Η άγνωστη «περιπέτεια» του θρυλικού Sócrates στην Αγγλία

Ο αείμνηστος Βραζιλιάνος επιθετικός μέσος και η μία του μόλις εμφάνιση στο βρετανικό νησί με μια ομάδα-έκπληξη!

 

Είσαι Άγγλος, ζεις σε ένα χωριό του Δυτικού Γιόρκσαϊρ, λίγο έξω από το Λιντς και όπως κάθε Σάββατο, δίνεις παρών στην έδρα του τοπικού συλλόγου ποδοσφαίρου. Το ματς κυλά όπως πάντα, αγνά και ερασιτεχνικά, μέσα στην ομίχλη, το ψιλόβροχο και την λάσπη. Μόνο που η έδρα είναι κατάμεστη και όλοι είναι εκεί για αυτό που θα συνέβαινε στο 77o λεπτό του αγώνα. Όλοι θα γινόντουσαν μάρτυρες της σπουδαιότερης στιγμής στην ιστορία του μικρού συλλόγου τους και σ’ ένα από τα πιο παράξενα γεγονότα στο αγγλικό ποδόσφαιρο.

Sócrates Brasileiro Sampaio de Souza Vieira de Oliveira, ένας αείμνηστος επιθετικός μέσος, αρχηγός της Εθνικής Βραζιλίας στα Μουντιάλ του ’82 και ’86, θρύλος των Botafogo, Corinthians και Fiorentina, απόφοιτος ιατρικής σχολής, άνθρωπος με βαθιά πολιτική συνείδηση, φιλοσοφικό μυαλό, εξού και τα ψευδώνυμα «Sócrates», «Doctor Socrates», «Doutor» ή «Magrão».

 

Socrates με την φανέλα της «Σελεσάο»

 

Άξιος εκπρόσωπος του «O Jogo Bonito», της βραζιλιάνικης «ποδοσφαιρικής ποίησης» στα 80’s, o Sócrates λατρεύτηκε σε Βραζιλία και Ιταλία, σκόραρε πάνω από 130 γκολ στην καριέρα του σε μόλις 222 εμφανίσεις και ήταν από τους λαμπρότερους «μαέστρους» του παιχνιδιού στην ιστορία του βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου, όντας ένας από τους ποδοσφαιριστές με την πιο άρτια τεχνική κατάρτιση και διορατικότητα, που πάτησαν ποτέ στη γη.

Δεκατέσσερα χρόνια μετά το τέλος της αξιοζήλευτης καριέρας του, με τα προβλήματα υγείας να τον κυνηγούν, όντας αλκοολικός και φανατικός καπνιστής, θ’ άφηνε το Σάο Πάολο. Εκεί που στο παρελθόν, ο «Γιατρός» πρωτοστάτησε σε ένα «πείραμα» που έμεινε στην ιστορία ως «κορινθιακή δημοκρατία», βάσει του οποίου οι ποδοσφαιριστές είχαν βαρύνοντα λόγο στα διοικητικά και αγωνιστικά ζητήματα και μέσω του ποδοσφαίρου εξέφραζαν την αντίθεσή τους στη στρατιωτική δικτατορία που κυβερνούσε κάποτε την Βραζιλία.

 

Socrates και «κορινθιακή δημοκρατία»

 

Στα 50 του πια, θα έκανε για δεύτερη φορά τη ζωή του το υπερατλαντικό ταξίδι, μετά την θητεία του στην ιταλική Fiorentina το 1984/85 και θα πατούσε στην Αγγλία. Εκεί, θα ξαναφορούσε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια, χάρης στο όραμα ενός προπονητή από το Μίντλεσμπρο, τον Simon Clifford. Ο επίσης δεινός επιχειρηματίας είχε ιδρύσει, μέχρι το 2004, 600 ακαδημίες ποδοσφαίρου σε όλη την Βρετανία και σε πολλές άλλες χώρες, στα πλαίσια της βραζιλιάνικης ποδοσφαιρικής φιλοσοφίας.

 

Ο Simon Clifford σε ένα από τα ταξίδια του στην Βραζιλία

 

Έχοντας μάθει τα μυστικά του ποδοσφαίρου από συνεργασίες και φιλίες του με «δασκάλους» όπως ο Zico, ο Rivelino και ο Juninho, ο Clifford επεκτάθηκε προπονητικά σε όλον τον πλανήτη, χτίζοντας μια αξιέπαινη φήμη. Το 2003, θ’ αγοράσει εξ’ ολοκλήρου την Garforth Town A.F.C., μια ερασιτεχνική ομάδα με έτος ίδρυσης το 1964 και έδρα σε μια μικρή πόλη κοντά στο Λιντς, με έντονο βιομηχανικό παρελθόν, λόγω των εργοστάσιων επεξεργασίας κάρβουνου και των ανθρακορυχείων στην περιοχή.

