311 views

Δεν είναι και λίγο, να ξεκινάς τη καριέρα σου από μια χώρα της Κεντρικής Αμερικής και να καταλήγεις να παίζεις στη Premier League, αλλά και σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Γι’ αυτό σήμερα θα σας παρουσιάσουμε τον παλαίμαχο υψηλόσωμο επιθετικό απ’ το Τρίνινταντ και Τομπάγκο, Kenwyne Jones.

 

Τον Οκτώβριο του 1984 γεννήθηκε ο ήρωάς μας στη πόλη Point Fortin, μια πόλη που απαριθμεί περίπου 16 χιλιάδες κατοίκους. Ο θείος του, Philbert, επίσης ποδοσφαιριστής, συμμετείχε στην εθνική ομάδα του Τρίνινταντ που παραλίγο να βρεθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990, όντας ένας «θρύλος» του ποδοσφαίρου της χώρας. Η μητέρα του, Lydia, δούλευε κάθε έξι μήνες στις ΗΠΑ ως οικιακή βοηθός, αφήνοντας τον μικρό Kenwyne με τον πατέρα του και τον αδερφό του.

Ο νεαρός έμαθε πολλά «μυστικά» της μπάλας απ’ τον θείο του Philbert Jones, μεταξύ άλλων κι έναν πανηγυρισμό με «κωλοτούμπες», που έγινε αργότερα σήμα κατατεθέν του, κάθε φορά που σκόραρε. Οι Joe Public και W Connection ήταν οι πρώτες επίσημες ομάδες του. Αγωνιζόμενος σε πολλές θέσεις στις ομάδες αυτές, που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα της πατρίδας του, κατάφερε να ξεχωρίσει. Τα 30 γκολ σε 31 συμμετοχές, εντός τριών χρόνων, έδειχναν πως ο Jones δεν θα έμενε για πολύ στη πατρίδα του.

 

Jones

 

Έπειτα, το 2004, ο Kenwyne Jones είχε τις εξής δυο επιλογές. Είτε θα πήγαινε στο στρατό, είτε θα έβρισκε ομάδα στην Ευρώπη για να «ακολουθήσει» το όνειρό του για μια μεγάλη καριέρα. Η μεγαλύτερη δυσκολία, το γεγονός πως μόλις είχε αποκτήσει το πρώτο του παιδί. Το καλοκαίρι εκείνου του έτους ξεκίνησε μια «περιπλάνηση», καθώς περνούσε δοκιμαστικά κάθε δυο εβδομάδες σε διαφορετικό σύλλογο. Νωρίτερα, το 2002, είχε περάσει δοκιμαστικά από τις Manchester United και Middlesbrough, ενώ ακολούθησαν  Southampton και West Ham. Οι «Άγιοι» πείστηκαν από τις ικανότητες του νεαρού και τον υπέγραψαν, με τον πρόεδρο της W Connection να υποστηρίζει πως επρόκειτο για τον καλύτερο παίκτη που θα έβγαινε απ’ το Τρίνινταντ, μετά τον Dwight Yorke. Αξίζει να σημειωθεί πως, νωρίτερα, το 2003, έκανε και το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα της πατρίδας του, στα 19 του χρόνια, σε φιλικό αγώνα εναντίον της Φινλανδίας.

Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, παραχωρήθηκε ως δανεικός στη Sheffield Wednesday, σκοράροντας επτά γκολ σε επτά αγώνες. Η επίδοσή του αυτή έκανε τη Southampton να ανακαλέσει το δανεισμό του, κάνοντας στο μεταξύ τρεις συμμετοχές. Τον Φεβρουάριο του 2005 βρέθηκε, πάλι ως δανεικός, στη Stoke City της Championship, βάζοντας τρία γκολ σε 13 παιχνίδια. Στο μεταξύ, βρέθηκε και στο Παγκόσμιο Κύπελλο με το Τρίνινταντ, μια επιτυχία που δεν έχει επαναληφθεί ξανά για τη χώρα, το 2006. Ακολούθησαν δυο «γεμάτες» χρονιές με τους «Αγίους», έχοντας 19 γκολ σε διάστημα δυο χρόνων. Τότε μάλιστα ήταν που ο George Burley, προπονητής της ομάδας του, τον «παρομοίασε» με τον Didier Drogba, καθώς επρόκειτο για έναν επιθετικό πολύ καλό στο «ψηλό» παιχνίδι, δυνατό και με καλή τεχνική κατάρτιση.

 

Jones

 

Το 2007 ξεκίνησε τη σεζόν με γκολ, στο πρώτο αγώνα της Southampton, όμως στις 24 Αυγούστου κατέθεσε αίτημα για μεταγραφή, μη θέλοντας να παραμείνει σε ομάδα που αγωνίζεται στη Championship. Η Sunderland πλήρωσε έξι εκατομμύρια λίρες για να τον κάνει δικό της, συνθέτοντας στην επίθεση ένα πολύ αποτελεσματικό δίδυμο με τον συμπατριώτη του, Stern John. Μάλιστα, η «αποικία» του Τρίνινταντ στη Sunderland συμπεριλάμβανε έναν ακόμη, τον Carlos Edwards, που ήταν και συμμαθητής του Jones! Το ντεμπούτο του έκανε τη πρώτη μέρα του Σεπτεμβρίου ενάντια στη Manchester United, ενώ στις 15 του ίδιου μήνα σκόραρε το πρώτο του τέρμα με τις «Μαυρόγατες», σε μια νίκη επί της Reading.

