405 views

Πήγαιναν σχεδόν τέσσερα χρόνια από την τελευταία φορά που 10,000 φίλοι της Blackpool συγκεντρώθηκαν μαζί σε μέρα αγώνα. Η 9η Μαρτίου του 2019 «έσπασε» την αυτοεξορία στην οποία είχαν τεθεί. Ο αγώνας κόντρα στην Southend United εκείνη τη μέρα για τη League One ήταν μέρα γιορτής, ήταν η αποτύπωση ενός σπάνιου φαινομένου στο ποδόσφαιρο. Οι φίλαθλοι των «Seasiders» είχαν καταφέρει επιτέλους να ελευθερωθούν από τους «δυνάστες» τους.

 

Το έτος ήταν 1987 όταν η Blackpool FC βρήκε έναν νέο σωτήρα στο όνομα του Owen Oyston. Καθώς η ανάμνηση μυθικών στιγμών και θρύλων, όπως οι Stanley Matthews και Stan Mortensen, δεν ήταν ικανές να την προστατεύσουν από τον ίδιο της τον εαυτό, στην δεκαετία του ’80 τα χρέη της ομάδας απειλούσαν το σωματείο με διάλυση. Τότε λοιπόν ο «κύριος» Oyston, με την περιουσία από τις μεσιτικές και μιντιακές επιχειρήσεις του, αγόρασε τους «Seasiders» για μία λίρα (!) και παρουσιάστηκε ως «Μεσσίας» της ομάδας των παιδικών του χρόνων.

Σύντομα τα χρέη ήταν παρελθόν κι ο ίδιος υποσχόταν πως έρχονται καλύτερες μέρες, μακριά από την Third Division που είχε ξεπέσει η ομάδα. Αγωνιστικά δε φαινόταν πως αυτό αλήθευε. Στα χρόνια που ήρθαν η ομάδα όχι μόνο δεν ανέβηκε, αλλά βίωσε κι έναν διετή υποβιβασμό στην Fourth Division! Μέχρι το 1996, εννέα χρόνια μετά την ανάμειξη του Owen με την ομάδα, υπήρχαν ακόμη κάποιοι υποστηρικτές του, κάποιοι που πίστευαν στις προθέσεις του και την ηθική του σαν άνθρωπο.

 

blackpool oystons

 

Ήταν η χρονιά που ο επιχειρηματίας, σε ηλικία κοντά στην συνταξιοδότηση, μετά από μία μακρά δίκη βρέθηκε ένοχος από το δικαστήριο του Λίβερπουλ για βιασμό μίας δεκαεξάχρονης κοπέλας και καταδικάστηκε σε φυλάκιση έξι ετών, από τα οποία έκτισε σχεδόν τα μισά! Σύντομα μετά την απόφαση του δικαστηρίου, την προεδρία του συλλόγου ανέλαβε η σύζυγός του κι έπειτα ο γιος του, Karl Oyston. Για την ομάδα δεν άλλαξαν και πολλά και συνέχισε τα ταξίδια της μεταξύ τρίτης και τέταρτης κατηγορίας μέχρι ακόμη δέκα χρόνια να περάσουν και να φτάσει το 2006.

Τότε στις συζητήσεις των φίλων της ομάδας μπήκε ξαφνικά ένα ξενόφερτο όνομα, αυτό του μεγαλοεπιχειρηματία Valeri Belokon. Ο Λετονός «Κροίσος» αγόρασε μετοχές ίσες με το 20% του συλλόγου και ανέλαβε χρέη προέδρου, υποσχόμενος πως μέσα σε πέντε χρόνια η ομάδα μπορούσε να φτάσει στην Premier League. Μέχρι το 2008 η Blackpool κέρδισε την άνοδό της στην Championship για πρώτη φορά από το 1978 κι ο Belokon αύξησε το μερίδιό του στο 50%. Την επόμενη χρονιά ανέλαβε προπονητής ο Ian Holloway, στον οποίο ο Λετονός εμπιστεύτηκε ένα αυξημένο μπάτζετ για νέους παίκτες που θα βοηθήσουν την ομάδα στον στόχο της.

 

blackpool oystons

 

Όπως κι έγινε. Τη σεζόν 2009/10 η Blackpool τερματίζει 6η στην Championship και μετά από δύο δραματικές κόντρες με Nottingham Forest και Cardiff City στα play-offs, παίρνει το τρίτο εισιτήριο για την Premier League. Ήταν η πρώτη συμμετοχή της ομάδας στο νέο, ανεξάρτητο πρωτάθλημα και πρώτη της συμμετοχή στην πρώτη κατηγορία από το 1971. Οι «Seasiders» μάλιστα το παλεύουν και για το μεγαλύτερο κομμάτι της σεζόν βρίσκονται σε ασφαλείς θέσεις, όμως από την 30η αγωνιστική κι έπειτα καταρρέουν, τερματίζοντας τελικά στην 19η θέση, μόλις έναν βαθμό κάτω από τη σωτηρία!