 

 

Ο κύριος Clifford είχε όμως ένα φιλόδοξο όραμα. Ήθελε να πάρει την ερασιτεχνική ομάδα των «Miners» και να την φτάσει στην Football League και τα επαγγελματικά πρωταθλήματα μέσα σε μια δεκαετία. Μάλιστα είχε δηλώσει ότι στο πλάνο του, το 2028 ο σύλλογος του θα σήκωνε την Premier League. Δεν άργησε πάντως με τις εντυπωσιακές κινήσεις. Τον Νοέμβριο του 2004, η Garforth Town θ’ ανακοινώσει την συνεργασία της με τον θρυλικό Sócrates! Ο 50χρονος, πλέον, θα ξαναφορούσε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια, καθώς θα υπέγραφε συμβόλαιο ενός μηνός, στον ρόλο του παίχτη-προπονητή.

«Δεν ήθελε λεφτά για να έρθει εδώ, δεν ήθελε τίποτα», δήλωνε τότε στο BBC o Simon Clifford.

 

«Είμαι σίγουρος ότι θα μάθω κάτι καινούριο. Δεν έχω βρεθεί ποτέ στην Βόρεια Αγγλία και πάντα δέχομαι να εμπλακώ σε νέες προκλήσεις. Μπορεί να μην είμαι πια ο πιο γρήγορος παίχτης στον αγωνιστικό χώρο, αλλά θα μπορέσω να θυμηθώ μερικά από τα κόλπα μου», είχε δηλώσει ο «Doctor Socrates» πριν φύγει από την Βραζιλία.

 

Γκριζομάλλης πια, με εμφανή… «μπυροκοιλιά», ο Sócrates θα έκανε το ντεμπούτο του στον αγώνα της Garforth Town με την Tadcaster Albion. Και τι αγώνας θα ήταν αυτός, καθώς η ομάδα του Γκάρφορθ, όντας πρώτη στην βαθμολογία της ένατης κατηγορίας, θα αντιμετώπιζε την τρίτη αυτής, σε μια ξεκάθαρη μάχη για την άνοδο.

Στις 20 Νοέμβρη του 2004, ένα κρύο φθινοπωρινό απόγευμα στον αγγλικό βορρά, το Wheatley Park ήταν κατάμεστο. Περίπου 3.000 οπαδοί συγκεντρώθηκαν στις «χρονοφαγωμένες» εξέδρες του μικρού γηπέδου, προσέλευση εξαπλάσια από την συνηθισμένη. Έξω από το γήπεδο η πόλη έσφυζε από ζωή, σε αυτή την πρωτόγνωρη γιορτή. Οι παμπ ήταν γεμάτες, οι καντίνες τροφοδοτούσαν τεράστιες ουρές φιλάθλων και τα μπλουζάκια των 5 λιρών με το όνομα του βραζιλιάνου θρύλου έγιναν ανάρπαστα.

 

Ημέρα γιορτής στο Wheatley Park

 

«Ανησυχώ λίγο για τους μυς του, θα έχουν ατροφήσει», είχε δηλώσει ο Eric Bradley, 78χρονος υποστηρικτής της ομάδας, πρώην ανθρακωρύχος της περιοχής. «Αυτή είναι μια σπουδαία μέρα για Νοέμβριο στο Γιόρκσαϊρ, αλλά δεν νομίζω να είναι τόσο ζεστά όσο στην Βραζιλία. Πάντως η πόλη έχει ξαναζήσει αμέτρητους οπαδούς να κυκλοφορούν με φανέλες της Βραζιλίας στο παρελθόν. Υπήρχε φρενίτιδα για την ‘Σελεσάο’ το 1982 και το 1986».

«Ο άνθρωπος είναι το παιδικό μου είδωλο, ένας ποδοσφαιρικός θεός», δήλωνε σε μια άλλη γωνιά του Wheatley Park ο Alan True, ένας 38χρονος από το Μάντσεστερ, που κρατούσε ένα μόλις υπογεγραμμένο πορτραίτο του Sócrates.

 

Υπογραφές στους οπαδούς των «Miners»

 

Ο 50χρονος βετεράνος δεν ξεκίνησε βασικός, καθώς η προθέρμανση του συμπεριλάμβανε δύο μπουκάλια Budweiser και τρία τσιγάρα στα αποδυτήρια, όπως είχε δηλώσει μια πενταετία μετά ο Clifford. Δεν του φαινόταν καλή ιδέα να τον ρισκάρει με ένα ολόκληρο ημίχρονο, αλλά ο «Γιατρός» ήθελε να παίξει.

 

Η προθέρμανση του «Doctor»…

 

Παρακολούθησε την αρχή του παιχνιδιού από τον πάγκο, κουκουλωμένος με ένα χοντρό μπουφάν, δίπλα στον 33χρονο Lee Sharpe πρώην παίχτη της Manchester United και διεθνή της Εθνικής Αγγλίας και νυν αστέρα της Garforth Town.

 

 

Ο αγώνας ξεκίνησε ονειρικά για τους «Miners» με δύο τέρματα από τους Andy Rowan και Gavin Birmingham. Ο ρυθμός ήταν φρενήρης.

