165 views

Πριν μερικές ημέρες, η Aston Villa έβγαλε από τα ταμεία της 24,5 εκατομμύρια ευρώ, για να αποκτήσει τον Wesley Moraes, «σπάζοντας» έτσι το ρεκόρ της ακριβότερης μεταγραφής του συλλόγου, που «κρατούσε» ο Darren Bent από το 2011, με 20 εκατομμύρια ευρώ.

Ο Βραζιλιάνος επιθετικός «εξαργύρωσε» τη περυσινή χρονιά, όπου σκόραρε 17 φορές με τη φανέλα της Club Brugge. Το «ταξίδι» του όμως προς την ομάδα της Premier League δεν είχε την… συνηθισμένη πορεία.

Ο ύψους 1,91 μ. επιθετικός, αγωνίζεται καλύτερα ως «επιθετικός – στόχος», ένας ρόλος που τον καθιστά «τρόμο» για τους αμυντικούς. Μάλιστα, τη σεζόν 2017-18 είχε βραβευτεί ως ο «Καλύτερος Νεαρός Παίκτης» στο βελγικό πρωτάθλημα. Όμως, δεν έχει καταφέρει ακόμα να σημειώσει κάποια συμμετοχή με την εθνική ομάδα, ποσό μάλλον να απασχολήσει έντονα τον Τύπο και τα Media. Σε αντίθεση με τον Neymar ή τον Gabriel Jesus, που απασχολούσαν τα top club της Ευρώπης από τότε που ήταν δεκατριών και δεκατεσσάρων ετών, ο Wesley δυσκολεύτηκε πολύ να φτάσει στο υψηλό επίπεδο.

 

 

Μεγάλωσε στη Juiz de Fora, μια μικρή πόλη 200χλμ. από το Rio de Janeiro. Ο πατέρας του και αυτός ποδοσφαιριστής, δε κατάφερε να γίνει επαγγελματίας. Στη πορεία κατάφερε να βγάλει κάποια χρήματα από το άθλημα, τα οποία χρησιμοποίησε για να συντηρήσει την οικογένεια όταν αργότερα έμεινε ανάπηρος. Όταν ο Wesley ήταν 9 ετών, ο πατέρας του «νικήθηκε» από καρκίνο στον εγκέφαλο, γεγονός που σκόρπισε σε θλίψη τον νεαρό.

«Μετά τον θάνατο του σχεδόν υπέφερα. Έκανε τα πάντα για εμένα και μου έμαθε να παίζω ποδόσφαιρο», ήταν τα λόγια του. Άρρηκτα δεμένος με τον πατέρα του, έχει «χαράξει» τη μορφή του με τατουάζ στο λαιμό και στο χέρι του για να τον «συντροφεύει» συνέχεια. Οι τραγωδίες για τον Βραζιλιάνο όμως, συνεχίστηκαν αφού έχασε και τον ανιψιό του, Gustavo, λίγο καιρό αργότερα.

Όντας μόλις 15 ετών, ο επιθετικός της Aston Villa έγινε πατέρας, αποκτώντας τον Yan. Μόλις ένα χρόνο μετά, απέκτησε και μια κόρη, τη Μαρία, δίνοντας της το όνομα της Παναγίας, καθώς ο ίδιος είναι πολύ θρησκευόμενο άτομο. Εκείνη τη περίοδο, ο δρόμος προς το επαγγελματικό ποδόσφαιρο φαινόταν απίθανος, αφού ούτε καν οι ομάδες της περιοχής δεν ενδιαφέρονταν για τον Wesley.

Τελικά, μια ομάδα από τη Bahia, η Itabuna του έδωσε την ευκαιρία. Αγωνιζόμενος εκεί για δυο χρόνια ως το 2015, έκανε μερικά δοκιμαστικά με ευρωπαϊκούς συλλόγους. Πέρασε ένα εξάμηνο με την ομάδα κ-19 της Atletico Madrid, συμμετέχοντας σε τουρνουά στο Μπιλμπάο και τη Κροατία. Αργότερα, ήρθε μια δοκιμή στη AS Nancy και την Evian, αλλά σε καμία από τις 3 ομάδες δε «βρήκε στέγη».

 

Αναγκαστικά, ο Wesley γυρνάει στη Βραζιλία. Χωρίς χρήματα και με μια οικογένεια να θρέψει, ξεκινάει να δουλεύει σε εργοστάσιο, όπου θα ταξινομεί βίδες για λιγότερα από 180€ το μήνα. Η ποδοσφαιρική καριέρα του Βραζιλιάνου σε εκείνο το σημείο φάνηκε να φτάνει στο τέλος της. Ο ίδιος όμως δε τα παράτησε. Τελικά, μετά από συνάντηση με ατζέντηδες μετακομίζει στη Σλοβακία και την Trencin. Ομάδα η οποία «έθρεψε» τον σταρ της Bayer Leverkusen, Leon Bailey.

