72 views

Δύο πάντα υπολογίσιμες και «ζημιάρες» ομάδες, που πέρυσι έλαβαν άκρως εγκωμιαστικά σχόλια, αμφότερες με κοινό «άρωμα Ελλάδος» στους πάγκους , εξέπληξαν τα πλήθη με τις εμφανίσεις τους, την στιβαρότητα τους, αλλά και το θέαμα που παρουσίαζαν. Φέτος τα πράγματα όμως, είναι κάπως διαφορετικά!

 

Ο λόγος για τις Everton και Watford. Οι μεν με τον Marco Silva στον πάγκο και οι δε με τον Javi Gracia παρουσίασαν ένα ωραίο ιβηρικό ποδόσφαιρο, προσαρμοσμένο στα μέτρα της Premier League. Οι δύο προπονητές έλαβαν καθολική αναγνώριση από τον κόσμο και ανάγκασαν τους αρθρογράφους ανά την υφήλιο να γράφουν αράδες αφιερώματα για τα κατορθώματα τους. Την τρέχουσα σεζόν όμως τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά. Μάλιστα τα «Ζαχαρωτά» του Marco Silva έχουν δει περίπου 100 εκατομμύρια να πηγαίνουν περίπατο, όντας ήδη στα «σχοινιά». H Watford από την άλλη προχώρησε γρήγορα στην απόλυση του Javi Gracia και ήδη ο Quique Flores δεν φαίνεται να μπορεί να αλλάξει κατά πολύ την κατάσταση.

 

Everton: Με υλικό για… τετράδα, στο +2 από την σωτηρία!

Η περυσινή σεζόν για την Everton ήταν τουλάχιστον ικανοποιητική. Με ουσιαστικές μεταγραφές και εξαιρετικό ποδόσφαιρο, η ομάδα του Marco Silva έφτασε στην όγδοη θέση, μια νίκη μακριά από την έξοδο στην Ευρώπη. Η «κοιλιά» από Δεκέμβρη μέχρι τα τέλη του Φλεβάρη της στοίχησε ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο και φέτος στην ομάδα, άπαντες έθεσαν ψηλά τον πήχη και σπατάλησαν περί τα 100 (!) εκατομμύρια σε μεταγραφές, οι οποίες ακόμα είναι… άφαντες. Χάνοντας ουσιαστικά μόνο τους Kurt Zouma, Idrissa Gueye και Ademola Lookman, η ομάδα παρέμεινε σε γενικές γραμμές ίδια. Μάλιστα το Καλοκαίρι προστέθηκαν στο ρόστερ οι Alex Iwobi, Moise Kean, Jean Gbamin και Fabian Delph, ενώ οριστικοποιήθηκε η αγορά του Andre Gomes από την Barcelona.

 

everton watford

 

Το project ήταν παρόμοιο, ενώ η έξοδος στην Ευρώπη ήταν ένας από τους πρωταρχικούς στόχους της ομάδας. Η λογική έλεγε ότι οι Zouma και Gueye θα αντικαθιστούνταν επιτυχώς από τους Holgate, Mina και Gbamin. Ωστόσο τίποτα από αυτά δεν συνέβη. Ο Γάλλος επέστρεψε στην Chelsea και η Everton σπατάλησε τόσα εκατομμύρια χωρίς να αποκτήσει ένα στόπερ που ήταν επιτακτική ανάγκη για τον σύλλογο. Με τρία καθαρόαιμα στόπερ, η Everton έχει αντιμετωπίσει σοβαρό θέμα συνοχής και συνεννόησης στην άμυνα. Ο Mina είναι ο βασικός κεντρικός αμυντικός φέτος και δεν μπορεί να ταιριάξει με κανέναν εκ των Holgate και Keane, εκθέτοντας συνεχώς την άμυνα των «Ζαχαρωτών». Το δίδυμο των ακραίων αμυντικών προσπαθεί να καλύψει ανεπιτυχώς τις κακοτοπιές, αλλά ούτε οι Coleman, Sidibe και ο Digne από αριστερά μπορούν να «διορθώσουν» τα κακώς κείμενα.

