110 views

Ο Justin Edinburgh στις 8 Ιουνίου άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία μόλις 49 ετών. Ταπεινός, ελπιδοφόρος κι εργατικός θεωρούταν ανερχόμενο όνομα στον ανταγωνιστικό χώρο της προπονητικής, όπου καθημερινά επιβεβαιώνται ο άγραφος νόμος του «ο θάνατός σου, η ζωή μου». Κάτι που έδινε στον αποθανόντα ένα μεγάλο πλεονέκτημα, έχοντας ζήσει μια ζωή γεμάτη μεταφορικούς και κυριολεκτικούς θανάτους!

 

Ακριβώς μία εβδομάδα μετά την «φυγή» του Jose Antonio Reyes, το αγγλικό ποδόσφαιρο έχει έναν νέο λόγο να θρηνεί. Ο ικανότατος τεχνικός της Leyton Orient, Justin Edinburgh, προδομένος από την καρδιά του, απεβίωσε πριν προλάβει να καθοδηγήσει την ομάδα του στα γήπεδα της Football League, στα οποία κατά την προηγούμενη σεζόν κατόρθωσε μια σπουδαία άνοδο. Ένα σπουδαίο παράσημο στην προπονητική του καριέρα που ξεκίνησε από πολύ χαμηλά με τις Billericay, Fisher και Grays, αλλά έληξε τόσο άδοξα και δραματικά.

Αν στους περισσότερους το όνομά του δεν μοιάζει οικείο, αυτό σίγουρα δεν ισχύει για τους φίλους της Tottenham. Καθόλη την δεκαετία του 90′ ο Edinburgh, αγωνιζόμενος ως ακραίος οπισθοφύλακας -κυρίως αριστερά-, σημείωσε περισσότερες από 200 συμμετοχές, κατακτώντας δύο τίτλους (FA Cup, League Cup) με τους «Spurs». Ποτέ δεν έγινε αστέρας πρώτου μεγέθους, όμως το πάθος του και η ταπεινότητά του, τον έκαναν να ξεχωρίσει μέσα στις τάξεις του συλλόγου, κερδίζοντας περίοπτη θέση στις καρδιές των οπαδών. Ήταν ένας πραγματικός αγωνιστής της ζωής, που μέχρι την «τελευταία έξοδο» είχε αντιμετωπίσει πολλούς «θανάτους», κοιτώντας κατάματα τον αναπόδραστο αντίπαλο στην καθημερινή μάχη της επιβίωσης.

 

justin edinburgh

 

 

Ο «τιτλικός» θάνατος και η ανάσταση

Μετά από μία διετία στην Southend, με την οποία πανηγύρισε την άνοδο στην Τρίτη Κατηγορία, ο Edinburgh έκανε ένα τεράστιο άλμα στην καριέρα του, υπογράφοντας στην Tottenham, που αγωνιζόταν δύο κατηγορίες ψηλότερα κι ενώ νωρίτερα είχε πείσει στο σύντομο χρονικό διάστημα, που βρέθηκε εκεί ως δανεικός. Μάλιστα με την πρώτη προσπάθεια, πανηγύρισε τον πρώτο τίτλο της ομάδας μετά από μια δεκαετία, αφού αν και είχε λιγότερες από 15 συμμετοχές, γεύτηκε το νέκταρ της κατάκτησης του FA Cup το 1991.

Σίγουρα δεν ήταν αμελητέο κατόρθωμα, όμως δεν του προσέφερε την ικανοποίηση που θα ήθελε, αφού δεν ήταν καν στην αποστολή του τελικού και στην ηλικία των 20 χρόνων, έψαχνε περισσότερο την καθιέρωση στην αγαπημένη του ομάδα παρά ένα κενό, σχεδόν χαριστικό μετάλλιο. Η ευκαιρία του για λύτρωση ήρθε εννέα χρόνια αργότερα, όταν όντας βασικότατος οδήγησε τους «Spurs» στην κατάκτηση του League Cup, σε μία τρελή πορεία που μάλιστα στέρησε την ευκαιρία από την Manchester United να φτάσει στο επικό quadruple στην ίσως καλύτερη σεζόν της ιστορίας της.