Η προσαρμογή του εκεί, πολύ γρήγορη. Μόλις ένα εξάμηνο χρειάστηκε για να δείξει στους scouters τι μπορεί να κάνει. Δεκαοχτώ συμμετοχές και έξι γκολ, δυο εκ των οποίων στα προκριματικά του Champions League, ήταν ο απολογισμός του, πριν έρθει η πρόταση της Club Brugge. Το ντεμπούτο του στο βελγικό πρωτάθλημα ήταν «ονειρικό», αφού σκόραρε εναντίον της Westerlo.

 

 

Ο Wesley δεν κατάφερε όμως να προσαρμοστεί στη ζωή εκεί. Του άρεσε η νυχτερινή ζωή, ενώ δεν πρόσεχε τη διατροφή του. Είχε μάλιστα δηλώσει ότι πρέπει να «κόψει» το φαγητό «από έξω» και να τρώει πιο υγιεινά. Ο προπονητής της Brugge, Devy Rigaux σε συνέντευξης του στη «The Times», είχε πει ότι: «Δεν υπήρχαν αρκετές βιταμίνες στη διατροφή του, έτρωγε πολλά snacks, ενώ πολλές φορές δεν έτρωγε πρωινό». Εκτός των προβλημάτων με τη διατροφή, ο Wesley είχε προβλήματα πειθαρχίας. Δεν ήταν λίγες οι φορές που τιμωρούνταν με κάρτες λόγο του οξύθυμου χαρακτήρα του. Μάλιστα, οι αντίπαλοι είχαν ως στόχο να εκνευρίσουν τον νεαρό επιθετικό, ώστε να μην παίζει με καθαρό μυαλό.

Κάπου εκεί κατάλαβε ότι έπρεπε να αλλάξει. Ξεκίνησε χρησιμοποιώντας ταινία tape στα χέρια του, σαν τρικ ώστε να υπενθυμίζει στον εαυτό του ότι δεν πρέπει να «απαντά» στις προκλήσεις των αντιπάλων. Άρχισε να ξοδεύει περισσότερο χρόνο στο γήπεδο, κάνοντας έξτρα προπονήσεις και μέρα με τη μέρα γίνονταν όλο και καλύτερος. Πλέον, έχει ωριμάσει πλήρως το παιχνίδι του, ενώ παράλληλα είναι πιο υπεύθυνος, τόσο εντός, όσο και εκτός αγωνιστικών χώρων.

 

 

Έχει κερδίσει το σεβασμό όλης της οικογένειας του πίσω στη πατρίδα του. Τα μικρότερα αδέρφια του τον φωνάζουν Pai (πατέρας στα Πορτογαλικά), λόγω του θαυμασμού που του τρέφουν. Με τα χρήματα που έβγαλε, αγόρασε στους συγγενείς του δυο σπίτια στη Βραζιλία. «Έχω δει φωτογραφίες από την οικογένεια του και τους φίλους να κάθονται γύρω από ένα τραπέζι σε μια μικρή κουζίνα, 25 άτομα να περιμένουν τη βοήθεια του Wesley», είχε δηλώσει ο Rigaux.

«Μερικές φορές υποτιμούμε τη πίεση που αισθάνεται ο καθένας. Θέλει να είναι όλοι περήφανοι για αυτόν, όποτε η πίεση που νιώθει είναι τεράστια. Η ανατριχίλα που νιώθει κάθε φορά που οι φίλαθλοι φωνάζουν ρυθμικά το όνομά του είναι κάτι τρομερό. Ενώ ξέρεις ότι είναι ντροπαλός όταν το πρόσωπό του κοκκινίζει μετά από μια καλή εμφάνιση του».

 

 

Η ζωή του Wesley φαίνεται να έχει σενάριο από ταινία. Από τις δυσκολίες που αντιμετώπισε όταν ήταν μικρός, και τα δύσκολα βραδιά στο Brugge, μέχρι τη μεταγραφή στη Premier League και την καταξίωση. Οι οπαδοί της Villa θα πρέπει να είναι περήφανοι για το νέο απόκτημα της ομάδας, ενώ για όλους εμάς η υπομονή και η επιμονή του Wesley να πραγματοποιήσει το όνειρό του, μπορεί να αποτελέσει ένα μεγάλο μάθημα. Αυτό που μετράει άλλωστε δεν είναι η επιθυμία σου για να νικήσεις και να πετύχεις. Όλοι έχουν τέτοιες επιθυμίες. Αυτό που πραγματικά έχει σημασία είναι η αποφασιστικότητά σου να δουλέψεις σκληρά για να εκπληρώσεις την επιθυμία σου να πετύχεις.

 

Συντάκτης: Βασίλης Βασιλείου 

 

Leave a Reply