Στην μεσαία γραμμή η αποτυχημένη μεταγραφή του Gbamin από την Mainz έχει κόψει την Everton «στα δύο», περιορίζοντας σε μεγάλο βαθμό το ανασταλτικό και δημιουργικό παιχνίδι, που θέλει να εφαρμόσει ο Marco Silva. Ο Ιβοριανός αμυντικός μέσος έχει τεθεί ουσιαστικά εκτός πλάνων του Πορτογάλου προπονητή, με τον Schneiderlin να είναι αυτός που για ακόμη μια χρονιά θα βγάλει το «φίδι από την τρύπα» με τον πλέον αντί-Gueye, Tom Davies να παίρνει θέση στην μεσαία γραμμή, ειδικά μετά τον τραυματισμό του Andre Gomes. Η περιορισμένη δημιουργικότητα του νεαρού Άγγλου έχει ως αποτέλεσμα την έλλειψη συνεννόησης με μια τρομερή επιθετική γραμμή, που θα ζήλευαν και ομάδες από τα πάνω στρώματα της βαθμολογίας.

Walcott, Bernard, Calvert-Lewin, Richarlison, Tosun, Kean, Iwobi και Sigurðsson βγάζουν τρομερές επιθετικές αρετές εντός αγωνιστικών χώρων. Δυστυχώς κανείς δεν έχει μπορέσει να πάρει την Everton στις πλάτες του με αποτέλεσμα στο πρωτάθλημα πρώτοι σκόρερ να είναι οι Richarlison και Calvert-Lewin με τρία γκολ έκαστος από τα συνολικά 13 της ομάδας. Και για να μιλήσουμε περισσότερο με αριθμούς, πέρυσι την ίδια εποχή, η Everton στην 13η αγωνιστική βρισκόταν στην έκτη θέση. Είχε σκοράρει 20 τέρματα και είχε δεχθεί 15. Φέτος έχει σκοράρει -όπως είπαμε- 13 και έχει δεχθεί 20. Τα έντεκα από αυτά έχουν μπει σε συνθήκες ανοιχτού παιχνιδιού, μόλις ένα από στημένη φάση, ένα από αυτογκόλ και κανένα σε αντεπίθεση. Δέχεται εύκολα γκολ από στημένες φάσεις (επτά στον αριθμό), εννέα γκολ στην ροή του αγώνα και μόλις ένα από αντεπίθεση.

 

everton watford

 

Είναι «φως φανάρι» ότι δεν λειτουργεί το proactive παιχνίδι που επιλέγει πλέον ο Silva. Η ανικανότητα της μετάβασης του παιχνιδιού στο αντίπαλο μισό για την εκδήλωση επικίνδυνης επίθεσης, αφήνει την ομάδα εκτεθειμένη στα μετόπισθεν, ενώ και η έλλειψη ταχυδυναμικών αμυντικών έχει δυσκολέψει το έργο της ομάδας στα στημένα. Πιθανότατα ο Marco Silva δεν θα αντέξει για πολύ ακόμα στον πάγκο της ομάδας. Το ρόστερ είναι ήδη απογοητευμένο από την πορεία της ομάδας και δυσκολεύεται να σηκώσει κεφάλι, ειδικότερα μετά την ήττα και από την Norwich. Ιδανικότερος αντικαταστάτης θα ήταν ο Sean Dyche. Ένα πιο επιθετικογενές 4-4-2, σε συνδυασμό με την απόκτηση ενός στόπερ τον Ιανουάριο, θα έλυνε πολλά από τα προβλήματα των «Ζαχαρωτών» και σίγουρα θα έβγαζε ασπροπρόσωπη την διοίκηση. Στις εναλλακτικές πάντως που κοιτάνε στο Merseyside υπάρχουν οι David Moyes, Mark Hughes, Mikel Arteta και στο βάθος… Marcelo Gallardo.

