«Invincibility cloak»: Η τελευταία κληρονομιά του Arsene Wenger

Σε μια ακόμη σεζόν στην Premier League, που για παραπάνω από τρεις μήνες είχε τρεις (!) αήττητες ομάδες, όλες πια έχουν νικηθεί, φανερώνοντας πόσο δύσκολο είναι να επαναληφθεί το απίστευτο κατόρθωμα των «Invincibles» του Arsene Wenger.

 

Πολλοί δεν το γνωρίζουν, όμως ο χαρακτηρισμός «Invincibles» δεν ακούστηκε πρώτη φορά στο τέλος της σεζόν 2003/04. Πριν βιαστείτε να νομίσετε πως αναφερόμαστε στην «αρχαία» εκδοχή της Preston 130 χρόνια πριν, να σας προλάβω, λέγοντας πως την έγραψε η Independent επίσης για την Arsenal, μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος του δύο χρόνια νωρίτερα. Αυτό γιατί τότε η ομάδα του Arsene Wenger δεν ηττήθηκε για όλη την σεζόν εκτός έδρας, κάτι που φάνταζε από μόνο του απίστευτο και ήδη θεωρούταν επίτευγμα υψηλότερο από την αήττητη σεζόν της Preston.

Αν σε κάποιον δεν έκανε τρομερή εντύπωση, αυτός ήταν ο Αλσατός τεχνικός των «Κανονιέρηδων», που δεν επαναπαύθηκε, αλλά εξέφρασε την επιθυμία του να κυνηγήσει ακόμα πιο θρυλικά ρεκόρ. Σε αντίθεση με την αναμέτρηση των Manchester City και Liverpool προχθές, όπου οι προπονητές των διαφωνούσαν για το ποια από τις δύο αντιπάλους τους είναι η καλύτερη στον κόσμο, ο Wenger 16 χρόνια πριν -μια σεζόν πριν όντως το κάνει πράξη- προέβαινε σε μια δήλωση-σοκ για τα αγγλικά δεδομένα.

 

invincibles wenger

 

«Δεν είναι τόσο πιθανό όσο όταν το έκανε η Milan πριν μια δεκαετία στην Ιταλία, όμως δεν καταλαβαίνω γιατί μοιάζει τόσο σοκαριστικό σε όλους απλά να το δηλώσεις. Νομίζετε πως Manchester United, Chelsea και Liverpool δεν το ονειρεύονται; Το κάνουν ακριβώς όπως κι εγώ. Απλά δεν το λένε γιατί φοβούνται πως θα φανούν γελοίοι, όμως σας διαβεβαιώ πως τίποτα δεν είναι γελοίο, γιατί στο ποδόσφαιρο τα πάντα μπορούν να συμβούν. Εγώ πιστεύω πως μπορούμε να τα καταφέρουμε. Δεν μπορώ τον αρνητισμό. Επειδή είμαι υγιής για καιρό, δεν σημαίνει πως αύριο δεν μπορώ να πεθάνω, όμως με το να πιστεύω πως θα πεθάνω καταφέρνω απλά να το κάνω πιο πιθανό».

Αυτές τις δηλώσεις «φρέναρε» φυσικά η Manchester United, που κατέκτησε το πρωτάθλημα της σεζόν 2002/03, όμως δεν μπόρεσε να βγάλει αυτές τις σκέψεις από το μυαλό του Αλσατού τεχνικού και των παικτών του. Ακουγόταν τουλάχιστον τρελό ενόψει της επόμενης χρονιάς, όμως στα αποδυτήρια της Arsenal κατά την προετοιμασία γινόταν ακόμα λόγος για το αήττητο. Όλα αυτά παρά την παντοδυναμία της United του Sir Alex Ferguson (4 τίτλοι σε 5 χρόνια) και την εντυπωσιακή μεταγραφική ενίσχυση της Chelsea του νεόφερτου τότε Ρώσου μεγιστάνα Roman Abramovich.

