Η «επέλαση» τον Αράβων θα έχει (;) και συνέχεια

Το ποδόσφαιρο των Αράβων ζει τη δική του λαμπρή εποχή και στόχος είναι το φετινό εντυπωσιακό μπάσιμο στην ευρωπαϊκή αγορά, να μην σβήσει όπως είχε γίνει με τους Κινέζους μερικά χρόνια πριν.

Την Πρωτοχρονιά του 2023 συνέβη ένα εξαιρετικά σημαντικό γεγονός για το ποδόσφαιρο της Σαουδικής Αραβίας. Ένας από τους δύο σπουδαιότερους παίκτες της γενιάς του, ο Κριστιάνο Ρονάλντο, αποφάσισε να αφήσει τον ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο για να «κατακτήσει» μια νέα χώρα, ποδοσφαιρικά μιλώντας. Το αν ήταν η πρώτη του επιλογή ή όχι δεν έχει σημασία τη δεδομένη στιγμή, αφού πολύ περισσότερο μας ενδιαφέρει η μετακίνησή του ως γεγονός. Ήταν η πρώτη φορά που ένας πραγματικός ποδοσφαιρικός σουπερστάρ (ίσως ο εμπορικότερος όλων των εποχών) όχι μόνο δελεάστηκε από τα χρήματα των Αράβων, αλλά μετακόμισε στα εδάφη του, έχοντας μάλιστα ακόμα να δώσει πράγματα εντός γηπέδων.

Μέσα στις πολλές δηλώσεις, που κάνει πλέον, ευτυχώς ή δυστυχώς, ο Ρονάλντο ήταν ότι θα τον ακολουθήσουν κι άλλοι. Ο τρόπος που μεταφράστηκε από πολλούς αυτή η δήλωση ήταν περισσότερο μια «τροφή» στην εγωπάθεια του Πορτογάλου, αλλά εκ του αποτελέσματος φαίνεται ότι είχε δίκιο. Όπως αποδεικνύεται μάλιστα, ίσως και να στηριζόταν σε πολλές εσωτερικές πληροφορίες, που εμείς δεν είχαμε στη διάθεση μας τη στιγμή εκείνη.

ποδόσφαιρο αράβων

Αν ένα πρωτάθλημα της Ευρώπης επηρεάζεται περισσότερο από την επιθετική διάθεση των Αράβων, αυτή σίγουρα είναι η Πρέμιερ Λιγκ. Βέβαια, το «επηρεάζεται» στην προκειμένη περίπτωση είναι ένα ρήμα που το νόημα του αλλάζει ανάλογα με την οπτική του καθενός πάνω στο ζήτημα, καθώς και σε πολλές περιπτώσεις έχει λειτουργήσει ευεργετικά για τις ομάδες της Αγγλίας (βλ. Τσέλσι).

Τα βασικά ερωτήματα, όμως, που δημιουργούνται πλέον είναι πολύ συγκεκριμένα. Οι Άραβες ανέκαθεν είχαν… πετροδόλαρα στη διάθεση τους για μια ανάλογη επένδυση, γιατί δεν το έκαναν τόσο καιρό; Οι παίκτες πλέον γιατί δέχονται να πάνε σε λίγκες, που οι περισσότεροι οπαδοί δεν ενδιαφέρονται να παρακολουθήσουν; Πως το Αραβικό πρωτάθλημα από «συνταξιοδοτικό πλάνο» έχει φτάσει να είναι πόλος έλξης παικτών εξαιρετικής ποδοσφαιρικής ικανότητας και ηλικίας; Όλο αυτό είναι κάτι που θα ξεφουσκώσει, όπως έγινε με τους Κινέζους ή οι Άραβες ήρθαν για να μείνουν;

Η Σαουδική Αραβία δε θα γίνει Κίνα

Οι ομάδες από την Κίνα που ξεκίνησαν μια ανάλογη «επίθεση» στις ευρωπαϊκές αγορές την προηγούμενη δεκαετία κατάφεραν να προσεγγίσουν παίκτες του υψηλότατου επιπέδου, καθώς και αρκετούς από το «δεύτερο ράφι». Τα παραδείγματα των Λαβέτσι, Χουλκ και Όσκαρ, καθώς και αυτά των Χάμσικ, Καράσκο και Παουλίνιο είναι χαρακτηριστικά. Οι εταιρείες πίσω από τις κινέζικες ομάδες είχαν επενδύσει πάρα πολλά εκατομμύρια, τόσο σε μεταγραφές όσο και μισθούς, για να προσελκύσουν αυτούς τους παίκτες, αλλά υπολόγιζαν χωρίς τον ξενοδόχο. Όπου ξενοδόχος, είναι το κινέζικο κράτος.

κίνα φελαϊνί

Όπως προαναφέρθηκε, πίσω από τις κινέζικες ομάδες δεν βρίσκονταν κάποιος μεγαλοεπενδυτής, αλλά εταιρείες. Βάσει της νομοθεσίας της χώρας, το κινέζικο κράτος ουσιαστικά είναι σαν «μέτοχος» σε καθεμιά από αυτές. Λόγω του μεγάλου ανοίγματος που πραγματοποιούσαν στο ποδόσφαιρο, οι εταιρείες αυτές έπαιρναν ένα ρίσκο που θα μπορούσε να τους γυρίσει μπούμερανγκ.

Οπότε, για να διασφαλίσει ότι οι διαχειριστές αυτών των εταιρειών δεν θα έκαναν κατάχρηση των πόρων τους για ένα «χόμπι», η κυβέρνηση θέσπισε δύο απλά μέτρα. Το πρώτο ήταν η εφαρμογή απίστευτα υψηλής φορολογίας στους μισθούς των παικτών, που δεν ήταν από την Κίνα. Το δεύτερο ήταν η αναγκαστική χρήση γηγενών ποδοσφαιριστών. Με τα δύο αυτά μέτρα, και το εγχώριο ταλέντο δεν θα έμενε ανεκμετάλλευτο και οι επενδυτές των εν λόγω εταιρειών θα είχαν σοβαρούς λόγους να μην στρέφονται αποκλειστικά σε ξένους.

Όλοι ξέρουμε πως κατέληξε αυτό. Το κινέζικο πρωτάθλημα έχασε τα κεφάλαια που του είχαν διατεθεί, πολλές ομάδες διαλύθηκαν και το εγχώριο ποδόσφαιρο επανήλθε στην πρότερη κατάσταση του. Η διαφορά με την περίπτωση των Αράβων είναι ότι τα κεφάλαια προέρχονται από τις αμύθητες π