 

Watford: Από το περυσινό όνειρο, στον φετινό εφιάλτη.

Javi Gracia. Ο άνθρωπος που από τον Ολυμπιακό Βόλου και την Κέρκυρα, έφτασε την Watford στον τελικό του FA Cup και την ίσως πιο άνετη παραμονή στην Premier League, όντας για τα τρία τέταρτα της σεζόν σε ευρωπαϊκή τροχιά! Η προβληματική οικογένεια Pozzo, που διαχειρίζεται τον σύλλογο, βρήκε πέρυσι την ησυχία της με τον Ισπανό τεχνικό, ωστόσο αυτό αποδείχθηκε ένα… διάλλειμα, πριν αρχίσουν και πάλι την μουρμούρα οι οπαδοί των «Σφηκών». Ο προπονητής από την Παμπλόνα έζησε πέρυσι το δικό του παραμύθι, θεοποιήθηκε και στο τέλος της περυσινής σεζόν κατέληξε με ένα αίσθημα δικαίωσης και επιτυχίας.

 

everton watford

 

Φέτος στο Vicarage Road, η σεζόν ξεκίνησε με μια ελπίδα «Ευρώπης». Με την σωτηρία να είναι και πάλι ο κυρίαρχος στόχος, εντός της ομάδας βλέπανε ταπεινά τα πάνω στρώματα της βαθμολογίας. Και πώς να μην γίνει έτσι άλλωστε όταν δεν έχει αλλάξει σχεδόν τίποτα στο ρόστερ. Ben Foster παρών, Mariappa παρών, Cathcart παρών, Femenia παρών, Χολέμπας παρών, Doucoure και Hughes παρόντες, Capoue και Pereyra παρόντες, όπως παρόντες είναι και οι Deeney, Deulofeu, Gray και Success. Τι διάβολο (sic) δηλαδή ρε αδερφέ, δεν μπορεί να έχει μεγάλη διαφορά η περυσινή με την φετινή σεζόν. Και όμως, με κάποιο τρόπο τα πράγματα έχουν πάει -με συγχωρείτε αλλά είναι η καταλληλότερη λέξη- σκατά!

Πέρυσι η συνταγή της επιτυχίας ήταν το 4-4-2 με τα δύο «εξάρια» στην μεσαία γραμμή. Η επιτυχημένη αυτή τακτική πήγε περίπατο μετά τις δυο πρώτες αγωνιστικές, με τον Gracia να θεωρεί ότι μάλλον η τακτική έγινε προβλέψιμη. Έτσι προτίμησε να την αφήσει και να παίξει μια με καθαρό αμυντικό χαφ, μια με δεκάρι και μια με πέντε αμυντικούς. Τρία ματς, τρεις διαφορετικές τακτικές. Καμία νίκη και μια ισοπαλία στο τελευταίο παιχνίδι με την Newcastle. Εκεί ήταν και το αποχαιρετιστήριο του Gracia. Εκνευρισμένοι οι Pozzo, σου λένε μέσα στη σεζόν ποιον να φέρουμε; Ε και φέρανε τον Quique Flores που τους είχε κρατήσει κατηγορία ένα τριάρι χρόνια πριν. Δοκιμασμένη λύση, σου λέει, μας είχε πάει και ημιτελικά FA Cup αυτός, ας τον φέρουμε. Μόνο που υπάρχει μια μικρή διαφορά.