Ε, αναμενόμενο, ίσως και αναπόφευκτο για μία πρωτάρα όπως η Blackpool, ε; Αναμενόμενο ναι, αναπόφευκτο… όχι ακριβώς. Από τις 90 εκατομμύρια λίρες που έλαβε η ομάδα από την άνοδό της και μόνο, οι έντεκα εντοπίστηκαν να μετακινούνται από τον λογαριασμό της ομάδας σε έναν άλλον, μίας εταιρείας των Oystons. «Τουλάχιστον ο Dick Turpin φορούσε μάσκα», δήλωναν αστειευόμενοι οι οπαδοί, αναφερόμενοι σε έναν γνωστό αλογοκλέφτη του 18ου αιώνα. Όταν ο πρόεδρος, ο υιός πλέον Karl Oyston κλήθηκε να κάνει δηλώσεις για την μεταφορά αυτή, ισχυρίστηκε πως συνέβη για λόγους απαλλαγής φόρων με το συμφέρον του συλλόγου στο μυαλό, πείθοντας… μάλλον κανέναν.

 

blackpool oystons

 

Ο σύλλογος ήταν πλέον σε τροχιά εγκατάλειψης. Μία αξιοπρεπής πρώτη χρονιά στην Championship που λίγο έλειψε να στείλει την Blackpool πίσω στην Premier League, αν δεν ήταν η West Ham στον τελικό του Wembley, έδωσε τη θέση της σε μία πολύ κατώτερη δεύτερη, που είδε και τον προπονητή Ian Holloway να αποχωρεί τον Νοέμβριο, μετά από τρία χρόνια στον πάγκο κι έχοντας καταλάβει τι τρέχει! Εν τέλει ο σύλλογος θα υποβιβάζονταν στην League One με κάτω τα χέρια, με μόλις 26 βαθμούς και μόνο με τέσσερις νίκες σε 46 παιχνίδια. Το προηγούμενο καλοκαίρι η ομάδα είχε μόνο οκτώ παίκτες στο ρόστερ της! Στην πρώτη αγωνιστική ενάντια στην Nottingham Forest, δεν μπόρεσε δε να συμπληρώσει 18άδα!

Όχι πως οι Oystons νοιάζονταν ιδιαίτερα. Ο Karl φωτογραφήθηκε χαμογελώντας μπροστά από μία ταμπέλα που έγραφε «Blackpool FC – Oyston cash cow enough is enough – Put football first» και σε έναν αγώνα που οι οπαδοί διαμαρτύρονταν πετώντας μπαλάκια του τένις στον αγωνιστικό χώρο, ο ίδιος βρισκόταν στα επίσημα με τον μικρό του γιο και ρακέτες του τένις! Όχι μόνο η προεδρική οικογένεια αδιαφορούσε για το καλό της ομάδας, όχι μόνο ήταν σε ανοιχτό πόλεμο με τον κόσμο της, αλλά ο ίδιος ο ιδιοκτήτης κορόιδευε κι έδειχνε πλήρη έλλειψη σεβασμού σε κάθε επικριτή του. Ο αριθμός του κινητού του διέρρευσε στο ίντερνετ και θερμόαιμοι οπαδοί του έστελναν απειλητικά μηνύματα. Ο ίδιος απάντησε, βάζοντας πινακίδα στο αμάξι του «OY5I OUT».

 

blackpool oystons

 

Μία αναφορά του 2015 επιβεβαίωσε αυτό που οι φίλοι των «Tangerines» ήδη ήξεραν. Η οικογένεια των Oystons έγδυνε, σχεδόν κυριολεκτικά, την ομάδα τους. Συνολικά είχαν δοθεί δάνεια σε εταιρείες δικής τους ιδιοκτησίας ύψους 27,7 εκατομμυρίων λιρών! Ήταν η χρονιά που κάθε οπαδός περίμενε βασανιστικά να τελειώσει και να σταματήσουν να βλέπουν την ομάδα τους κολλημένη κι αβοήθητη στην τελευταία θέση. Ήταν κάποιοι όμως που δεν κατάφεραν να περιμένουν όσο έπρεπε.

