419 views

Για άλλους υπήρξε ο αφανής ήρωας μιας ολόκληρης γενιάς ταλαντούχων Άγγλων μέσων, ενώ για άλλους υπήρξε ο «προδότης» ή ο «ξένος». Πολλές δε φορές κουβάλησε τον τίτλο του φασαριόζου, αλλά και αυτού που «χάνεται» στις μεγάλες στιγμές. Αλήθειες ή υπερβολές, το μόνο σίγουρο είναι πως ο Paul Ince, έγραψε τη δική του ιστορία στις τέσσερις γραμμές του αγωνιστικού χώρου, και άφησε το δικό του στίγμα στο ποδοσφαιρικό γίγνεσθαι των 90s!

 

Γεννηθείς στο βορειοανατολικό Λονδίνο και συγκεκριμένα στο πολυπολιτισμικό Ίλφορντ, η αγάπη του για το ποδόσφαιρο και συγκεκριμένα για την West Ham, δεν άργησε να πάρει διαστάσεις λατρείας. Οι δύσκολες οικογενειακές συγκυρίες και η περιρρέουσα ατμόσφαιρα της εποχής, δεν άφησαν και πολλά περιθώρια στον νεαρό Paul, που στράφηκε αποκλειστικά στη μεγάλη του αγάπη, την στρογγυλή θεά. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του πορεία στις ακαδημίες των αγαπημένων του «Σφυριών», μόλις στα 14 του, έχοντας κερδίσει τον θαυμασμό του τότε προπονητή της πρώτης ομάδας, John Lyall, δύο χρόνια νωρίτερα, σε αγώνες σχολικών πρωταθλημάτων!

 

Early Troubles

Η προβληματική πορεία του στο σχολείο ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με το ποδοσφαιρικό του ταλέντο και δεν άργησε η ώρα που αποφάσισε να εγκαταλείψει οριστικά τις αίθουσες διδασκαλία και να αφιερωθεί αποκλειστικά στο ποδόσφαιρο, σε ηλικία μόλις 16 ετών! Για ακόμα μια φορά, το Lyall, στάθηκε στο πλευρό του και τον ενέταξε στο πρόγραμμα YTS, που απευθυνόταν σε παιδιά που είχαν εγκαταλείψει το σχολείο σε νεαρή ηλικία και αναζητούσαν κάποια ειδίκευση. Σε αντίθεση με τις ακαδημαϊκές του επιδόσες, o Ince άρχισε να εντυπωσιάζει με τα χρώματα της West Ham εντός αγωνιστικών χώρων και να κερδίζει όλο και περισσότερους υποστηρικτές.

 

paul ince

 

Το επαγγελματικό του ντεμπούτο ήρθε το 1986, αφού πριν καν κλείσει τα 17 αγωνίστηκε εναντίον της Newcastle! Η καθιέρωση, ήρθε την αμέσως επόμενη σεζόν, με τον Ince να επιδεικνύει πληθώρα ποιοτικών χαρακτηριστικών που αυτομάτως τον έθεταν ως μια αξιόπιστη all around λύση για το χώρο του κέντρου. Δυστυχώς, η πορεία των «Σφυριών», δεν ήταν ανάλογη με την εξέλιξη του και η ομάδα υποβιβάστηκε από την πρώτη κατηγορία, ενώ με την αποχώρηση του μέντορά του, John Lyall, έπειτα από 15 χρόνια στο τιμόνι της ομάδας, δεν άργησαν να ηχήσουν και οι πρώτες σειρήνες εκτός Λονδίνου για την απόκτησή του.

 

The United Saga

Με την μετακίνησή του στην Manchester United να είναι κοντά στην ολοκλήρωσή της, άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα σύννεφα στην δημόσια εικόνα του Ince, που θα τον «συντρόφευαν» μέχρι και το τέλος της επαγγελματικής του καριέρας. Με την μεταγραφή του να μην έχει τυπικά ολοκληρωθεί, ο Ince, πριν φύγει για διακοπές, φωτογραφήθηκε με τη φανέλα της -πιθανότατα- νέας του ομάδας ώστε να μην χρειαστεί – σύμφωνα πάντα με τον ίδιο- να επιστρέψει στην Αγγλία για την παρουσίασή του. Η φωτογραφία του, διέρρευσε στον Τύπο της εποχής, πολύ πριν την επίσημη ανακοίνωση της μεταγραφής, προκαλώντας θύελλα αντιδράσεων στις τάξεις των οπαδών της West Ham, οι οποίοι ένιωσαν προδομένοι από τη στάση ενός «δικού» τους παιδιού!

