι δεν κατάφεραν ποτέ να μπουν στο βρετανικό κλίμα- και οι ΕΥΑΠ, μετά από πολλές σκέψεις, συζητήσεις και αναλύσεις σας παρουσιάζουν τους δέκα καλύτερους Γερμανούς που πέρασαν από την Premier League.

 

10. Thomas Hitzlsperger (Aston Villa, West Ham, Everton)

 

 

O Thomas Hitzlsperger έκανε αρκετές φορές το δρομολόγιο Γερμανία-Αγγλία, καθώς αγωνίστηκε με τρεις ομάδες της Premier League, συμπληρώνοντας 117 εμφανίσεις στην κορυφαία κατηγορία της Μεγάλης Βρετανίας. Σημαντικότερο όλων όμως ήταν το πέρασμά του από την Aston Villa, εκεί όπου αγαπήθηκε όσο λίγοι από τους «Villans», οι οποίοι του έδωσαν το παρατσούκλι «Der Hammer» (το Σφυρί), λόγω των πολύ δυνατών σουτ που εξαπέλυε κατά καιρούς.

Ο αριστεροπόδαρος μέσος ήταν εξαιρετικός τη σεζόν 2003-04, όταν η Aston Villa τερμάτισε στην πέμπτη θέση υπό τις οδηγίες του O’Leary και οι πολύ καλές εμφανίσεις του με τη Villa, άνοιξαν τον δρόμο για την εθνική Γερμανίας. Ο Hitzlsperger έχει μείνει στην ιστορία της Premier League και για εξωαγωνιστικούς λόγους, όντας ο πιο «high-profile» παίχτης που ανακοίνωσε ότι είναι ομοφυλόφιλος, στην προσπάθειά του να «σπάσει» ένα μεγάλο ταμπού σχετικά με την σεξουαλικότητα των ποδοσφαιριστών, το 2014.

Πλέον, είναι αθλητικός διευθυντής στην αγαπημένη του FC Stuttgart.

 

9. Per Mertesacker (Arsenal)

 

 

Ο «Big Fucking German» όπως τον αποκαλούν οι φίλοι της Arsenal κατάφερε να αφήσει το…στίγμα του στη σύγχρονη ιστορία του συλλόγου, παρά το γεγονός ότι αμφισβητήθηκε έντονα ανά περιόδους. Ο υψηλόσωμος κεντρικός αμυντικός ήταν ένας «αγαθός γίγαντας» εντός των τεσσάρων γραμμών, αφού συνδύαζε την σωστή αμυντική λειτουργία με το «ευ αγωνίζεσθαι», βλέποντας μόλις έντεκα κίτρινες και δυο κόκκινες κάρτες σε 156 εμφανίσεις στην Premier League. Μεγαλύτερο προσόν του, ήταν η ικανότητα που είχε να «διαβάζει» το παιχνίδι.

Ανίκητος στο ψηλό παιχνίδι, ο Mertesacker συνέθεσε εξαιρετικό δίδυμο με τον Koscielny, ενώ κατάφερε να φορέσει και το περιβραχιόνιο των «Gunners». Κέρδισε πέντε τίτλους σε μια περίεργη περίοδο για τους Λονδρέζους, στα τελευταία χρόνια της θητείας του Arsene Wenger και «κρέμασε» τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια το 2018 κάπως… άδοξα, αφού η ηλικία του δεν του επέτρεπε πια να ακολουθήσει ρυθμούς Premier League.

 

8. Uwe Rösler (Manchester City, Southampton, West Brom)

 

 

29 γκολ σε 79 εμφανίσεις με τη φανέλα της Manchester City από το 1994 μέχρι το 1998 ήταν αρκετά για να βάλουν τον Uwe Rösler στα κατάστιχα της ιστορίας των «Citizens». Σε μια City τελείως διαφορετική από την υπερομάδα που βλέπουμε σήμερα, ο Γερμανός επιθετικός ήταν μια πραγματική «όαση» σε μια κακή περίοδο για την ομάδα και χάρισε απίθανες στιγμές στους οπαδούς της, σκοράροντας μερικά συλλεκτικά γκολ, όπως η «λόμπα» στον Peter Smeichel το 1996 στο ντέρμπι του Μάντσεστερ, μέσα στο Old Trafford.