 

justin edinburgh

 

Και τότε ξαφνικά η ευκαιρία «έσβησε» άδικα και παράλογα. Λίγο μετά την συμπλήρωση μιας ώρας αγώνα στον τελικό απέναντι στην Leicester, o διαβόητος Robbie Savage «κέρδισε» την κόκκινη κάρτα του Edinburgh, κάτι που αυτομάτως σήμαινε πως ο πρώτος του πραγματικά major title δεν θα του απέφερε μετάλλιο, καθώς η αποβολή του στερούσε αυτό το δικαίωμα. Πικραμένος και εξοργισμένος ο 29χρονος τότε παίκτης έμοιαζε με δραματικό ήρωα σε επιθεώρηση γέλιου, αδυνατώντας να απολαύσει μια τόσο ιδιαίτερη στιγμή. Η «ανάσταση» όμως δεν θα αργήσει να έρθει. Λίγες ημέρες αργότερα η FA θα του αποστείλει το μετάλλιό του μαζί με μια απολογητική επιστολή, αφού μετά από προσεκτική παρακολούθηση του βίντεο του αγώνα θα αποδειχθεί πως η κόκκινη κάρτα δεν θα έπρεπε να δοθεί ποτέ, αφού ο Savage με μια εντελώς θεατρινίστικη ενέργεια την είχε άδικα εκμαιεύσει!

 

Ο πρόωρος θάνατος μιας ποδοσφαιρικής καριέρας

Ακόμα και στο σύγχρονο ποδόσφαιρο ένας αμυντικός δεν θεωρείται «παλαίμαχος» ή «βετεράνος» στην ηλικία των 30 ετών. Πόσο μάλλον όταν κατεβαίνει μία κατηγορία, μετά από μια διόλου αξιοπρόσεκτη καριέρα στα υψηλότερα στρώματα. Παρ’ όλα αυτά ο Edinburgh έπεσε θύμα της ολικής αναδόμησης της Portsmouth υπό τον Milan Mandaric και ύστερα από δύο μέτριες σεζόν (2000-2002) μετά την μεταγραφή του από την Tottenham, δεν κατάφερε ποτέ να χαρεί την άνοδο της ομάδας στην Premier League τον Μάιο του 2003.

Δεν μιλάμε απλά για μια χαμένη χρονιά, αλλά το πρόωρο τέλος της καριέρας του ως ποδοσφαιριστής, αφού κατά την διάρκεια μιας ολόκληρης αγωνιστικής περιόδου ο Edinburgh δεν κατέγραψε ούτε μία επίσημη συμμετοχή, δεν συμπεριλήφθηκε έστω τιμητικά στην αποστολή στα τελευταία παιχνίδια, που η άνοδος είχε κριθεί, οι «Pompeys» αρνήθηκαν πεισματικά να τον δανείσουν ή να τον πουλήσουν πριν το τέλος του συμβολαίου του και τον ανάγκασαν να προπονείται με την ομάδα νέων ή και μόνος, δίνοντας το τελειωτικό χτύπημα σε μία κατιούσα πορεία!

 

Ο κυριολεκτικός θάνατος μιας ομάδας

Μεμιάς ο Edinburgh βρέθηκε από τα «σαλόνια» της Premier League στα αχαρτογράφητα «αλώνια» της non-league ως παίκτης-προπονητής για λογαριασμό της Billericay. Κάθε περίπου δύο χρόνια ο νεαρός τεχνικός άλλαζε μια ομάδα και βρισκόταν ένα σκαλί ψηλότερα στην «πυραμίδα» του αγγλικού ποδοσφαίρου γνωρίζοντας την Conference South και Premier στις Fisher Athletic και Grays αντίστοιχα. Τότε τον Οκτώβριο του 2008 η παρακμάζουσα αλλά ιστορική Rushden & Diamonds θα τον προσλάβει αρχικά ως βοηθό του Garry Hill και θα τον μονιμοποιήσει ως «άρχοντα» του πάγκου τέσσερις μήνες αργότερα.