 

invincibles wenger

 

Εντύπωση προκαλεί πως εκείνο το καλοκαίρι οι «Κανονιέρηδες» είχαν κάνει μόλις μια ουσιαστική μεταγραφή, αυτή του 33χρονου Jens Lehmann, αφού τα άλλα πέντε αποκτήματα ήταν ανήλικα και παντελώς άγνωστα εκείνη την εποχή, με τους Michal Papadopulos, Daniel Karbassiyoon (ποιοι;), Philippe Senderos, Gael Clichy και -τον 16χρονο- Cesc Fabregas να γίνονται κάτοικοι Βόρειου Λονδίνου. Η πίστη του Wenger όμως στην ανθρώπινη πλευρά του ποδοσφαιριστή ήταν αμέριστη και ίσως να μην αλλοιωνόταν ποτέ αν δεν ακολουθούσε τα τελευταία χρόνια τις σύγχρονες επιταγές του ποδοσφαίρου για να επιβιώσει.

Δεν είναι τυχαίο πως ως τότε δεν είχε αγοράσει κανέναν superstar του αγγλικού ή παγκόσμιου ποδοσφαίρου, με πιο εμπορικές αγορές να θεωρούνται αυτές των Grimaldi και Petit από την τότε semi-finalist του UEFA Cup, Μοnaco, και φυσικά του Davor Suker από την Real Madrid, που όμως είχε δώδεκα γκολ στις δύο τελευταίες του σεζόν σε όλες τις διοργανώσεις. «Μετά από μια ήττα ο Wenger φεύγοντας από το γήπεδο είδε ένα πιτσιρίκι με φανέλα της Arsenal να του φωνάζει πως θέλει να παίξει για την ομάδα. Αυτός άνοιξε το παράθυρο, του χαμογέλασε και του είπε: Φυσικά και μπορείς. Το θέμα είναι πόσο καλά», όπως γράφει η Amy Lawrence στο βιογραφικό βιβλίο για την αήττητη σεζόν ονόματι Invincible.

 

invincibles wenger

 

Εκείνη η χρονιά είχε ξεκινήσει με εκπλήξεις. Ο Αλσατός τεχνικός είχε καταλάβει ποια τρία κομμάτια έλειπαν από το «παζλ» του ρόστερ του, κι αν το ένα έκλεισε προσωπικά ο ίδιος με ένα υπεραστικό τηλεφώνημα στην Γερμανία (Lehmann), τα άλλα δύο βρίσκονταν ήδη στο δυναμικό της ομάδας, αλλά δεν είχαν αξιοποιηθεί σωστά. Το ένα ήταν ο Kolo Toure, που είχε καταφθάσει από το άγνωστο πρωτάθλημα της Ακτής Ελεφαντοστού για 150 χιλιάδες λίρες, και δεν έπειθε ως κεντρικός μέσος, ενώ το άλλο ήταν ένας ακόμα Αφρικανός ο Lauren, που στα ως τότε τρία χρόνια του στην ομάδα, έμοιαζε χαμένος μεταξύ τραυματισμών και διαφωνιών με τον προπονητή του για το ποια είναι η πραγματική του θέση.

Η πρώτη δοκιμή ήρθε σε ένα φιλικό προετοιμασίας απέναντι στην Besiktas του Mircea Lucescu, για τον οποίον ο Wenger έτρεφε μεγάλο σεβασμό, στο οποίο ζήτησε από τον Ρουμάνο να παρατηρήσει την αμυντική του γραμμή και να του πει εντυπώσεις. Με τον Kolo Toure ως κεντρικό αμυντικό δίπλα στον Sol Campbell και τον Lauren ως δεξί μπακ στο 4-4-1-1, οι «Κανονιέρηδες» σκόρπισαν τους Τούρκους, με τον αντίπαλο προπονητή να μένει άφωνος και να θεωρεί πως αυτή η άμυνα μπορεί να φέρει τίτλο. Και το έκανε δεχόμενη τότε μόνο 26 τέρματα!

