1,497 views

Μετά από έξι χρόνια ανυποληψίας η Queens Park Rangers μετατρέπει φέτος τον «αναπόφευκτο» υποβιβασμό στην League One σε απατηλό όνειρο αναρρίχησης στην Premier League για πρώτη φορά μετά το 2015. Τι κι αν αποτέλεσε μια από τις πιο αντιπαθητικές ομάδες της περασμένης δεκαετίας, προελαύνει φέτος στην Championship, απέκλεισε την Everton από το League Cup και έχει την καλύτερη επίθεση σε όλη την Αγγλία!

 

Τον Σεπτέμβριο του 1745 ο Πρίγκιπας Charles Edward Stuart, γνωστός και ως  «Νέος Διεκδικητής», αντιμετώπισε την αρμάδα του Βασιλιά George II στην Μάχη του Πρέστονπανς, κατατροπώνοντας τον μοναδικό κυβερνητικό στρατό στην Σκωτία και σκορπώντας χαρά στους συμπατριώτες του πίσω στην Αγγλία. Σε μία καθολική κίνηση αναγνώρισης όλα τα επιφανή θέατρα του Λονδίνου (και όχι μόνο) άρχισαν μετά το τέλος των παραστάσεων να τραγουδούν το γνωστό πατριωτικό άσμα «God Save the King» (άλλαζε φύλο ανάλογα με το ποιος καθόταν στον θρόνο), δίνοντας του για πρώτη φορά πανεθνικό χαρακτήρα και προετοιμάζοντας το έδαφος για την καθιέρωσή του σαν επίσημο ύμνο του Ηνωμένου Βασιλείου που θα επικρατούσε μερικούς αιώνες αργότερα.

Ανεξάρτητα από το αν ο Θεός έσωσε τους εκάστοτε βασιλείς, η… Queens Park Rangers μοιάζει να σώζεται με έναν μαγικό τρόπο από τον ερχομό του 2021 κι έπειτα. Ο σύλλογος, γνωστότερος ως QPR, αποτελεί έναν από τους «φτωχότερους συγγενείς» της πρωτεύουσας, όμως την παρθενική σεζόν της Premier League τερμάτισε ψηλότερα (5η θέση) από όλους τους ισχυρούς γείτονες, χάρη στο φονικό ένστικτο του σπουδαίου Les Ferdinand, που σημείωσε 24 τέρματα εκείνη την χρονιά και συνολικά 68 στην πρώτη τριετία της νεοσύστατης λίγκας.

 

qpr rise

 

Το καλοκαίρι του 1995 όμως, ο τρομερός επιθετικός πήρε μεταγραφή στην Newcastle για έξι εκατομμύρια λίρες (απίστευτο ποσό για εκείνη την εποχή) και η ομάδα του κατέρρευσε. Η προτελευταία θέση και ο υποβιβασμός δεν αποτελούσαν μία κακή παρένθεση, αφού η συνέχεια ήταν ακόμα χειρότερη με τους «Hoops» να φλερτάρουν σε μόνιμη βάση με μία ακόμη πτώση. Αυτό τελικά θα συμβεί το 2001, με τις επιδόσεις του άγουρου Peter Crouch (δέκα γκολ) να μην σώζουν την κατάσταση, και την QPR να αναγκάζονται να αγωνιστούν στην τρίτη κατηγορία για πρώτη φορά μετά από 30 χρόνια!

Την ίδια περίοδο μάλιστα ο σύλλογος θα μπει σε administration και θα κλυδωνιστεί από οικονομικά σκάνδαλα, που θα συμπεριλάβουν από υπεξαιρέσεις χρημάτων έως εκφοβισμούς, απειλές και απόπειρες βιαιοπραγιών εναντίον του τότε προέδρου Gianni Paladini. Μέσα σε όλα αυτά οι Rangers θα κληθούν να αντιμετωπίσουν και την οδύνη από τον άδικο χαμό δύο μεγάλων ταλέντων των ακαδημίων, του Ray Jones που θα εμπλακεί σε ένα θανατηφόρο τροχαίο και φυσικά την δολοφονία του Kiyan Prince έξω από το σχολείο (!) του London Academy, όταν ο τελευταίος προσπάθησε γενναία να σταματήσει ένα περιστατικό bullying. Αυτό το θλιβερό περιστατικό αποτέλεσε την αφορμή η έδρα του συλλόγου να αλλάξει όνομα το 2019 και να μετονομαστεί σε Kiyan Prince Foundation Stadium.