Η απογοητευτική του επιστροφή στο Νησί για λογαριασμό της Southampton το 2000 (συμπεριλαμβανομένου και του δανεισμού του στη West Brom, δεν μπορεί με τίποτα να… γκρεμίσει τον μύθο που ο ίδιος «έχτισε» στην τετραετή παρουσία του στο Manchester και σίγουρα δεν είναι ικανή να τον αφήσει εκτός της συγκεκριμένης λίστας.

 

7. Robert Huth (Chelsea, Middlesbrough, Stoke City, Leicester)

 

 

Ένας Γερμανός… μόνο στα χαρτιά. Ο Robert Huth από την εφηβική ηλικία εντάχθηκε στις ακαδημίες της Chelsea, έφτασε μέχρι τη μεγάλη ομάδα και δεν εγκατέλειψε ποτέ το Νησί. Middlesbrough, Stoke City και Leicester ήταν οι επόμενοι σταθμοί του. Αγωνίστηκε σε όλες τις σεζόν της Premier League από το 2001 μέχρι το 2018 (με εξαίρεση τη σεζόν 2009-10 που η «Boro» βρισκόταν στην Championship), γεγονός που τον καθιστά «recordman συμμετοχών», καθώς μετράει 322 (!) συμμετοχές στην Premier League, περισσότερες από κάθε άλλον συμπατριώτη του.

Τα δυο συνεχόμενα πρωταθλήματα με τους «Μπλε» του Λονδίνου θα φάνταζαν αρκετά για έναν ποδοσφαιριστή που δεν θεωρείται πρώτης κλάσης, όπως ο Huth. Όμως το πρωτάθλημα που κατέκτησε με τη Leicester το 2016 και ο πρωταγωνιστικός ρόλος που είχε στο ποδοσφαιρικό θαύμα των «Foxes» με τον Ranieri στον πάγκο, έχουν «χαράξει με χρυσά γράμματα» το όνομα του σκληροτράχηλου αμυντικού στο… Πάνθεον της Premier League.

 

6. Leroy Sane (Manchester City)

 

 

Οι αριθμοί του 24χρονου τα λένε όλα: 25 γκολ και 31 ασσίστ σε 89 συμμετοχές στην Premier League. Σίγουρα, ο Sane έπαιξε καταλυτικό ρόλο στα δυο συνεχόμενα πρωταθλήματα της Manchester City υπό τις οδηγίες του Pep Guardiola και η απουσία του είναι εμφανής τη φετινή σεζόν, στην οποία δεν αγωνίστηκε λόγο τραυματισμού.

Ταχύτητα, τεχνική κατάρτιση, δημιουργικότητα, φαντασία και πολλά περιθώρια εξέλιξης συνθέτουν τον Leroy Sane, ο οποίος δείχνει και αρκετά ώριμος για να πάρει την ομάδα στις… πλάτες του, όταν χρειαστεί. Εάν δεν τον έχει πληγώσει ανεπανόρθωτα ο σοβαρός τραυματισμός του και αν παραμείνει στο Νησί, αγνοώντας τις σειρήνες από…Βαυαρία μεριά, ο Γερμανός winger θα ανέβει ακόμα ψηλότερα στη λίστα τα επόμενα χρόνια. Το μέλλον μπροστά του…

 

5. Dietmar Hamann (Newcastle, Liverpool, Manchester City, MK Dons)

 

 

O «Didi» πέρασε από τέσσερις ομάδες κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο νησί, όμως είναι ιδιαίτερη η αγάπη που τρέφουν για αυτόν οι φίλοι της Liverpool, με τη φανέλα της οποίας…μεγαλούργησε. Ο Hamann κατέκτησε κάθε τρόπαιο που θα μπορούσε με τους «Reds» μέσα και έξω από τα σύνορα, εκτός από το πρωτάθλημα. Με οκτώ τίτλους συνολικά, είναι ο Γερμανός με τα περισσότερα… ασημικά στην Αγγλία.