 

paul ince

 

Τελικά, η μετακίνηση του ολοκληρώθηκε το Σεπτέμβρη του 1989, με το μάλλον μικρό αντίτιμο του ενός εκατομμυρίου λιρών, αφού πρώτα χρειάστηκε να υποβληθεί για δεύτερη φορά σε ιατρικά τεστ, έχοντας αποτύχει τις αρχικές δοκιμασίες! Δεν θα αργήσει να αφήσει πίσω του την επεισοδιακή του μετακίνηση του στο Old Trafford και να λάμψει με τη φανέλα των «Κόκκινων Διαβόλων». Από την πρώτη του κιόλας σεζόν, κέρδισε φανέλα βασικού, εκμεταλλευόμενος την απουσία του Bryan Robson λόγω τραυματισμού και κατέγραψε 36 συμμετοχές, σημειώνοντας δύο τέρματα, κατακτώντας το FA Cup, αγωνιζόμενος μάλιστα και ως δεξί μπακ, κι αποδεικνύοντας έμπρακτα τη χρησιμότητα και την ευελιξία του. Η συνέχεια, επεφύλασσε ακόμα περισσότερες επιτυχίες για τον νεαρό χαφ, που στα επόμενα τρία χρόνια κατάφερε να καταγράψει πάνω από 40 συμμετοχές ανά σεζόν για την ομάδα του Sir Alex Ferguson, κατακτώντας μάλιστα και την πρώτη του Premier League το 1992! Αυτός ήταν και ο πρώτος τίτλος πρωταθλήματος μετά από 26 χρόνια για τους «Κόκκινους» του Manchester και ο Ince, όντας βασικό γρανάζι της επιτυχίας, είχε ήδη κερδίσει μια θέση στις καρδιές των φίλων της ομάδας.

Ταυτόχρονα, ήρθε και η πρώτη του κλήση στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα από τον τότε ομοσπονδιακό τεχνικό της Αγγλίας, Graham Taylor. Ο Ιnce, αρχικά σκόπευε να αρνηθεί την πρόσκληση, καθώς είχε πικραθεί για την μη κλήση του στο Euro, ωστόσο, σύμφωνα με τον αστικό μύθο, ο Sir Alex Ferguson επενέβη, πιέζοντας τον ομοσπονδιακό τεχνικό να δώσει φανέλα βασικού στον νεαρό μέσο. Ο Taylor συμφώνησε και έτσι ο Ince αποδέχτηκε την πρόσκληση, με την ιστορία να δικαιώνει τον Σκωτσέζο, αφού ο παίκτης του ξεκίνησε όντως βασικός και κέρδισε και το βραβείο του MVP για το παιχνίδι κόντα στην Ισπανία!

 

paul ince

 

H χρονιά που ακολούθησε, ήταν η πιο παραγωγική για τον Ince, που κατέγραψε 55 (!) συμμετοχές, ενώ κατάφερε να σημειώσει και εννέα τέρματα. Η αρμάδα του Ferguson, κατέκτησε εκ νέου την Premier League και το FA Cup, ενώ ο ίδιος ψηφίστηκε από τους οπαδούς της ομάδας ως ο καλύτερος παίκτης της σεζόν. Ωστόσο, η θητεία του Ince στην Μanchester United, παρα την εξαιρετική πορεία που διέγραψε τόσο σε προσωπικό επίπεδο, όσο και σε συλλογικό, δεν είχε το καλύτερο δυνατό τέλος. Η έλευση και η κυρίως η καθιέρωση ταλαντούχων παικτών, όπως οι Scholes, Keane και Beckham στον άξονα της ομάδας, σε συνδυασμό με την «τάση» του Ince να εγκαταλείπει τη φυσική του θέση στο κέντρο και να προωθείται οδήγησαν τον Sir Alex Ferguson να εισηγηθεί την απομάκρυνσή του μετά το τέλος της σεζόν 1994/95!

Όπως δήλωσε αργότερα ο Ince, η απόφαση αυτή του στοίχισε σε συναισθηματικό επίπεδο, καθώς προερχόταν από γεμάτες σεζόν, τίτλους και εξαιρετικές εμφανίσεις και ετοιμαζόταν να υπογράψει νέο τετραετές συμβόλαιο με τους «Κόκκινους Διαβόλους». Η αποχώρηση του, όπως και όλες οι μεγάλες στιγμές της καριέρας του, συνοδεύτηκε από δράμα. Τα νέα της πώλησής του στην Inter, του ανακοινώθηκαν εκτάκτως, ενώ ο ίδιος έπαιζε γκολφ με τον επιστήθιο φίλο του Ryan Giggs, με τον Sir Alex να χρίζει τον 20χρονο Nicky Butt, ως διαδοχό του, γεγονός που προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων ανάμεσα στους οπαδούς της ομάδας, καθώς συνοδεύτηκε και από τις αποχωρήσεις των έμπειρων Hughes και Kanchelskis, που υπήρξαν στυλοβάτες στο δρόμο για την επιστροφή στις επιτυχίες!