Πριν την 41η αγωνιστική και το εντός έδρας ματς με τη Reading, οπαδοί πετούσαν πυροτεχνήματα κι αυγά προς τα γραφεία του προέδρου στο γήπεδο. Στο τελευταίο εντός έδρας παιχνίδι της χρονιάς, κόντρα στην Huddersfield Town και μετά από ακόμη ένα setlist από την κερκίδα γεμάτο με φωνές «Oyston Out!», οι πιο θερμόαιμοι εισέβαλαν στον αγωνιστικό χώρο κατά εκατοντάδες, αναγκάζοντας τον διαιτητή να στείλει τους παίκτες στα αποδυτήρια. Την εισβολή συνόδευσαν πορτοκαλί πυρσοί, ενώ ένας οπαδός έφτασε στο κέντρο του γηπέδου πάνω στο σκούτερ του! Όλοι μαζί δίνανε έναν ανηφορικό αγώνα, μία μάχη με πάθος κι αυταπάρνηση για χάρη της αξιοπρέπειας της ταυτότητάς τους, του συλλόγου κι όλοκληρης της πόλης τους.

 

blackpool oystons

 

Αν και πέντε οπαδοί συνελήφθησαν για την εισβολή εκείνη τη μέρα, η FA απλά αποφάσισε να θεωρήσει τον αγώνα ως λευκή ισοπαλία, το σκορ που ίσχυε και το λεπτό που διακόπηκε το παιχνίδι. Ίσως να θεωρήθηκε πως δεν υπήρχε κάτι να χάσει βαθμολογικά η Blackpool για να της επιβληθεί τιμωρία, ίσως να ήταν και μία ακούσια δήλωση από μεριάς της ομοσπονδίας, μία ένδειξη κατανόησης των αρχών προς την αξιοζήλευτη προσπάθεια των φίλων της Blackpool να ελευθερώσουν τον σύλλογό τους.

Τίποτα δεν φαινόταν να πιάνει. Αφού ο πόλεμος δεν έφερνε τα επιθυμητά αποτελέσματα, ο σύνδεσμος των φίλων της Blackpool, η «Blackpool Supporters Trust» προθυμοποιήθηκε να αγοράσει τον σύλλογο από τους Oystons. Η πρόταση των 16 εκατομμυρίων λιρών, πρακτικά 16 εκατομμύρια φορές πάνω από το ποσό με το οποίο αγοράστηκε τελευταία φορά η ομάδα, απορρίφθηκε ως «γελοίο». Πλέον δεν πήγαινε άλλο. Νέο σύνθημα το «Not A Penny More» και οργανωμένο μποϊκοτάζ από το γήπεδο. Δεν άντεξαν όλοι, όμως χιλιάδες ανταποκρίθηκαν!

 

blackpool oystons

 

Σύντομα θα ξεκινούσε ακόμη ένα μέτωπο για τους ανεπιθύμητους ιδιοκτήτες, αυτή τη φορά εκ των έσω. Ο Λετονός πρόεδρος της ομάδας, Valeri Belokon, κινείται νομικά κατά της οικογένειας Oyston για αδιευθέτητα χρέη από δικές του επενδύσεις και διαφυγόντα κέρδη. Την ίδια σεζόν, η Blackpool υποβιβάζεται με συνοπτικές διαδικασίες και από την League One, επιστρέφοντας στην League Two μετά από δεκαπέντε χρόνια ευχάριστης απουσίας. Ο πρεσβύτερος, Owen Oyston, δέχεται να συναντήσει φιλάθλους της ομάδας σε ένα ξενοδοχείο στο κέντρο του Μπλάκπουλ. Η εικόνα δε θυμίζει σε τίποτα αγγλική κουλτούρα ποδοσφαίρου.

Ο Oyston προσπαθεί να ησυχάσει τα πνεύματα, παίζοντας το χαρτί της σωτηρίας, δηλαδή πως αυτός ξεχρέωσε την ομάδα στα 80s και πως πάντα δρα με το συμφέρον της ομάδας στο μυαλό του. Δεν πείθεται κανείς για άλλη μία φορά και το μποϊκοτάζ συνεχίζεται. Η σεζόν 2016/17 στην League Two βλέπει μόνο 3,581 εισιτήρια ανά αγώνα στο Bloomfield Road. Μέσα από τα play-offs φτάνει ξανά σε έναν τελικό του Wembley. Εκεί που όταν κέρδιζαν την Cardiff City κι ανέβαιναν στην Premier League, 40,000 «Seasiders» ταξίδεψαν στο Λονδίνο, τώρα μόλις 6,000 έκαναν την ίδια διαδρομή για τον αγώνα με την Exeter City, τον οποίον, για την ιστορία, κέρδισαν με 2-1!