Μάλιστα, πολλοί θεωρούν ότι αυτός ήταν ο παίκτης-κλειδί για την ανατροπή της Πόλης το 2005, όταν πέρασε στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου και το 3-0 της Milan έγινε πολύ γρήγορα 3-3. Κάτι παρόμοιο συνέβη και τον επόμενο χρόνο, στον τελικό του FA Cup κόντρα στη West Ham, όταν ο Benitez τον πέρασε στο παιχνίδι στο 70′.

Δεν ήταν ο ποιοτικότερος μέσος, αλλά ήταν πάντα αξιόπιστος και σταθερός στην απόδοση, δίνοντας και πολύτιμες λύσεις από τον πάγκο. Οι αρετές του ήταν κυρίως στο αμυντικό κομμάτι του παιχνιδιού. 268 φορές αγωνίστηκε στην Premier League με Newcastle, Liverpool και Manchester City, ενώ κατέγραψε και 12 συμμετοχές στη League One με τη φανέλα της MK Dons στη δύση της καριέρας του. Καθόλου άσχημα…

 

4. Jens Lehmann (Arsenal)

 

 

Ένας θρύλος που υπερασπίστηκε τα γκολποστ της Arsenal για πέντε συν δυο σεζόν (στη δεύτερη θητεία του πήγε στο Λονδίνο για να βοηθήσει τους «Gunners» που είχε ξεμείνει από τερματοφύλακες λόγω τραυματισμών). Οι εντυπωσιακές του αποκρούσεις και η χημεία του με τους αμυντικούς των «Gunners» από το 2003 μέχρι το 2008 καταγράφονται και από τους αριθμούς: 55 clean sheets σε 148 συμμετοχές στην Premier League (περίπου 1/3 παιχνίδια κρατούσε ανέπαφη την εστία του).

Δεν έχασε ούτε λεπτό από το πρωτάθλημα των «invincibles» το 2003-04  και ήταν τερματοφύλακας της χρονιάς για την UEFA τη σεζόν 2005-06. Αυτά ήταν μερικά από τα σπουδαία κατορθώματα του Lehmann που λατρεύτηκε όσο λίγοι στο Λονδίνο, με την Arsenal να ψάχνει ακόμα τερματοφύλακα με τη σταθερότητα και την… τρέλα του Γερμανού.

 

3. Jurgen Klinsmann (Tottenham)

 

 

Όταν έφτασε στο Λονδίνο για λογαριασμό της Tottenham, το κλίμα γύρω από το πρόσωπό του δεν ήταν καθόλου θετικό. Όμως από τον πρώτο του μήνα στο σύλλογο έκανε τους πάντες να τον λατρέψουν! Ακούγοντας τους Βρετανούς να τον αποκαλούν «βουτηχτή», ο Klinsmann σκοράρει το πρώτο του γκολ και πανηγυρίζει βουτώντας…στο χορτάρι, χαρίζοντας μας μια από τις πιο καλτ στιγμές στην ιστορία της Premier League.

Στο αγωνιστικό κομμάτι, ο Γερμανός επιθετικός ήταν ένας πραγματικός… killer. Πριν καλά καλά τον χαρούν όμως οι φίλοι της Tottenham, τον έχασαν, αφού τα 30 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις με τη φανέλα της τότε… Tottenham  ήταν αρκετά για να τον «τσιμπήσει» η Bayern. Ήταν μια από τις καλύτερες ατομικές επιδόσεις μέσα σε μια σεζόν που έχει δει το αγγλικό κοινό και είναι ο μόνος ποδοσφαιριστής που ψηφίστηκε από τους αθλητικούς συντάκτες της Βρετανίας ως «ο καλύτερος της χρονιάς» από την πρώτη του σεζόν.

