Η Fulham κι η παραβολή του ασώτου υιού

Έξι ομάδες από την πρωτεύουσα της Αγγλίας βρίσκονται φέτος στην Premier League. Και σήμερα λέμε να καταπιαστούμε με το «μικρότερο όνομα», αυτό της Fulham, που πέρασε από μια μεγάλη δοκιμασία.

 

Στην προηγούμενή της σεζόν στην Premier League, η Fulham έγινε η ομάδα «παράδειγμα προς αποφυγή». Και όχι άδικα. Ένας προπονητής δίχως εμπειρία Premier League αποτυγχάνει (Jokanovic) κι ένας αρκετά πιο έμπειρος (Ranieri) αδυνατεί να μαζέψει τα σπασμένα. Μεγάλες κι ακριβές μεταγραφές, που δεν δικαιολόγησαν στο γήπεδο την αξία τους, και μια ομάδα που πήρε πέντε ( ! ) βαθμούς μακριά από την έδρα της. Λογικός κι επόμενος ο υποβιβασμός. Βέβαια, κάπου εκεί ο Πακιστανός ιδιοκτήτης, Shahid Khan, κατάλαβε πως η ομάδα του δεν θα γίνει απ’ τη μια μέρα στην άλλη καλή, κι ως προς έναν ρεαλιστικό σχεδιασμό, η χρονιά στην Championship κρίθηκε εξέχουσας σημασίας. Όπως και στην παραβολή, δηλαδή, ο ένας υιός έφυγε, πούλησε την περιουσία του για να ζήσει ως πλούσιος, και τα ‘χασε όλα!

Εκεί έγινε προσπάθεια «αποσυμφόρησης» του ρόστερ, αν και οι «Cottagers» δυσκολεύτηκαν αρκετά να ξεφορτωθούν τα βαριά συμβόλαια. Ο προπονητής στον οποίο δόθηκε το χρίσμα, ο Scott Parker, ένας νέος τεχνικός που είχε ήδη ζήσει και τέσσερα χρόνια ως ποδοσφαιριστής στην ομάδα. Στόχος δεν ήταν η ομάδα να προβιβαστεί, άμεσα. Πολύ περισσότερο, να τεθούν οι κατάλληλες βάσεις, ώστε η ομάδα να μπορέσει να εξελιχθεί.

 

 

Μεταγραφές πολυδάπανες, όπως αυτές των Sergio Rico, Andre Schurrle, Aleksandar Mitrovic, έδιναν τη σειρά τους σε άλλες, πιο «to the point» επιλογές, όπως αυτές των Ivan Cavaleiro, Bobby Decordova-Reid, Anthony Knockaert, Harry Arter. Ο Parker έπρεπε να μειώσει το κόστος του ρόστερ, ενισχύοντας παράλληλα και την ομάδα, η οποία άλλαξε πολύ, καθώς αρκετοί παίκτες δεν ήθελαν να βρεθούν στην Championship. Εκτός αυτού, στόχος ορίστηκε η επάνοδος της Fulham, όχι άμεσα αλλά σε βάθος τριών ετών. Με λίγα λόγια, ο υιός  (Khan) που «ξόδεψε» τα πάντα, βρήκε τον πιο «οικονόμο»