 

qpr rise

 

Η εξαγορά των «Hoops» από τους Flavio Briatore and Bernie Ecclestone, γνωστών από την ενασχόλησή τους με την Formula One, δεν έφερε άμεσα αποτελέσματα, όμως την σεζόν 2010/11 η πολυπόθητη επιστροφή στην Premier League έγινε πραγματικότητα. Το εκρηκτικό σύνολο του πολύπειρου Neil Warnock, με πρωταγωνιστές τους Adel Taarabt, Heidar Helguson και Alejandro Faurlin, κατέκτησε με άνεση τον τίτλο της Championship, όχι όμως και την… άνοδο, αφού κυριολεκτικά μέχρι την τελευταία στιγμή υπήρχε ο φόβος για αφαίρεση βαθμών για οικονομικές παρατυπίες στο τελευταίο μεταγραφικό παζάρι!

Τελικά, με ένα πρόστιμο που άγγιξε το ένα εκατομμύριο, η QPR επανήλθε στα «μεγάλα σαλόνια», έχοντας στόχο όχι μόνο να μακροημερεύσει στην πρώτη κατηγορία, αλλά και να κερδίσει την συμπάθεια του αγγλικού κοινού. Μπορεί ο σύλλογος να βρισκόταν ξανά υπό πώληση, όμως δεν έμεινε αμέτοχος στις αγοραπωλησίες παικτών, φέρνοντας στο Λονδίνο μια πλειάδα έμπειρων παικτών, μεταξύ των οποίων οι Djibril Cisse, Joey Barton, Taye Taiwo, Anton Ferdinand, Shaun Wright-Phillips και Bobby Zamora. Αγωνιστικά αυτές οι κινήσεις δεν είχαν το υποσχόμενο αντίκρισμα, η QPR τον Ιανουάριο πέρασε στον Μαλαισιανό επιχειρηματία και ιδιοκτήτη της AirAsia, Tony Fernandes, και την τελευταία αγωνιστική της σεζόν κατάφερε να… κερδίσει την αντιπάθεια σύσσωμου του φίλαθλου κόσμου του Νησιού, όταν μετά την μαθηματική σωτηρία της, δέχθηκε δύο τέρματα σε λίγα λεπτά στις καθυστερήσεις, δωρίζοντας ουσιαστικά το πρώτο πρωτάθλημα στην νεόπλουτη Manchester City!

 

qpr rise

 

Το κάρμα ξεπλήρωσε στους «Hoops» τα χρωστούμενα την αμέσως επόμενη σεζόν, όταν όντας μακράν η χειρότερη ομάδα της Premier League τερμάτισε τελευταία και αποχαιρέτησε την «μεγάλη ζωή». Το πανάκριβο ρόστερ της ακόμα «άντεχε» και για τα δεδομένα της Championship ξεχώριζε, με την άμεση άνοδο να επιτυγχάνεται, όμως ουσιαστικά να μην αλλάζει τίποτα. Το τέλος της σεζόν 2014/15 θα φέρει έναν ακόμη υποβιβασμό ξανά ως ουραγό και με χειρότερες επιδόσεις από την προηγούμενη φορά, επιβεβαιώνοντας πια με τον πλέον εμφατικό τρόπο πως από εδώ και πέρα μία ατέρμονη «κατηφορά» περιμένει τον σύλλογο!

