Ο Τόμας Τούχελ ήταν αυτό που χρειαζόταν η Τσέλσι

Ο Τόμας Τούχελ καθοδηγεί την Τσέλσι κάτι λιγότερο από έναν χρόνο, κι αποδεικνύει ότι η μετάδοση της φιλοσοφίας ενός τεχνικού, δεν απαιτεί πίστωση χρόνου.

 

Πολύ σύνηθες είναι στην Ελλάδα να προσπαθούμε να αποποιήσουμε έναν προπονητή από τις ευθύνες του, με τη δικαιολογία του χρόνου. «Δεν είναι αρκετό καιρό στην ομάδα», «Με αυτούς τους παίκτες τι άλλο να κάνει», «Θέλει χρόνο ακόμα για να τους κάνει να παίζουν όπως του αρέσει». Δεν είναι απόλυτα λάθος όλα αυτά, αλλά κατά κύριο λόγο, ο προπονητής πρέπει να κάνει το χρόνο σύμμαχό του, όχι να περιμένει να του δοθεί. Αυτό ακριβώς, έκανε ο Τούχελ.

Παρέλαβε μια Τσέλσι ένατη στο πρωτάθλημα, μετά από μια άκρως κοστοβόρα μεταγραφική περίοδο, την πήγε χωρίς πολλά πολλά τέταρτη. Και φέτος, επίσης δίχως πολλά πολλά, πρώτη. Αν στον τελικό του UEFA Champions League έχανε, θα έλεγαν «ε σιγά, δεν έχτισε την ομάδα, αλλά κάτι έκανε». Κι όμως, κέρδισε. Πολύ απλά διότι έκανε την ομάδα, δική του. Διόλου απλό, αλλά το πλέον ζητούμενο. Άλλωστε, γιατί να πάει κάποιος μεγάλος τεχνικός, σε έναν μεγάλο σύλλογο, προσωρινά;

 

παρί σεν ζερμέν
Ο «ασυμβίβαστος» Τούχελ έκανε αυτό που άλλοι με το ρόστερ της Παρί δεν κατάφεραν, φτάνοντας «δίπλα» στην πηγή για να κατακτήσει το Champions League.

 

Ο Τούχελ έκανε το ίδιο, όπου κι αν βρ