Μέχρι το 57ο λεπτό η Tadcaster είχε ισοφαρίσει με γκολ από τον Alan Jackson και τον Steve Ward. Υπήρξε μια αλλαγή στη συνέχεια, το πλήθος φώναζε ρυθμικά «Doctor, Doctor», αλλά θα έμενε απογοητευμένο. Ο Jacques Joblon θα περνούσε στην θέση του Έλληνα επιθετικού Νίκου Μανουσίου.

 

O κουκουλιασμένος θρύλος…

 

Στη συνέχεια, ο Andy Rowan, ένας ηλεκτρολόγος τις καθημερινές, ανατράπηκε στην περιοχή του πέναλτι. Και πάλι το πλήθος ήθελε απεγνωσμένα να δει τον Sócrates, έναν από τους καλύτερους εκτελεστές στη ιστορία, να κερδίζει το ματς για την ομάδα τους. Και πάλι μείνανε με την ελπίδα. Ο κλήρος έπεσε στον Greg Kelly, που τελικά θα αστοχούσε. Τελικά στο 77ο λεπτό, ήταν ώρα να γραφτεί ιστορία.

Ο Matt Higginbottom θ’ αποχωρούσε από τον αγωνιστικό χώρο του Wheatley Park και την θέση του θα έπαιρνε ο. . .  Sócrates των δύο Παγκοσμίων Κυπέλλων, της Corinthians, της Flamengo, της Santos και της Fiorentina. Πανζουρλισμός επικράτησε στις εξέδρες.

 

Η στιγμή της ιστορικής αλλαγής…

 

Μια ογκώδης παρουσία με μια XL φανέλα, μαύρα γάντια και φαρδιά σορτς μέχρι στα γόνατά, πέρασε στο χορτάρι. Ο 50χρονος θα ένιωθε σαν να έπαιζε για την «Σελεσάο», καθώς η Garforth φορούσε κίτρινες φανέλες και μπλε σορτσάκια. Η πρώτη του επαφή ήταν ένα φιλόδοξο μακρινό σουτ, που με ευκολία μπλόκαρε ο αντίπαλος τερματοφύλακας. Αρκέστηκε στο υπόλοιπο παιχνίδι να κινείται σ’ ένα μικρό χώρο στο κέντρο του γηπέδου, καθώς ο πάλαι ποτέ ταχύτατος και χαρισματικός playmaker, σχεδόν περπατώντας, ακούμπησε άλλες τέσσερις φορές την μπάλα. Μια επιτυχημένη πάσα, μια κομμένη κάθετη, ένα μπλοκαρισμένο σουτ και μια απελπιστική σέντρα προς την αντίπαλη περιοχή.

 

 

Τελικά, ο αγώνας ήρθε 2-2. Ο «Γιατρός» φαινόταν ανακουφισμένος, που σύντομα θα άφηνε πίσω τον παγωμένο αέρα του Γιόρκσαϊρ. Οι οπαδοί, με το σφύριγμα της λήξης, εισέβαλαν στο γήπεδο για να πλησιάσουν τον μεγάλο θρύλο, πριν εξαφανιστεί στο τούνελ για τα αποδυτήρια. Δεν θα ξαναπατούσε από τότε στο χορτάρι της Garforth Town A.F.C..

 

Ένα από τα σουτ του Socrates στον αγώνα

 

Εφτά χρόνια μετά, ο Simon Clifford είχε χάσει για πάντα έναν φίλο. Σε έναν κυριακάτικο αγώνα στις αρχές του Δεκέμβρη του ’11, το γήπεδο της Garforth ήταν «ντυμένο» στα μαύρα. Ενός λεπτού σιγή κρατήθηκε πριν από την έναρξη. Στις εξέδρες αντηχούσε το σύνθημα «Doctor, Doctor». Ένα πανό ήταν υψωμένο. Έγραφε «Γιατρέ Sócrates, αναπαύσου εν ειρήνη».

Ο Sócrates Brasileiro Sampaio de Souza Vieira de Oliveira είχε αφήσει στα 57  την τελευταία του πνοή. Η Βραζιλία πενθούσε. Ο Simon Clifford πενθούσε. Μπορεί ο «βραζιλιάνος μάγος» να αγωνίστηκε μόλις μια φορά για τον σύλλογο του, αλλά σχεδόν μια δεκαετία μετά, είχε να λέει ότι η εμφάνιση του στο γήπεδο και στα αποδυτήρια εκείνες τις δύο εβδομάδες έδωσαν την ώθηση για την τότε άνοδο της Garforth Town.

 

Simon Clifford και Socrates

 

«Έφερε ένα είδος μαγείας σε μας. Ο σύλλογος ήταν στα όρια της πτώχευσης, αλλά έγινε μέρος της μάχης μας για άνοδο και περαιτέρω ανάπτυξη. Ήταν ο πιο ευφυής άνθρωπος που συνάντησα στο χώρο του ποδοσφαίρου. Θα είναι για πάντα ξεχωριστός, έχουμε χάσει έναν μοναδικό άνθρωπο και έναν μοναδικό ποδοσφαιριστή».