 

everton watford

 

Ο Quique Flores έχει μείνει πίσω στο 2010. Τότε που σήκωνε Europa League με την Atletico, έχοντας ήδη σχετικά καλό όνομα από Getafe και Valencia. Όταν ο Ισπανός προτίμησε μετά την Μαδρίτη να πάει στα Εμιράτα ξέχασε τι σημαίνει εξέλιξη. Γύρισε στην Ευρώπη, έσωσε την Watford (ας όψονται οι Ighalo και Deeney), γύρισε στην Ισπανία και την -τότε βαρετή και μίζερη- Espanyol και ήρθε η Κίνα για να τον αποστειρώσει πλήρως δημιουργικά. Έστω όμως ότι παραβλέπουμε τα παραπάνω στοιχεία. Ας δούμε λίγο τι έκανε ο Flores στο τρίμηνο περίπου που έκατσε στο Vicarage Road. Σε εννέα αγωνιστικές η ομάδα έβαλε επτά γκολ και δέχθηκε 20 (!). Είδαμε παίκτες να παραπαίουν αποπροσανατολισμένοι στο γήπεδο και να κοιτάνε με απορία σαν προσπαθούν να καταλάβουν τι ακριβώς θέλει από αυτούς στο γήπεδο ο Flores.

Ο καημένος ο Foster μάζεψε οκτώ φορές την μπάλα του από τα δίχτυα στο παιχνίδι με την Manchester City. Τουλάχιστον οι παίκτες βρήκαν μια συνοχή, ένα σταθερό σύστημα βρε αδερφε, σωστα; Αμ δε! Εννιά φορές άλλαξε το σύστημα ο Μαδριλένος τεχνικός. Η ποικιλία περιείχε 4-2-3-1, 4-4-1-1, το σύστημα του Gracia και μετά πήγαμε σε επιθετικό 4-3-3, 3-5-2, 5-3-2 και 5-4-1. Γιατί να μάθεις μόνο ένα σύστημα καλά, αν μπορείς να μάθεις λίγο μπαλίτσα από πολλά συστήματα μαζί; Έτσι η ομάδα κατέληξε στην τελευταία θέση με εννέα βαθμούς, τρεις πίσω από την 17η Everton, ενώ πέρυσι τέτοια αγωνιστική, η ομάδα φιγούραρε στην ένατη θέση της βαθμολογίας με 14 γκολ υπέρ και μόλις έντεκα κατά.

 

everton watford

 

Τι θα κάνει η Watford φέτος: Ευτυχώς οι Pozzo πήρανε πρέφα το λάθος που έκαναν με τον Flores και 1η του Δεκέμβρη απολύθηκε για να προσληφθεί κατά πάσα πιθανότητα ο Hughton. Μια ορθή επιλογή, δοκιμασμένη σε επίπεδο Premier League και μάλιστα σε μια Brighton αρκετά περιορισμένων δυνατοτήτων. Πιστεύω ότι η Watford θα σωθεί. Ο Hughton θα αποβάλλει την «σαβούρα» από το κεφάλι των παικτών, συστήματα με πέντε στην άμυνα ή στη μεσαία γραμμή θα πάνε περίπατο, και θα δουλέψει πάνω στα «δικά του» 4-4-1-1 και ένα πιο επιθετικογενές 4-3-3. Αν το αφομοιώσουν σωστά οι παίκτες τότε περιμένουμε τους Deulofeu και Success στα φτερά της επίθεσης να σερβίρουν στον Andy King (Deeney τραυματίας θυμίζουμε), τον Pereyra να δημιουργεί και πάλι με όρεξη και τους Doucoure και Hughes να «κεντάνε» στην μεσαία γραμμή!

Σίγουρα μεγάλες απογοητεύσεις μέσα στην σεζόν θα υπάρξουν πολλές. Ήδη η Southampton έχει αρκετά θέματα, αλλά δείχνει να συνέρχεται σιγά σιγά. Η West Ham με το υλικό που έχει, ανήκει και εκείνη στους underachieveres, αλλά η χθεσινή νίκη επί της Chelsea έρχεται να δώσει νέα ώθηση. Κι επειδή Αγγλία δεν είναι μόνο η Premier League, σχετικό κείμενο θα υπάρξει και για την Championship όπου συναντάμε τις Stoke και Middlesbrough να φλερτάρουν έντονα με… League One, εκεί που είναι τελευταία και ήδη πεσμένη η Bolton!

 

Συντάκτης: Φάνης Αγριτέλλης

 

Leave a Reply