Κοντό μου ρόστερ να (μην) σ’ είχα πρώτα…

Μετά από δύο εφιαλτικές εβδομάδες με τρεις συνεχόμενες ήττες, ο Μικέλ Αρτέτα και η Άρσεναλ βρέθηκαν στο επίκεντρο της κριτικής, με κύριο ζήτημα φυσικά τα κενά στο ρόστερ.

 

«Είμαστε στην ίδια θέση που ήμασταν με ένα παιχνίδι λιγότερο. Πρέπει να παίξουμε την Τετάρτη και να ανεβούμε ξανά. Το καθήκον μας έιναι δύσκολο, αλλά η ευκαιρία πολύτιμη και όλοι θέλουμε να το καταφέρουμε. Θα δώσω στους παίκτες μου όλη την στήριξη που χρειάζεται. Οι περισσότεροι είναι 19, 20, 21 και αυτό ακριβώς θέλουν για να πετύχουν. Είμαστε αυτοί που είμαστε τώρα κι αν θέλουμε να κερδίσουμε παιχνίδια, πρέπει να το αποδείξουμε στο γήπεδο με το υπάρχον ρόστερ».

Οι δηλώσεις του Μικέλ Αρτέτα πριν το μεγάλο ντέρμπι με την Τσέλσι είχαν διπλή ανάγνωση και αποδεδειγμένα προκάλεσαν την μερική έκπληξη των υποστηρικτών της ομάδας. Αφενός προσέφεραν την ηθική κάλυψη των νεαρών ταλέντων της ομάδας και το «περιθώριο» να αποτύχουν καθώς το υπάρχον ρόστερ δεν έχει το απαιτούμενο βάθος, αφετέρου σε δύο σημεία έγινε νύξη για την ανάγκη επαναφοράς στους στόχους στην αρχή μια σειράς ιδιαίτερα απαιτητικών αγώνων, τουλάχιστον πιο απαιτητικών από τους τρεις προηγούμενους, που κατέληξαν σε οδυνηρές ήττες.

Σίγουρα ο Ισπανός τεχνικός δεν ακολούθησε την πεπατημένη. Δεν βρήκε δικαιολογίες στους άπειρους παίκτες και το έως τώρα overachievement τους, γνωρίζοντας από πρώτο χέρι την ιστορία του συλλόγου. Μια ενδεχόμενη νέα ήττα θα αποτελούσε πισωγύρισμα σε αυτά τα φιλόδοξα λόγια και θα δημιουργούσε πλήγμα στην αυτοπεποίθηση του Βάσκου, που θα χαρακτηριζόταν πιθανόν ως έπαρση. Η δική του Άρσεναλ όμως, πλήρως εναρμονισμένη με ότι λέει και κάνει, αποδείχθηκε χθες καταιγιστική, δεν πτοήθηκε από τις διπλές ισοφαρίσεις και στο τέλος πήρε μία εμφατική νίκη, όντας μόλις η δεύτερη ομάδα που βάζει φέτος τέσσερα γκολ στην Τσέλσι.

 

ντέρμπι τσέλσι

 

Αποτελεί, λοιπόν, αυτό το κείμενο μια ευλογία στον Αρτέτα και το έργο του; Σε καμία περίπτωση. Ο στόχος του κειμένου είναι άλλος και δεν θα άλλαζε οποιοδήποτε κι αν ήταν το σκορ του λονδρέζικου ντέρμπι. Μετά τις ήττες από Κρίσταλ Πάλας, Μπράιτον και Σαουθάμπτον η πλειοψηφία των οπαδών ξεσπάθωσε εναντίον της ομάδας και του προπονητή. Στο μυαλό τους ήταν αδιανόητο να «γκρεμιστεί» τώρα ότι είχε χτιστεί με κόπο όλη την σεζόν. Για την ιστορία και την δυναμική του συλλόγου η έξοδος στο Τσάμπιονς Λιγκ μετά από μία πικρή χρονιά χωρίς ευρωπαϊκά παιχνίδια φάνταζε ως το ιδανικό «φάρμακο», δεν ήταν όμως πανάκεια.

Σε βαθύτερη ανάλυση δεν ήταν και πολλοί αυτοί που ήλπιζαν σε τέτοια πορεία στην αρχή της σεζόν, πόσο μάλλον να την περίμεναν και να την απαιτούσαν. Η Άρσεναλ ξεκίνησε συμπτωματικά (;) με τρεις ήττες την φετινή αγωνιστική περίοδο, χωρίς μάλιστα να σκοράρει, και επιβίωσε μιας ακόμα πιο δριμείας κριτικής, που έφτανε να την βάζει μεταξύ σοβαρού και αστείου μέχρι και στην μάχη για παραμονή στην κατηγορία! Αν παρατηρήσει κάποιος τα αποτελέσματα των «Κανονιέρηδων» μες στην σεζόν θα δει ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο.

Πέρα από το αρνητικό σερί της αρχής και το πλέον πρόσφατο, άλλες δύο φορές η ομάδα έχει περάσει αντίστοιχες κρίσεις. Από τις 20 Νοεμβρίου έως και τις 6 Δεκεμβρίου η Άρσεναλ ηττήθηκε σε τρία από τα τέσσερα παιχνίδια που έδωσε, με την μοναδική νίκη να έρχεται εναντίον της παραπαίουσας τότε Νιούκαστλ, που ήταν ίσως η χειρότερη ομάδα της κατηγορίας την δεδομένη στιγμή. Κάτι αντίστοιχο συνέβη και με τον ερχομό του νέου έτους, αφού από την Πρωτοχρονιά μέχρι και τις 23 Ιανουαρίου οι «Κανονιέρηδες» έτρεξαν ένα σερί πέντε αγώνων χωρίς νίκη, κατά τους οποίους μάλιστα αποκλείστηκαν από τις άλλες δύο εγχώριες διοργανώσεις.

 

ρόστερ άρσεναλ

 

Οι ομοιότητες φυσικά δεν σταματούν στα αρνητικά, αλλά προλογίζουν μια εμβληματική επαναφορά. Δεν είναι τυχαίο πως και στις τρεις προαναφερθείσες περιπτώσεις η ομάδα απάντησε με 5/5, 6/8 και 6/7 νίκες στα επόμενα παιχνίδια της μέχρι να ηττηθεί ξανά. Αυτό αναμφίβολα δείχνει πως ο Αρτέτα ξέρει πια να παρέχει κίνητρο στους παίκτες του και να τονώνει την ψυχολογία τους όταν χρειάζεται, όμως το «μονοπάτι» δεν δείχνει ασφαλές και το timing μπορεί να μην είναι πάντα ομοίως ευνοϊκό.

Σε αυτό το σημείο ωστόσο χρειάζεται μια ορθολογική ματιά στους αντικειμενικούς στόχους της ομάδας. Πολλοί μπορεί να εθελοτυφλούν, όμως οι προσδοκίες από αυτό το ρόστερ δεν μπορεί να είναι η έξοδος στο Τσάμπιονς Λιγκ. Έστω κι αν στην ομάδα βρίσκονται 12-13 παίκτες που θα μπορούσαν να σταθούν σε αυτό