Στη Sunderland ο Jones είχε τις πιο «παραγωγικές» χρονιές του, έχοντας 26 γκολ σε 94 συμμετοχές στη Premier League, σε διάστημα τριών χρόνων. Chelsea, Liverpool και Tottenham είχαν «αποπειραθεί» να τον αποκτήσουν, με τον Roy Keane, τότε προπονητή των «Μαυρόγατων», να μην τον παραχωρεί. Πολλά εκ των τερμάτων που σκόραρε ήταν με το κεφάλι, «πληγώνοντας» αρκετές φορές μάλιστα τη Manchester United, η οποία εκείνα τα χρόνια είχε μια σπουδαία «αμυντική» γραμμή.

 

Jones

 

Το 2010 έδωσε και τον τελευταίο του αγώνα στο Stadium of Light, με τη Stoke City να κάνει ρεκόρ μεταγραφής, δίνοντας για τον επιθετικό απ’ το Τρίνινταντ οκτώ εκατομμύρια λίρες. Η πρώτη του χρονιά ως «Potter» είχε δώδεκα γκολ και έναν τελικό FA Cup που χάθηκε από τη Manchester City. Παρά τον χαμένο τελικό, η Stoke βρέθηκε την επόμενη σεζόν στο Europa League, με τον Jones να σκοράρει τέσσερα τέρματα στη διοργάνωση. Το 2011 ξεκίνησε να χάνει τη θέση του στην εντεκάδα, «επισκιαζόμενος» από τη παρουσία του Peter Crouch. Η θητεία του στη Stoke δεν ήταν ιδιαίτερα πετυχημένη, με τον ίδιο να «παραβιάζει» αρκετές φορές τους εσωτερικούς κανονισμούς της ομάδας, επικαλούμενος προσωπικά προβλήματα. Αποκορύφωμα αυτών, στις 14 Γενάρη του 2014 δεν έφτασε στο γήπεδο για τον αγώνα με τη Chelsea, επικαλούμενος προσωπικό πρόβλημα. Ο Hughes που ήταν προπονητής του, επέβαλλε πρόστιμο στις απολαβές του για δυο εβδομάδες.

Η Stoke δεν είχε μείνει ικανοποιημένη απ’ τα όσα έβλεπαν απ’ τον υψηλόσωμο επιθετικό, ανταλλάζοντάς τον με τη Cardiff City, για τον Peter Odemwigie. Στο τέλος της χρονιάς η ουαλική ομάδα υποβιβάστηκε. Ευρισκόμενος στη Championship την επόμενη χρονιά, ο Jones πέτυχε εννιά γκολ, αλλά λόγω του ότι η ομάδα ήθελε να εξοικονομήσει χρήματα, στάλθηκε δανεικός στη Bournemouth. Σκόραρε μονάχα μια φορά σε έξι αγώνες, κερδίζοντας ως μέλος των «Κερασιών», την άνοδο στη Premier League.

 

Jones

 

Έπειτα επέστρεψε και πάλι στη Cardiff, σημειώνοντας πέντε γκολ στο πρώτο μισό της σεζόν. Όντας μη ικανοποιημένος όμως από τα οικονομικά και αγωνιστικά που «έτρεχαν» στην ομάδα, θέλησε να αποχωρήσει. Αρχικά, δόθηκε δανεικός για το υπόλοιπο της σεζόν στην Al Jazira, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Ακολούθησε η «βραχύβια» παρουσία του στο MLS με τη «νεοσύστατη» Atlanta United, μερικές συμμετοχές στην Central της πατρίδας του, για να ανακοινώσει τον Νοέμβριο του 2017 την απόσυρσή του από τα γήπεδα.

Μια καριέρα με περίπου 300 συμμετοχές στα αγγλικά γήπεδα και αρκετά γκολ κάθε άλλο παρά άσχημη μπορεί να θεωρηθεί. Γενικότερα, μιλάμε για έναν επιθετικό με σπουδαία σωματικά προσόντα, που χαρακτηριζόταν όμως, ιδιαίτερα αφού μετακινήθηκε στη Stoke, από τις μεγάλες περιόδους «ξηρασίας» που είχε στο σκοράρισμα. Με την εθνική ομάδα της χώρας του συμπλήρωσε 82 αγώνες και σημείωσε 23 τέρματα, όντας αρχηγός της από το 2011, δείχνοντας μεγαλύτερη «ζήλο» κυρίως τα τελευταία χρόνια της καριέρας του.

 

Jones

 

Σαφέστατα, δεν μπορούμε να μιλήσουμε για έναν παίκτη που είχε την ίδια ικανότητα και επιτυχίες με τον Didier Drogba. Ορισμένα κοινά στοιχεία ανάμεσα στους δυο παίκτες υπήρχαν, αναφορικά με τον τρόπο παιχνιδιού τους, μα τίποτε παραπάνω. Όλοι σίγουρα θα τον θυμούνται για τις «μεγάλες» κεφαλιές του, τον ιδιόρρυθμο πανηγυρισμό του, αλλά και τις πολύ καλές εμφανίσεις του στη Sunderland.

Leave a Reply