520 views

Ο Joel Darlingon υπήρξε ένα κοινό ταλέντο, όπως χιλιάδες άλλα, αλλά η ιστορία του κατέληξε να έχει ένα τραγικό τέλος που σάστισε την κοινή, ποδοσφαιρική και μη, γνώμη.

 

Σε πολύ «πρώιμη» ηλικία, στην «τρυφερή» τους ηλικία, πολλά νέα παιδιά ονειρεύονται πως κάποια μέρα, θα τους αξιώσει ο Θεός και η τύχη, να γίνουν επαγγελματίες ποδοσφαιριστές. Δεν χρειάζεται να τονίσουμε πως το λαοφιλέστερο άθλημα στον πλανήτη γη αποτελεί πρόκληση για πολύ κόσμο και πως πολλά πιτσιρίκια μοχθούν, ώστε το όνειρο να αποκτήσει «σάρκα και οστά». Άλλα το καταφέρνουν, άλλα πάλι, δυστυχώς, όχι.

Πιάνοντας την δεύτερη κατηγορία αυτών, αυτά τα αμούστακα αγόρια αποφασίζουν να αφήσουν στην άκρη το απατηλό τους όνειρο, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον τους σε κάτι διαφορετικό. Αυτή είναι και η φυσιολογική και κοινή κατάληξη, αλλά δεν αποτελεί και την μοναδική. Δυστυχώς, μία σπάνια περίπτωση στα χρονικά ξεπρόβαλε, κάνοντας τον ποδοσφαιρικό κόσμο να «παγώσει». Μιλάμε για την περίπτωση του Joel Darlington.

Το όνομα του δεν σας λέει πολλά. Πολλοί από εσάς αγνοείται τον ίδιο, ακόμα και την τραγική ιστορία του. Παρόλα αυτά, το άλλοτε μεγάλο ταλέντο του αγγλικού ποδοσφαίρου έγινε γνωστός για τον λάθος λόγο και η περίπτωση του απέκτησε τεράστια φήμη, απασχολώντας τα ΜΜΕ.

 

 

Γεννημένος στο Gellifor της Νότιας Ουαλίας, ο μικρός Joel, από πολύ μικρή ηλικία, καταπιέστηκε με την «στρογγυλή Θεά». Αγάπησε το ποδόσφαιρο από την πρώτη στιγμή και όνειρο του ήταν να αγωνιστεί στα μεγάλα «σαλόνια» της Premier League. Ξεκίνησε την απόπειρα του από τις ακαδημίες της άσημης Ruthin, τοπικής ομάδας της χώρας, ακολούθησε η Bala Town, της οποίας ήταν και πρώτος scorer και κατέληξε στην Denbigh Town, εξαργυρώνοντας τις σπουδαίες του εμφανίσεις.

Παρόλο που η καριέρα του άρχισε να ευδοκιμεί, ο ίδιος, έχοντας πολύ αυτοπεποίθηση στις ικανότητες του, αποφάσισε να πραγματοποιήσει το μεγάλο βήμα, «ανοίγοντας τα φτερά του» για την Αγγλία. Αποφασίζοντας να «μεταναστεύσει» και να αφήσει την οικογενειακή του εστία, ο Joel βρήκε πολλά «εμπόδια» στον δρόμο του. Το πλέον ανυπέρβλητο, που έμελλε να ήταν και μοιραίο, ήταν οι αδιάκοποι και επίπονοι τραυματισμοί.

 

 

Η αρχή του κακού έγινε το 2017, όταν ο Darlington παραπονέθηκε για φριχτούς πόνους στην πλάτη. Πέρασε από πολλούς γιατρούς και φυσικοθεραπευτές, αλλά η κατάσταση του δεν κατάφερνε να εξομαλυνθεί. Οι πολλές φυσικοθεραπείες δεν έβγαλαν κανένα αποτέλεσμα και ο πόνος συνέχιζε να ταλαιπωρεί τον ίδιο και την φυσική του κατάσταση. Τον Οκτώβριο του 2018, ο νεαρός ενημέρωσε την οικογένεια του πως θα παρατούσε το κολέγιο, με σκοπό να επικεντρωθεί στην καριέρα του, κάτι που έγινε, αφού δεν πάτησε το πόδι του στο Yale College.

