Του amortization το… κάγκελο: μήπως έρχεται ο θάνατος του FFP;

Η Τσέλσι ανέλαβε ένα ρίσκο που η Ουέφα δεν περίμενε κάποια ομάδα να αναλάβει. Και η Τσέλσι εξέθεσε (ξανά) την Ουέφα με έναν απλό λογιστικό χειρισμό.

Τις τελευταίες μέρες κυκλοφορούν στο διαδίκτυο διάφορα άρθρα σχετικά με ένα «τρικ» που χρησιμοποιεί η Τσέλσι ώστε να «ξεγελάσει» το FFP και τις όποιες κυρώσεις του, μέσω μιας επονομαζόμενης «μανούβρας» που πλασάρεται με το βαρύγδουπο και ξενικό όνομα amortization. Μάλιστα, η «μανούβρα» αυτή γράφεται πως ίσως αναγκάσει την Ουέφα να επανεξετάσει την αξιολόγηση που προκύπτει μέσω του συστήματος FF, κάνοντας το ακόμα πιο σύνθετο και συμπαγές.

Ουσιαστικά η Τσέλσι δεν έκανε κάτι ιδιαίτερο ή ξένο στους κατέχοντες βασικές λογιστικές γνώσεις. Μάλιστα, μιλάμε για έναν εξαιρετικά βασικό όρο στον κλάδο της λογιστικής, ανάλογο με του να ξέρει ένας μπάρμαν να φτιάχνει ένα πολύ απλό κοκτέιλ. Προφανώς και κάποιος μη επαγγελματίας λογιστής/οικονομολόγος ή κάποιος που δεν έχει φοιτήσει σε σχολή που να διδάχθηκε λογιστική δεν έχει κανένα λόγο να τις γνωρίζει, αλλά ως προς την κατανόηση όλων αυτών που διαβάζουμε καλό είναι να εξηγηθούν. Έτσι κι αλλιώς, η γνώση είναι δύναμη που είχε πει κάποτε και ο Φράνσις Μπέικον.

Αλλά ας ξεκινήσουμε από την αρχή.

Tι είναι το FFP

Το FFP ουσιαστικά είναι ένας κανονισμός της Ουέφα προς τα επαγγελματικά κλαμπς ανά την Ευρώπη, που σκοπό έχει να διασφαλίσει τη βιωσιμότητα μιας ομάδας μέσω των δικών της οικονομικών πόρων. Ουσιαστικά, το FFP είναι μια προσπάθεια της Ουέφα να διασφαλίσει ότι μια επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα δεν είναι εξαρτημένη από κάποιον ιδιοκτήτη/μεγαλομέτοχο ως προς την ικανότητα της να συνεχίσει να υπάρχει, από οικονομικής σκοπιάς. Μια από τις ομάδες που οδήγησαν την Ουέφα στη δημιουργία του κανονισμού αυτού ήταν η Τσέλσι, λόγω του τρόπου που δεχόταν χρηματοδότηση από τον πρώην ιδιοκτήτη της, Ρόμαν Αμπράμοβιτς. Ένα άλλο παράδειγμα που οδήγησε την Ουέφα στη δημιουργία του FFP ήταν ο τρόπος απόκτησης της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ από τους Γκλέιζερς (δανειοδότηση στο fund των Γκλέιζερς υποθηκεύοντας την ομάδα που θα αγόραζαν).

Το σημείο-κλειδί όσον αφορά το FFP είναι το λεγόμενο break-even requirement. Στο σημείο αυτό ουσιαστικά αναφέρει πως τα έσοδα της ομάδας πρέπει να είναι τουλάχιστον ίσα με τα έξοδα, με μια μικρή απόκλιση ανάλογα με τον συγκεκριμένο δείκτη στα προηγούμενα 2 έτη. Αλλά ας κρατήσουμε ως βασικό κανόνα το έσοδα τουλάχιστον ίσα με έξοδα, μέσα σε βάθος 3 κλεισμένων ετών.

Για τον συγκεκριμένο δείκτη η Ουέφα έχει ορίσει ποια έσοδα και ποια έξοδα πρέπει να εξεταστούν. Ως σχετικά έσοδα θεωρεί τα έσοδα εισιτηρίων, τα δικαιώματα μεταδόσεων αγώνων που εισπράττουν οι ομάδες, έσοδα από χορηγίες και διαφημίσεις, έσοδα από εμπορική δραστηριότητα (π.χ. φανέλες), έσοδα μεταγραφών και σπάσιμο συμβολαίων παιχτών και οποιαδήποτε άλλα έσοδα από την αμιγώς ποδοσφαιρική δραστηριότητα της ομάδας. Αν, για παράδειγμα, η Τσέλσι είχε σημαντικό εισόδημα από πώληση κάποιων περιουσιακών της στοιχείων (λ.χ. ενός ιδιωτικού αεροπλάνου), αυτά τα έσοδα δεν προσμετρούνται στον δείκτη.

Με αντίστοιχη λογική, τα σχετικά έξοδα θεωρεί τα κόστη όποιων πωλήσεων κάνει (λ.χ. τα έξοδα για να αγοράσει τις φανέλες των παιχτών ώστε να τις πουλήσει μετά σε οπαδούς της), έξοδα μισθοδοσίας, έξοδα σχετικά με τη λειτουργία του ποδοσφαιρικού τμήματος, έξοδα χρηματοδότησης (π.χ. τόκοι από σύναψη δανείου που πήρε η ομάδα), τυχών μερίσματα σε μετόχους και έξοδα και αποσβέσεις σχετικές με αποκτήσεις παικτών.

Στα έξοδα θα παρατηρήσει κανείς μια κραυγαλέα έλλειψη. Που είναι τα έξοδα μεταγραφών; Αυτά δεν υπολογίζονται στο FFP;

Το περίφημο amortization

Ελληνιστί,