Όντως από το 2015 μέχρι και σήμερα η QPR έμοιαζε αβοήθητη, σχεδόν ξεχασμένη κοντά στον πάτο της Championship, πιο αδιάφορη από όλες τις αντιπάλους της. Το ποσοστό πληρότητας στις εξέδρες της σπάνια ξεπερνούσε το 70%, ο πρώτος σκόρερ της μετά βίας έφτανε σε διψήφιο αριθμό τερμάτων και η μονιμότητα στο δεύτερο μισό του βαθμολογικού πίνακα είχε αρχίσει να γίνεται αρεστή γιατί προφανώς υπήρχε και πιο κάτω. Το τέλος της σεζόν 2018/19 την έβρισκε στην 19η θέση του πίνακα, την χαμηλότερη τα τελευταία 15 χρόνια, και δεν υπήρχε σχεδόν κανένα ψήγμα αισιοδοξίας στις τάξεις του συλλόγου.

 

qpr rise

 

Λέμε σχεδόν κανένα, γιατί υπήρχε ένας άγουρος 20χρονος από τις κακόφημες γειτονιές του Γκρήνουιτς, που στην πρώτη του χρονιά ως βασικός και μετά από έναν διδακτικό δανεισμό στα «χωράφια» της League Two και την Wycombe, έμοιαζε η μοναδική ελπίδα να τραβήξει τους «Hoops» προς τα πάνω. Ο Eberechi Eze δεν αποτελούσε απλά το πουλέν του ελπιδοφόρου τεχνικού Mark Warburton (παραμένει στον πάγκο έως και σήμερα), αλλά και το πλέον διαφημιζόμενο αστέρι όχι μόνο της ομάδας, αλλά και ολόκληρης της Championship. Αν η παρθενική του σεζόν -ως βασικός- ήταν ελπιδοφόρα, η επόμενη τον απογείωσε, αφού εντός των τεσσάρων γραμμών θύμιζε… Ronaldinho, πέτυχε 14 τέρματα (ρεκόρ σε μία χρονιά από το 2015) και αναδείχθηκε δεύτερος καλύτερος παίκτης της σεζόν, πίσω μόνο από τον Luke Ayling της πρωταθλήτριας Leeds!

Φυσικά μόνος του δεν αρκούσε να κάνει την διαφορά, με την QPR να παραμένει απογοητευτική και να τερματίζει 13η. Ο Eze ρεαλιστικά δεν μπορούσε να παραμείνει στον σύλλογο και μία σοφή επένδυση των χρημάτων της πώλησής του ίσως ήταν το τελευταίο χαρτί σωτηρίας μίας ομάδας χωρίς μέλλον κι ελπίδα. Περισσότερα από 16 εκ. λίρες κατέληξαν στα ταμεία από την μεταγραφή στην επίσης λονδρέζικη Crystal Palace, με μόλις έξι από αυτά να ξοδεύονται για τις αγορές των Rob Dickie, Lyndon Dykes και Macauley Bonne. Το σημαντικότερο όμως ήταν πως τα υπόλοιπα δεν σπαταλήθηκαν άσκοπα δεξιά κι αριστερά, αλλά αξιοποιήθηκαν για την ανέγερση του νέου υπερσύγχρονου προπονητικού κέντρου, που αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου για να κάνει τους «Hoops» ασφαλείς και αυτάρκεις απέναντι στα νέα οικονομικά δεδομένα.

 

qpr rise

 

Βλέπετε πίσω το 2014 η «ανάγκη» για άμεση επιστροφή στην Premier League οδήγησε τον σύλλογο σε μια αλόγιστη σπατάλη στο 195% του ετήσιου τζίρου μόνο σε αμοιβές παικτών, που επέφερε παραβίαση των κανόνων του Financial Fair Play, απαγόρευση μεταγραφών και προστίμου ύψους 50 εκ. λιρών, που ισοδυναμούσε με οικονομική εξόντωση. Την δεδομένη στιγμή αυτό το ποσοστό έχει πέσει κάτω από το 60% και το κυριότερο δεν καλύπτεται μόνο από τους ιδιοκτήτες, αφού μέσω της Tifosy Capital and Advisory οι απλοί οπαδοί μπορούν για την επόμενη πενταετία να γίνουν οι ίδιοι μέτοχη για ένα μικρό ποσό, πληρώνοντας έναν τόκο ύψους 5% και έναν ακόμα 3%, που όμως μπορεί να εξαργυρωθεί, αγοράζοντας merchandise της ομάδας, με την προοπτική να λάβουν μία επιστροφή 25% αν η QPR επιστρέψει στην Premier League σε αυτά τα πέντε χρόνια!