 

justin edinburgh

 

Εκεί ο ίδιος θα νιώσει για πρώτη φορά σίγουρος για το έργο του και θα οδηγήσει μαεστρικά τον σύλλογο στην τέταρτη θέση και στους ημιτελικούς των play-off ανόδου στην League Two (ήττα με συνολικό σκορ 3-1 από την Oxford), την σεζόν 2009/10, μπαίνοντας στο «μικροσκόπιο» αρκετών ομάδων ως ένας 40άρης ταλαντούχος αναμορφωτής τεχνικός. Δυστυχώς όμως η αμέσως επόμενη χρονιά θα είναι καταδικαστική με την ομάδα να μαστίζεται από οικονομικά προβλήματα, τους παίκτες να απεργούν και να αποχωρούν σωρηδόν μεσούσης της περιόδου και τον Edinburgh να καταφέρνει έστω και απλήρωτος για αρκετούς μήνες να την οδηγήσει σε ασφαλή μονοπάτια μακρυά από τον υποβιβασμό.

Ούτε αυτός όμως δεν θα καταφέρει να αποτρέψει το μοιραίο, αφού ο οριστικός θάνατος θα επέλθει το καλοκαίρι του 2011, με την Rushden & Diamonds να μπαίνει πρώτα σε administration, να αποβάλλεται από το πρωτάθλημα και τελικά να διαλύεται πριν ξεκινήσει η νέα σεζόν. Άμεσα οι οπαδοί θα ιδρύσουν έναν νέο σύλλογο υπό την ονομασία AFC Rushden & Diamonds, ενώ ο ταλαντούχος τεχνικός θα παραμείνει τρεις μήνες ανενεργός μέχρι που θα αναλάβει την προτελευταία της κατηγορίας, Newport County, την οποία θα «απογειώσει» ακόμα πιο εμφατικά, κερδίζοντας την άνοδο στην League Two και κερδίζοντας το βραβείο του Προπονητή της Χρονιάς τον Μάιο του 2013.

 

Ο θάνατος του παίκτη και του συμπαίκτη

Έξι μήνες πριν την διάλυση της Rushden & Diamonds o Edinburgh θα αντιμετωπίσει την απώλεια μιας πραγματικής ανθρώπινης ζωής. Ο βασικός τερματοφύλακας της ομάδας του, Dale Roberts, δεν θα παρευρεθεί στην συνάντηση της ομάδας για τον αγώνα του FA Trophy απέναντι στην Eastwood και σύντομα θα κινητοποιηθεί η αστυνομία, όπου θα τον βρει κρεμασμένο στο ίδιο του το σπίτι. Η αυτοκτονία του θα προκαλέσει σοκ σε ολόκληρο το αγγλικό ποδόσφαιρο, με τον προπονητή του να καλείται ως μάρτυρας στα περιθώρια της έρευνας για το περιστατικό.

 

justin edinburgh

 

Ο 24χρονος τότε πορτιέρο θα φτάσει στο απονενοημένο διάβημα μετά από την άνιση μάχη με την κατάθλιψη, αφού δεν είχε καταφέρει να αναρρώσει πλήρως από έναν τραυματισμό στον ώμο την στιγμή που το όνομά του έκανε παρέλαση στα tabloids, αφού η γυναίκα του είχε συνάψει δεσμό με τον μέχρι πρότινος συμπαίκτη του -και ποδοσφαιριστή του Edinburgh-, Paul Terry. Η φανέλα με το νούμερο «1» θα αποσυρθεί στην μνήμη του, όμως ο θάνατος θα στιγματίσει τον προπονητή του, που πριν δέκα χρόνια είχε «χάσει» έναν ακόμα τερματοφύλακα.