 

invincibles wenger

 

Και αν τα υπόλοιπα είναι ιστορία, λίγοι γνωρίζουν πως εκείνη η Arsenal σε όλη την σεζόν ποτέ δεν ήταν πίσω στο σκορ στα τελευταία 20 λεπτά οποιουδήποτε αγώνα, με πιο επικίνδυνα παιχνίδια για να χάσει να είναι φυσικά η «Μάχη του Old Trafford» και τα τελευταία της σεζόν στα οποία ο τίτλος είχε ήδη κριθεί. «Στα τελευταία τέσσερα παιχνίδια μπορούσες να καταλάβεις πως είχαν όλοι χαλαρώσει. Ακόμα και στο ματς του φινάλε απέναντι στην Leicester χάναμε στο ημίχρονο. Εγώ όμως δεν το δεχόμουν. Μπήκα μια μέρα στα αποδυτήρια και υπήρξα ιδιαίτερα αυστηρός. Έχετε κερδίσει το πρωτάθλημα και σας αξίζουν συγχαρητήρια, όμως εγώ θέλω να καταφέρετε κάτι, που θα σας κάνει αθάνατους».

Αυτοί που κάνουν το αδύνατο δυνατό, τείνουν να θεωρούνται θεοί. Έτσι και ο Wenger, όπως έγραψε η Guardian τότε, ήταν την δεδομένη στιγμή ο πιο ικανός προπονητής παγκοσμίως, παρά τα θρυλικά ονόματα στους πάγκους εκείνης της εποχής. Μάλιστα ο Αλσατός ακόμα και όταν πέρασε στο «πάνθεον» της προπονητικής, δεν αρκέστηκε στο να δρέψει τους «καρπούς» της επιτυχίας του, αλλά δήλωσε ευθαρσώς πως σκοπεύει να το επαναλάβει ή τουλάχιστον να προσπαθήσει.

 

invincibles wenger

 

Η μοίρα ή αν θέλετε η εξέλιξη του σύγχρονου ποδοσφαίρου που ξεπέρασε το «Arsene Knows», τα έφερε έτσι ώστε όχι μόνο να μην φτάσει κοντά να το επαναλάβει, αλλά να μην κατακτήσει καν άλλο τρόπαιο της Premier League. Γι’ αυτό και πέρυσι η FA του χάρισε το μοναδικό χρυσό κύπελλο που δόθηκε ποτέ, ώστε να θυμίζει για πάντα στον οραματιστή τεχνικό πόσο μοναδικό είναι το κατόρθωμά του. Ακόμα κι αν ο ίδιος φάνηκε ταπεινός, αστειευόμενος πως δεν γνωρίζει τι να κάνει με αυτό, είναι σίγουρο πως κάθε στιγμή που το κοιτάει, ένα δάκρυ συγκίνησης -και ικανοποίησης- θα πέφτει καυτό στο χαρακτηριστικό πάρκα μπουφάν του.

Προσωπικά δεν μου κάνουν εντύπωση τα δημοσιεύματα για οπαδούς της Arsenal, που ντύνονται Tottenham, Chelsea και Liverpool κατά χρονολογική σειρά για να πανηγυρίσουν νίκες αντιπάλων και «στοπ» σε αήττητα σερί. Δεν μου προκαλούν έκπληξη οι φανατικές αντιδράσεις και τα «παρελθοντολάγνα» συνθήματα «Invincibles, you ‘ll never sing that!». Δεν μου μοιάζει απίστευτο, που οι αήττητες σεζόν δεν έχουν βγάλει καν Ιανουάριο από τότε.

Κι αυτό γιατί μέχρι κάτι το απίστευτο συμβεί στην σύγχρονη εκδοχή της Premier League και κάποια ομάδα δεν χάσει για μια ολόκληρη αγωνιστική περίοδο, το καλοσυνάτο «φάντασμα» του Arsene Wenger θα στέκει αγέρωχα πάνω από το πρωτάθλημα ντυμένο με έναν χρυσό μανδύα, ξορκισμένο πια από τα σχεδόν ανίερα «Wenger Out».