Μήπως να μιλάμε πια για «Big Seven»;

Η Leicester έχει ήδη γράψει με χρυσά γράμματα το όνομά της στην ιστορία της Premier League, με ένα εκ των πιο ανέλπιστων πρωταθλημάτων που έχει κατακτηθεί. Εδώ και χρόνια, όμως, αναδεικνύεται ως ίση διεκδικήτρια, όχι μόνο της πρώτης επτάδας, αλλά και των θέσεων που οδηγούν στο Champions League. Επιπλέον,  υπάρχει το λεγόμενο «Big Six» στην Αγγλία, αποτελούμενο από τις Manchester City, Manchester United, Liverpool, Chelsea, Arsenal και Tottenham. Μετά και τις τελευταίες της σεζόν όμως, μήπως η Leicester θέτει θέμα «Big Seven»;

 

Εν τω μεταξύ, κλασσικά ένα τέτοιο κείμενο θα το ξεκινούσα αναφερόμενος στην ενδεκάδα και γενικότερα στη δόμηση του ρόστερ της Leicester. Δεν μπορώ να το κάνω όμως, μιας και η ενδεκάδα της ομάδας φέτος, δεν είναι ξεκάθαρη! Αρκετά προβλήματα τραυματισμών έχουν βγάλει διάφορους παίκτες μπροστά, ή έχουν βγάλει, ανέλπιστα, «άσους» απ’ τα μανίκια του Brendan Rodgers, σε ένα ρόστερ το οποίο σαφώς κι έχει αδυναμίες. Ένας εκ των παραπάνω άσων μάλιστα είναι ο Kelechi Iheanacho. Ο Νιγηριανός, από φευγάτος εδώ και ενάμιση χρόνο, με τα τέρματά του μετατράπηκε σε βαρυσήμαντη μονάδα.

Και σε βάθος τριετίας να κοιτάξουμε τις «Αλεπούδες», θα βρούμε κι άλλα τέτοια παραδείγματα παικτών. Ο Caglar Soyuncu, για παράδειγμα, είχε μόλις οκτώ συμμετοχές στην πρώτη του σεζόν στο Νησί, όμως με την αποχώρηση του Maguire, πήρε θέση βασικού κι αναντικατάστατου. Ο Τούρκος, με το δυναμισμό που τον διέπει, κατάφερε να ξεχωρίσει μόλις έγινε βασικός. Άλλο παράδειγμα αυτό του James Justin, που αποκτήθηκε από τη League One και τη Luton, ως πρότζεκτ για το μέλλον. Λόγω τραυματισμών, όχι απλά προωθήθηκε, αλλά τα πήγε κι εξαιρετικά. Γενικότερα αυτή την ικανότητα, να μπορείς να πάρεις απ’ όλους έστω και κάτι, είναι σημαντική.

 

 

Ως ατού της ομάδας φαντάζει πια, η εύρεση ταλαντούχων ποδοσφαιριστών και η εξέλιξή τους, καθώς μη ξεχνάμε και την «πρωταθληματική» σεζόν, με παίκτες ενδεκάδας όπως ο Kante από την Caen κι ο Mahrez από τη Le Havre, που έγιναν σταρ των Chelsea και Manchester City. Και φυσικά η «μουσούδα» των «Αλεπούδων» χώνεται και στα εγχώρια, ψάχνοντας κι εκεί την έξυπνη «βόμβα», έχοντας πάρει έτσι παίκτες όπως ο Maguire, ο αρχηγός Jonny Evans, ο ταλαντούχος Maddison. Παράλληλα δίνεται χώρος και ρόλος και σε παίκτες των ακαδημιών, όπως ο Barnes και ο Thomas.

Σημαντικό ρόλο στην εξαίρετη παρουσία της Leicester έχει παίξει σαφώς και ο Brendan Rodgers. Ο Βορειοϊρλανδός τεχνικός πήρε «προαγωγή», μετά από μια πολύ καλή τριετία στη Celtic κι επέστρεψε στην Premier League, την οποία είχε εγκαταλείψει μετά από ένα μέτριο πέρασμα στη Liverpool. Στη Leicester πίστεψαν στις ικανότητές του κι ο ίδιος ανταπέδωσε, δουλεύοντας στο κορυφαίο πρωτάθλημα, δίχως όμως την πίεση που δεν διαχειρίστηκε σωστά στη Liverpool. Τα αποτελέσματα, αποδεικνύουν και του λόγου το αληθές.