 

paul ince

 

Facing Racism

Ο Ince μετακόμισε στην Ιταλία για λογαριασμό της Inter, έναντι 7,5 εκατομμυρίων λιρών, σε μια περίοδο που οι Μιλανέζοι προσπαθούσαν να ξαναμπούν στις διεκδικήτριες ομάδες του Scudetto! Oι δυσκολίες που αντιμετώπισε ήταν πολλές, αφού τα θέματα συνεννόησης λόγω ελλιπούς γνώσης της ιταλικής γλώσσας, σε συνδυασμό με τον πιο αργό και τεχνικό τρόπο παιχνιδιού του Campionato, οδήγησαν σε μέτριες εμφανίσεις εντός αγωνιστικού χώρου κατά την πρώτη του χρονιά μακρυά από την πατρίδα. Το γεγονός όμως που φαίνεται να συντάραξε πραγματικά τον Ince, ήταν ο ρατσισμός που αντιμετώπισε κατά τη θητεία του στο Μιλάνο!

Ήρθε αντιμέτωπος με το πρώτο κρούσμα μόλις αποβιβάστηκε από το αεροπλάνο για την υπογραφή του συμβολαίου του, με ένα τεράστιο ρατσιστικό graffiti να τον περιμένει έξω από το αεροδρόμιο! Ο Massimo Moratti, πρόεδρος της Inter, το απέδωσε στους αντίζηλους τιφόζι της Milan, ωστόσο λίγο αργότερα ο Ince έγινε ξανά στόχος ρατσιστικών συνθημάτων από τους οπαδούς της Cremonese. Μετά το τέλος του ματς, δήλωσε αποκαρδιωμένος πως κάτι τέτοιο δεν θα του συνέβαινε ποτέ στην Αγγλία.

 

paul ince

 

Τα περιστατικά συνεχίστηκαν, με θλιβερούς πρωταγωνιστές τους ίδιους τους αντιπάλους του εντός αγωνιστικού χώρου να τον προκαλούν με ρατσιστική συμπεριφορά. Η δεύτερη χρονιά του Ince, μετά και την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας από τον συμπατριώτη του, Roy Hodgson, ήταν σαφώς καλύτερη, με την ομάδα να φτάνει και μέχρι τον τελικό του UEFA Cup, χάνοντας στα πέναλτι από τη Schalke. Ο Άγγλος τεχνικός πάντως δεν μακροημέρευσε, και ίδια τύχη είχε και ο Ince που αποχώρησε στο τέλος της σεζόν, παρά την πρόταση που είχε για επέκταση της συνεργασίας του με τους Ιταλούς!

 

Judas… or not

Το καλοκαίρι του 1997, επικαλούμενος οικογενειακούς λόγους, ο Ince, επέστρεψε στην Αγγλία για λογαριασμό της… Liverpool, σε μια κίνηση που σόκαρε τον ποδοσφαιρικό κόσμο στο Νησί. Ο λόγος προφανής, καθώς μετά τα έξι επιτυχημένα χρόνια του στην Manchester United, ελάχιστοι ήταν εκείνοι που φαντάζονταν πως θα κατέληγε να υπογράψει στην μισητή αντίπαλο της! Οι δύο σεζόν του στο Anfield, δεν έχουν να επιδείξουν κάτι ιδιαίτερο αγωνιστικά, εκτός ίσως από το γκολ ισοφάρισης στα τελευταία λεπτά του ντέρμπι εναντίον της πρώην ομάδας του, όπου ο Ince πανηγύρισε έξαλλα μπροστά στο Kop, με την πράξη του ωστόσο να έχει αντίκτυπο στην υστεροφημία του και την άποψη που σχημάτισε ο φίλαθλος κόσμος γ’ αυτόν!

 

paul ince

 

Σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση της εικόνας του Ince ως «προδότη», έπαιξαν και τα καθόλου κολακευτικά σχόλια του Ferguson σταποδυτήρια της Manchester United, πριν από ένα άλλο ντέρμπι με την Liverpool, χαρακτηρίζοντας τον ως «Big Time Charlie», όρος που παραπέμπει σε άτομα που τους αρέσει υπερβολικά η διασκέδαση! Σε μεταγενέστερο χρόνο, ο Σκωτσέζος είχε απολογηθεί, λέγοντας πως δεν ήταν πρέπον ένα τέτοιου είδους σχόλιο, ενώ ο ίδιος ο Ince, στάθηκε στις εξαιρετικές σχέσεις που έχει με τον άλλοτε προπονητή του, λέγοντας πως αποδέχεται το χαρακτηρισμό, βάζοντας στην ίδια κατηγορία και τους Keane και Shearer, όσον αφορά όμως την διασκέδαση από την κατάκτηση τίτλων!