Βέβαια, ο Klinsmann επέστρεψε μερικά χρόνια αργότερα στο Λονδίνο, σαφώς πιο βαρύς, όμως και πάλι πέτυχε μερικά σημαντικά γκολ, τα οποία βοήθησαν τους «Spurs» να παραμείνουν στην κατηγορία. Ο Klinsmann με την προσωπικότητά του επηρέασε την εικόνα του κόσμου για τον «σούπερσταρ ποδοσφαιριστή» και εξακολουθεί να έχει επιρροή στο αγγλικό ποδόσφαιρο από τον ρόλο του σχολιαστή.

 

2. Michael Ballack (Chelsea)

 

 

O Ballack δέχθηκε σφοδρή κριτική από τον γερμανικό τύπο, καθώς όντας στο απόγειο της καριέρας του αποφάσισε να αφήσει τη Bundesliga και τη Bayern για να ξεδιπλώσει το ταλέντο του στην Αγγλία για λογαριασμό της Chelsea. Αυτό οι Γερμανοί το θεώρησαν προδοσία, αφού είδαν ένα «δικό τους παιδί» να φεύγει από τη χώρα, όμως δεν ήξεραν ότι ο Michael θα διαφήμιζε τη γερμανική σχολή ποδοσφαίρου στην Αγγλία.

Δεν ήρθε σαν ταλέντο στο Λονδίνο, σαν αστέρα τον έφερε ο Abramovich και σαν αστέρας αποχώρησε το 2010, πράγμα για το οποίο μετάνιωσε αργότερα. Κατέκτησε συνολικά επτά τίτλους και η συνύπαρξή του με τον Frank Lampard στο γήπεδο θυμίζει… περασμένα μεγαλεία στους «Pensioners».

Πρόλαβε πάντως να συμπληρώσει 105 συμμετοχές στην Premier League και να δείξει σε όλους τι σημαίνει κεντρικός μέσος, πριν επιστρέψει στη Bayer Leverkusen για να κλείσει την καριέρα του. Σκληροτράχηλος, ηγετικός, ποιοτικός, ένας μέσος που κάθε προπονητής θα ήθελε να έχει στην ομάδα του. Ο «Little Kaiser» ήθελε να μείνει στην ιστορία ως ένας ιδιαίτερος ποδοσφαιριστής και τα κατάφερε, αφού θεωρείται ένας από τους καλύτερους του αθλήματος στο είδος του και μεγάλη συμβολή σε αυτό είχε η παρουσία του στην Chelsea.

 

1. Mesut Ozil (Arsenal)

 

 

Μπορεί τους τελευταίους μήνες να μην βλέπουμε τον Ozil που ξέρουμε, όμως αν κοιτάξει κανείς τη «μεγάλη εικόνα», ο Mesut Ozil είναι ο πιο επιτυχημένος Γερμανός ποδοσφαιριστής της Premier League!

1ος σε γκολ (και ας μην είναι σέντερ φορ), 1ος σε ασσίστ, μεταξύ των Γερμανών που μετακόμισαν Αγγλία και με 184 συμμετοχές στην Premier League, ο «der Rabe» εχει γράψει τη δική του ιστορία στην Arsenal από το 2013 και έπειτα.

Οι επικριτές του δεν είναι λίγοι, καθώς οι προσδοκίες του κόσμου ήταν πολλές από τη στιγμή που οι «Gunners» έκαναν την υπέρβαση και τον πήρανε απτή Real Madrid. Όμως, ο κομψός και έξυπνος τρόπος παιχνιδιού του και το φοβερό αριστερό του πόδι τον έκαναν να ξεχωρίζει. Δεν ήταν λίγες οι φορές που έμοιαζε με ποδοσφαιρική… όαση στους «Κανονιέρηδες», στα δύσκολα χρόνια της μετα-Wenger εποχής.

Τα τρία FA Cup και τα δύο League Cup είναι η μοναδική επιβράβευση για τους… κόπους του Ozil στο Λονδίνο. Κόποι, οι οποίοι όλο και λιγόστευαν τελευταία, με τον Arteta να κάνει τα πάντα, ώστε να του ξυπνήσει τον… ηγέτη που κρύβει μέσα του!