 

blackpool oystons

 

Όλο και φούσκωνε η απορία «γιατί δεν έχουν παρέμβει οι αρχές;». Μεταξύ άλλων, η καταδίκη του Owen Oyston για βιασμό σήμαινε πως δεν είχε καν το δικαίωμα να είναι ιδιοκτήτης ομάδας της Premier League. Όταν έγινε αυτό αντιληπτό η ομάδα είχε ήδη πέσει και δεν ήταν πλέον στην δικαιοδοσία της λίγκας, ενώ η EFL έκανε τα στραβά μάτια δεδομένου της χρόνιας ιδιοκτησίας του συλλόγου από τους Oystons. Μία μεγάλη νίκη ήρθε τον Νοέμβριο του 2017. Όχι αγωνιστικά, όπου η Blackpool έκανε μία μέτρια αρχή στην League One, αλλά στο δικαστήριο, όπου οι διαβόητοι ιδιοκτήτες βρέθηκαν ένοχοι για ζημίωση του προέδρου Belokon και παράβλεψη των καθηκόντων τους ως ιδιοκτήτες της ομάδας. Η ποινή ήταν η πληρωμή 31,27 εκατομμυρίων λιρών προς τον Belokon, κάτι που μάλλον δεν είχαν σκοπό να κάνουν, μη καταβάλλοντας την πρώτη δόση των δέκα εκατομμυρίων μέσα στην προθεσμία που έθεσε το δικαστήριο.

Φαίνεται πως τότε ήρθε ρήγμα και ανάμεσα στα ίδια τα μέλη της οικογένειας. Τον Φεβρουάριο του 2018, ο Karl αποσύρεται από την ενασχόλησή του με την ομάδα, όπως κι από κάθε εταιρεία του πατέρα του. Ο Owen «ορκίζεται να μείνει πιστός στην ομάδα» και βάζει στη θέση του γιού του την κόρη του, Natalie Christopher, η οποία μάλλον ήταν ακατάλληλη για τη θέση. Σύντομα μετά τον διορισμό της, δήλωσε στα μέσα πως «είναι τιμή μου να είμαι σε αυτή τη θέση, ο σύλλογος είναι 133 ετών, ή κάτι τέτοιο» και πως τα φιλόδοξα πλάνα της για το προπονητικό κέντρο ήταν «να βάλουμε ντουζ και μερικά βασικά πράγματα». Σε ένα ματς εντός με την Arsenal για το FA Cup, ο κόσμος ήταν απελπισμένος για την προσοχή του ευρύτερου ποδοσφαιρικού κοινού. Eνας φίλαθλος μάλιστα ανέβηκε στο πούλμαν της Arsenal και δε κατέβηκε πριν περάσουν 40 ολόκληρα λεπτά!

 

blackpool oystons

 

Τελικά, η καταλυτική νίκη ήρθε σε δύο χρόνους. Ο δεύτερος ήταν στον αγώνα με τη Southend United στις 9 Μαρτίου 2019, κι ο πρώτος ήταν 24 μέρες πριν, στις 13 Φεβρουαρίου, όταν το δικαστήριο έθεσε την Blackpool υπό διαχείριση λόγω χρεοκοπίας. Μετά από 32 χρόνια, ο σύλλογος είχε καθαρίσει από τους Oystons. Το μποϊκοτάζ έλαβε τέλος, τα κασκόλ στις εξέδρες δεν έγραφαν πια «Oyston Out», αλλά «Blackpool Are Back». Στο διάστημα μέχρι τον πρώτο εντός έδρας αγώνα της νέας εποχής, η οργάνωση «Blackpool Supporters Trust» έκανε έκκληση στους φιλάθλους για καθαρισμό του γηπέδου. Μόνο τότε φάνηκε σε όλη της την εγκατάλειψη η απελπιστική κατάσταση ενός παρατημένου γηπέδου για τέσσερα ολόκληρα χρόνια. Την ίδια μέρα αφαιρείται και η μεγάλη ταμπέλα «Oyston Estates».

Η μέρα του αγώνα φτάνει. Είναι μία ηλιόλουστη μέρα στο Μπλάκπουλ και μετά από τόσο καιρό οι φίλαθλοι έχουν επιτέλους μία χαρούμενη πορεία προς το γήπεδο. Για πολλούς, είναι η πρώτη φορά που φέρνουν τα παιδιά τους στο Bloomfield Road. Άλλοι δε ξέρουν πια καν τα ονόματα των παικτών. Το κλίμα είναι καλύτερο από ποτέ. Πριν τη σέντρα, ενός λεπτού σιγή κρατιέται για όλους τους φιλάθλους της Blackpool, που πέθαναν χωρίς να έχουν την ευκαιρία να δουν την ομάδα τους ελεύθερη. Σε όλο τον υπόλοιπο αγώνα, οι φωνές δεν σταματάνε, γεμάτες ελπίδα για το μέλλον:

 

Woke up this morning feeling fine,
Got Blackpool FC on my mind.
We got the Oystons out like we said we would, oh yeah.
Something tells me,
I’m into something good.

 

Συντάκτης: Άγγελος Παλιακούδης

 

Leave a Reply