Στους περισσότερους αυτό μπορεί να ακουγόταν ουτοπικό μέχρι το τέλος του 2020, όμως με την νέα χρονιά το ρίσκο αυτής της επένδυσης γίνεται ολοένα και μικρότερο. Μέσα σε ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα 35 αγώνων από τότε οι «Hoops» μετράνε μόνο εννέα ήττες (μόλις τρεις φέτος) και αυτήν την στιγμή βρίσκονται εντός της ζώνης των play-offs, αποδίδοντας κατά διαστήματα εξαιρετικό ποδόσφαιρο. Δεν είναι τυχαίο πως δεν υπάρχει πιο παραγωγική ομάδα (27 γκολ στις εγχώριες διοργανώσεις) στην Αγγλία αυτήν την στιγμή και αν είχε νικήσει στις έδρες των «ευνοημένων» πρώην της Premier League, Bournemouth και West Brom, θα ήταν πρωτοπόρος στην Championship!

 

qpr rise

 

Μέσα σε όλα στις 21 Σεπτεμβρίου η QPR έστειλε εκτός League Cup την φιλόδοξη Everton του Rafa Benitez, φτάνοντας στον 4ο γύρο της διοργάνωσης για πρώτη φορά μετά το 2008. Πρωταγωνιστές αυτής της αντεπίθεσης αποτελούν δύο παίκτες, που επηρεάστηκαν άμεσα ή έμμεσα από την πώληση του Eze. Ο πρώτος είναι ο ανερχόμενος Σκωτσέζος επιθετικός, Lyndon Dykes, που οι περισσότεροι γνωρίσαμε στο περασμένο Euro και αγοράστηκε με τα λεφτά εκείνης της μεταγραφής, ενώ μετρά στις τελευταίες 20 εμφανίσεις του έντεκα γκολ και έξι ασίστ, παρά το γεγονός πως μέχρι τα 24 του δεν είχε παίξει κάν στην πρώτη κατηγορία της γειτονικής Σκωτίας!

Όσον αφορά τον άλλον είναι αυτός που κλήθηκε να γεμίσει τα παπούτσια του Eze μετά την φυγή του και τα κατάφερε περίφημα, πετυχαίνοντας πέρυσι οκτώ τέρματα και δίνοντας ακόμα τέσσερα. Ο Βελγομαροκινός Ilias Chair προσέλκυσε το καλοκαίρι το έντονο ενδιαφέρον της Anderlecht, αλλά και άλλων συλλόγων της Championship και Premier League, επιλέγοντας τελικά την παραμονή στο Kiyan Prince Foundation Stadium. Ξεκίνησε την χρονιά αρκετά νωθρά, όμως μάγεψε το κοινό απέναντι στην Everton και συνέχισε «καυτός» (3 γκολ) στα δύο επόμενα παιχνίδια πρωταθλήματος, επαναφέροντας την ομάδα του στην πρώτη εξάδα μετά τα «στραβοπατήματα» με West Brom, Bournemouth και Bristol City. «Βγαίνω στο γήπεδο και θέλω να παίζω στο 8 ή 9 από τα 10 σε κάθε παιχνίδι. Δεν έχετε δει τον καλύτερο εαυτό μου ακόμα. Προσπαθώ να βελτιώνομαι κάθε μέρα, είμαι προσγειωμένος και βρίσκομαι στο κατάλληλο μέρος για να τα καταφέρω».

Έτσι ναι, οι στίχοι του εθνικού ύμνου βγάζουν επιτέλους νόημα. Send her victorious. Happy and glorious. God Save the Queens… Park Rangers.

 

Leave a Reply