Αυτή η απόφαση, μπορεί να χαρακτηριστεί και ως «θανατηφόρα», αφού ο 19χρονος τότε επικεντρώθηκε εξ’ολοκλήρου στο ποδόσφαιρο, αψηφώντας οτιδήποτε άλλο. Οι πόνοι εξακολουθούσαν να υφίστανται, ενώ η κατάθλιψη και το άγχος άρχισαν να τον «περικυκλώνουν», όπως συχνά γίνεται σ’αυτές τις περιπτώσεις. Ο πεισματάρης νεαρός δεν το έβαλε στιγμή κάτω, προσπαθώντας να βελτιωθεί, πραγματοποιώντας ατομικές προπονήσεις.

 

 

Ενώ το πάθος και το τσαγανό δεν του έλειπαν, η θεά Τύχη συνέχιζε να τον «μαχαιρώνει πισώπλατα». Άλλοι αλλεπάλληλοι τραυματισμοί έκαναν την εμφάνιση τους, που είχαν ως αποτέλεσμα, να θέσουν τον Darlington στο περιθώριο, ανασύροντας κάθε κοινωνική του σχέση και σβήνοντας όλους τους λογαριασμούς του από τα social medias. Ο 20χρονος συνέχιζε να δοκιμάζει την τύχη του, περνώντας από αρκετά δοκιμαστικά ομάδων, ενώ μάλιστα πέρασε και από τα «κατώφλια» συλλόγων, όπως η Manchester United.

Πουθενά δεν κατάφερε να βρει συμβόλαιο, μιας και η σωματική και φυσική του κατάσταση ήταν πολύ κατώτερες του αναμενόμενου. Τόσο η Manchester United, όσο και η Shrewsbury Town δεν αποδέχθηκαν να τον εντάξουν στο δυναμικό τους και η «περιπλάνηση» του Joel στην Αγγλία έμοιαζε να τελειώνει άδοξα και σύντομα. Το «χτύπημα» ήταν βαρύ, ασήκωτο για τον ίδιο και η οικογένεια του δεν κατόρθωνε να απαλύνει τον αβάσταχτο πόνο του.

 

 

Τελικά, μία ημέρα του Αυγούστου του 2019 και συγκεκριμένα στις 16 του μήνα, ο Joel Darlington αποφάσιζε να βάλει τέλος στον αβάσταχτο σωματικό και πνευματικό του πόνο. Η οικογένεια του άτυχου νεαρού γυρνούσε στο σπίτι της μετά από ταξίδι στο Wrexham, όταν ο πατέρας του Joel διαπίστωσε πως η πόρτα του γκαράζ ήταν κλειδωμένη. Μετά από λίγα λεπτά, ο άνδρας βρήκε το κλειδί και άνοιξε την πόρτα, για να αντικρίσει ένα ανατριχιαστικό θέαμα.

Ο μικρός, ο μόλις 20 ετών υιός του βρισκόταν νεκρός, κρεμάμενος από ένα αυτοσχέδιο κόμπο. Ο Joel Darlington αποφάσισε να αφαιρέσει την ίδια του την ζωή, αφού οι «δαίμονες» του κατανίκησαν τον ίδιο και το μυαλό του. Ο εκλιπών βρισκόταν κρεμασμένος σ’αυτή την κατάσταση για μερικές ώρες και έτσι, οι όποιες ιατρικές απόπειρες κατέληξαν στο κενό, βυθίζοντας την οικογένεια Darlington σε βαρύ πένθος.

 

 

Το συμβάν έγινε γνωστό, όχι μόνο στην περιοχή, όχι μόνο στην Ουαλία, αλλά σ’ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο. Το άλλοτε σπουδαίο ταλέντο ταλέντο έμεινε «διψασμένο» για διάκριση και επιτυχία, έχοντας προδοθεί από το σώμα του και την ίδια την ζωή. Ο πολύ καλός φίλος του άτυχου νεαρού, ο Matthew Plevin, μίλησε λίγες ώρες μετά την επιβεβαίωση του θανάτου του κολλητού του, λέγοντας:

«O Joel ήταν ένα σπουδαίο παιδί, γεμάτος όρεξη για ζωή. Πάντα με το χαμόγελο στα χείλη, υπήρξε συμπαθής για όλους όσους τον γνώριζαν και θα μας λείψει. Η απώλεια του είναι ένα τεράστιο σοκ. Έπαιξε σε αρκετές ομάδες και από όλες χαρακτηρίστηκε ως ένα σπουδαίο ταλέντο. Το μεγάλο του όνειρο ήταν να γίνει επαγγελματίας και να παίζει ποδόσφαιρο, κάτι που αγαπούσε. Θα οργανωθεί ένας αγώνας προς τιμήν του, που θα ονομαστεί “Ένα τελευταίο παιχνίδι για τον Joel”». 

Η τραγική ιστορία του Joel Darlington «κρούει τον κώδωνα του κινδύνου» σε πολλά άλλα νεαρά παιδιά. Ο αδικοχαμένος νέος είχε όλα τα «φόντα» να «λάμψει», αλλά μάταια. Αρχικά η πλάτη και μετέπειτα το χέρι του, το οποίο έσπασε κατά την διάρκεια δοκιμαστικών του στους «Κόκκινους Διαβόλους», έβαλαν «φρένο», όχι μόνο, στην εξέλιξη της καριέρας του, αλλά και στην ίδια του την ζωή. Μην καταφέρνοντας να μετριάσει την «απώλεια» και μην μπορώντας να διαχειριστεί την μοίρα, ο Joel επέλεξε την «εύκολη» λύση.

Η κατάθλιψη καιροφυλακτούσε και τελικά τον καταρράκωσε, κάνοντας τον να θέλει να απαλλαγεί από ότι τον «κυνηγούσε». Η αυτοκτονία ενός παιδιού που δεν είχε βεβαρυμένο ιατρικό μητρώο, ούτε έπασχε από κάποια πάθηση, έμελλε να δώσει τέλος στα βάσανα και στις μνήμες. Μνήμες ενός «γκρεμισμένου» και μη υλοποιημένου ονείρου. Μνήμες από πολλούς τραυματισμούς, εμπόδια και δάκρυα. Δυσάρεστες και «μαύρες» μνήμες μίας ποδοσφαιρικής καριέρας, που δεν «έπρεπε» να αυγατίσει.

Άραγε, εάν ο Joel προσπαθούσε να μιλήσει με κάποιον για τον «Γολγοθά» του, θα κατάφερνε να σωθεί; Άραγε, οι Ερινύες που τον ακολουθούσαν, ήταν απόρροια αυξημένου άγχους και πίεσης από προπονητές ή ακόμα από ανθρώπους του στενού του κύκλου; Δεν θα μάθουμε ποτέ τι στ’αλήθεια συνέβαινε στο μυαλό του Joel Darlington. Το μόνο σίγουρο είναι πως η τρελή «καταδίωξη» του ονείρου του αποτέλεσε την μοιραία επιλογή της ζωής του.

Μιλήστε, μιλήστε όσο είναι νωρίς. Μην ντρέπεστε, μην φοβάστε, δεν είστε μόνοι. Χιλιάδες συνάνθρωποι μας εκεί έξω αντιμετωπίζουν πολλά και σοβαρά προβλήματα. Η σύγχρονη «μάστιγα» της εποχής μας, η κατάθλιψη, κινείται σε φρενήρεις ρυθμούς, δίχως σταματημό. Ένα 20χρονο παιδί «πέταξε» το Θείο δώρο της ζωής, όπως επίσης συμβαίνει, δυστυχώς, και με πολλούς άλλους ανθρώπους. Πόσα ακόμα θύματα να θρηνήσουμε; Δεν είναι αρκετά;

Κάπου εδώ αφήνουμε την δυσάρεστη υπόθεση του Joel Darlington, πιστεύοντας πως δεν θα δούμε ανάλογα περιστατικά στο μέλλον. Ας είναι μαλακό το χώμα που θα σκεπάσει τον Joel και ας ελπίσουμε πως, από εκεί ψηλά, θα καταφέρει να βρει την γαλήνη και θα σκοράρει κατά ριπάς, όπως και επιθυμούσε.

 

Leave a Reply