Δεν χωρά αμφιβολία πως η επιλογή του Ince, να αλλάξει στρατόπεδα, δημιούργησε ένα κλίμα αποστροφής προς τον ίδιο από το σύνολο του ποδοσφαιρικού κόσμου στην Αγγλία. Οι μεν οπαδοί της United τον έβλεπαν ως τον «προδότη» που άλλαξε πλευρές, ενώ οι οπαδοί της Liverpool δεν μπορούσαν επ’ουδενί να τον δουν ως «δικό τους» εξαιτίας της μακροχρόνιας θητείας του στη μισητή αντίπαλο. Αν σε όλα αυτά προσθέσουμε και την επεισοδιακή του αποχώρηση και από την West Ham στην αρχή της καριέρας του, ο χαρακτηρισμός του «κόλλησε» και δεν τον αποχωρίστηκε ποτέ!

 

paul ince

 

«Σαφώς και νιώθω αδικημένος από την αντιμετώπιση του κόσμου. Ουδέποτε ήθελα να φύγω από την United, αυτοί με πούλησαν. Ο κόσμος λέει πως με αγαπούσε όσο ήμουν στο Manchester, αλλά μετά πήγα στην Liverpool και δεν θα μπορούσαν με τίποτα να με συγχωρέσουν γι’ αυτό. Στην ουσία με πούλησαν στην Inter! Είχα οικογένεια να θρέψω και φυσικά μόλις μου έδωσε την ευκαιρία η Liverpool να γυρίσω κοντά τους, το έκανα. Ο κόσμος θα πιστέψει αυτό που θέλει και θα σε συμπαθήσει ή θα σε αντιπαθήσει ανάλογα με αυτό. Νιώθω καλά με τον εαυτό μου», θα δηλώσει ο ίδιος μετά το τέλος της καρίερας του.

 

Aftermath

H καριέρα του Ince συνεχίστηκε σε Middlesbrough και Wolves, όντας μάλιστα αρχηγός στην πρώτη και κερδίζοντας την άνοδο στην Premier League με την δεύτερη! Μετά από ένα σύντομο περάσμα από Macclesfield και Swindon, ολοκλήρωσε την καριέρα του σε ηλικία 39 ετών, έχοντας καταγράψει 609 επαγγελματικές συμμετοχές και 73 γκολ, ενώ χρίστηκε και 53 φορές διεθνής (είχε και δύο τέρματα), όντας μάλιστα και ο πρώτος μαύρος αρχηγός της εθνικής Αγγλίας! Αναμφίβολα, η καριέρα του Ince, υπήρξε γεμάτη, και το ταλέντο και η πληρότητα του ως ποδοσφαιριστής, αναμφισβήτητη. Ωστόσο, στα μάτια του κόσμου, ποτέ δεν απήλαυσε την αναγνωρισιμότητα που θα του άξιζε!

 

paul ince

 

Υπό φυσιολογικές συνθήκες, ένας South Londoner, θα έπρεπε να είναι θρύλος ανάμεσα στους οπαδούς της West Ham, ενώ αντίστοιχα η υστεροφημία του στο Old Trafford θα έπρεπε να είναι «λουσμένη» στο χρυσό. Τίποτα από αυτά όμως δεν συνέβη εξαιτίας των αμφιλεγόμενων επιλογών καριέρας και της ιδιόρρυθμης προσωπικότητάς του. Ακόμα και αναφορικά με την εθνική, σύσσωμοι οι Άγγλοι οπαδοί, δεν του συγχώρεσαν ποτέ το γεγονός πως στο έκτο πέναλτι του ημιτελικού του Euro 1996, δεν πήρε την πρωτοβουλία να εκτελέσει αυτός αντί του Gareth Southgate, με αποτέλεσμα να χαθεί η πρόκριση για τα «Τρία Λιοντάρια»! Το αίσθημα μάλιστα αυτό ενισχύθηκε περαιτέρω, όταν τελικά πήρε την… πρωτοβουλία και αστόχησε στην δική του εκτέλεση κόντρα στην Αργεντινή στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998!

Περαιτέρω προσωπικές αστοχίες με αμφιλεγόμενα δημόσια σχόλια, καθώς και το «Big Time Charlie» από τα χείλη του Sir Alex Ferguson, φαίνεται να είναι το επιστέγασμα στην «κακοφημία» ενός υπέροχου ποδοσφαιριστή, που ποτέ δεν κατάφερε να βρεί τη θέση του στις καρδιές των απλών φιλάθλων. Αξίζει να αναφέρουμε πως στα χνάρια του βαδίζει και ο γιός του, Tom, ξεκινώντας την καριέρα του ως μεγάλο ταλέντο, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να δικαιώσει τις προσδοκίες. Σήμερα, στα 29 του, αγωνίζεται ως δανεικός στην Luton, από τη Stoke!

 

Συντάκτης: Δημήτρης Μιχαλόπουλος

 

Leave a Reply