Τότε μια εβδομάδα πριν την έναρξη της δεύτερης χρονιάς ως παίκτης στην Portsmouth θα συγκλονιστεί από τον χαμό του 25χρονου Ιρλανδού πορτιέρο, Aaron Flahavan, σε τροχαίο δυστήχημα κοντά στο Μπόρνμουθ. Οι συμπτώσεις πολλές και τραγικές, με τους δύο νεκρούς να βρίσκονται σχεδόν στην ίδια ηλικία, να αγωνίζονται στην ίδια θέση και ουσιαστικά να καταδικάζουν τους εαυτούς τους, αφού στην περίπτωση του Flahavan η σύγκρουση προήλθε από οδήγησε υπό την επήρεια μέθης με το αλκοόλ στο αίμα του να είναι τρεις φορές πάνω από το κανονικό!

 

O «θάνατος» της ανομβρίας

Στις 29 Νοέμβριο του 2017 και μετά από δύο μέτρια περάσματα από Gillingham και Northampton, ο Edinburgh θα αναλάβει τις τύχες της Leyton Orient, που βολοδέρνει στις τελευταίες θέσεις της National League μετά τους δύο υποβιβασμούς σε μία τριετία (2014-2017), όταν και είχε βρεθεί μια ανάσα από την άνοδο στην Championship! Γρήγορα οι «O’s» θα αλλάξουν πρόσωπο υπό τις οδηγίες του και το «μαγικό ραβδάκι» του θα τους οδηγήσει φέτος στην κατάκτηση του πρωταθλήματος και την πανηγυρική άνοδο στην League Two.

 

justin edinburgh

 

Η ομάδα θα υπερβάλλει εαυτόν και θα επιδείξει αξιοπρόσεκτη σταθερότητα, σε μία χρονιά που δεν συγκαταλεγόταν καν στα φαβορί για την άνοδο. Μάλιστα αυτός ο -έστω και χαμηλού επιπέδου- τίτλος θα είναι ο πρώτος του συλλόγου μετά από 49 χρόνια (!) και θα βάλει τέλος σε μια θανατική ανομβρία, που είχε ξεκινήσει λίγο πριν ο Edinburgh έρθει στην ζωή. Ακούγεται άκρως ειρωνικό, όμως οι δύο τελευταίες προσθήκες στην τροπαιοθήκη της Leyton Orient απέχουν επακριβώς όσο η διάρκεια ζωής του ηρωικού πια προπονητή της.

 

Η Ισπανία και ο πραγματικός θάνατος

Δυστυχώς το τελευταίο κομμάτι του αφιερώματος είναι μελοδραματικό. Την φετινή σεζόν ο Edinburgh δεν ευτύχησε να δει μόνο την ομάδα που καθοδηγεί να πραγματοποιεί τρομερή πορεία, αλλά και αυτήν που υποστηρίζει από παιδί και τίμησε, φορώντας την φανέλα της για μια ολόκληρη δεκαετία. Η Tottenham με την εξαιρετική πορεία της στο Champions League συγκίνησε τον 49χρονο τεχνικό, που εσπευσμένα έκλεισε εισιτήριο για τον τελικό του «Wanda Metropolitano» αμέσως μετά την ονειρική πρόκριση απέναντι στον Ajax.

 

justin edinburgh

 

Το απογοητευτικό αποτέλεσμα δεν στέρησε στο ελάχιστο την συγκίνησή του για τα επιτεύγματα του «boyhood club» του. Ίσως για κάποιους το παιχνίδι ήταν άνοστο και αδιάφορο, την στιγμή που οι «Spurs» στον προημιτελεικό και τον ημιτελικό συμμετείχαν σε αγώνες ακατάλληλους για καρδιακούς. Τελικά για τον Edinburgh η μοίρα έκανε ακριβώς το αντίθετο! Κατά την διάρκεια της επιστροφής του από την Ισπανία πίσω στην πατρίδα του, υπέστη καρδιακή προσβολή και οδηγήθηκε άμεσα στο νοσοκομείο, όπου μετά από μια σκληρή μάχη πέντε ημερών, ηττήθηκε από τον θάνατο, βυθίζοντας σε πένθος όλο το Νησί.

 

Leave a Reply