Liverpool-Manchester City | Η τακτική ανάλυση του αγώνα

Το eyap.gr εστιάζει στην τακτική ανάλυση του χθεσινοβραδινού αγώνα μεταξύ Liverpool και Manchester City για τα προημιτελικά του Champions League.

 

Η χθεσινή βραδιά θα μείνει για πολύ καιρό χαραγμένη στις καρδιές των φιλάθλων της Liverpool. Η ομάδα τους με μία εντυπωσιακή εμφάνιση τόσο επιθετικά όσο και αμυντικά κατάφερε να επικρατήσει με 3-0 της -όπως όλα δείχνουν- επόμενης πρωταθλήτριας Αγγλίας, Manchester City, και να αποκτήσει μεγάλο πλεονέκτημα ενόψει του επαναληπτικού σε μία εβδομάδα στο Etihad.

Ο Jurgen Klopp αναδείχθηκε πανηγυρικά νικητής στην «σκακιέρα» των προπονητών απέναντι στον Pep Guardiola, με τον αγώνα να αποτελεί σίγουρα ένα δωρεάν μάθημα προπονητικής. Γι’ αυτό και εμείς επιλέξαμε να εξετάσουμε από μία τακτική «ματιά» το χθεσινό παιχνίδι και να καταλάβουμε με ποιον τρόπο κατόρθωσε η Liverpool να γίνει η μοναδική ομάδα που νικάει δύο φορές τη φετινή σεζόν τη Manchester City.

 

liverpool city

 

Η διαφορετική διάταξη της Manchester City

Από την αρχή της σεζόν, με εξαίρεση τα πρώτα παιχνίδια, η Manchester City αγωνίζεται με ένα 4-1-4-1, το οποίο έχει αποδειχθεί άκρως αποτελεσματικό, με τους «Πολίτες» να συνδυάζουν θέαμα και ουσία. Σε αυτό το σύστημα, λοιπόν, οι δύο κεντρικοί μέσοι, οι δύο πλάγιοι μεσοεπιθετικοί και φυσικά ο κεντρικός επιθετικός συμμετέχουν στο επιθετικό παιχνίδι της ομάδας στο δεύτερο μισό του γηπέδου. Από την άλλη, οι πλάγιοι αμυντικοί συγκλίνουν προς τα μέσα, παρέχοντας στήριξη στον μοναδικό αμυντικό χαφ και έτσι δε συμμετέχουν τόσο στο επιθετικό παιχνίδι. Φαινομενικά ο Pep Guardiola χθες παρέταξε την ομάδα του με την ίδια διάταξη, αλλά στη πράξη τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά. Γιατί; Βασικά εξαιτίας ενός εκ των λιγοστών τρωτών σημείων του φετινού του συστήματος.

Στο 4-1-4-1, λοιπόν, όταν οι πλάγιοι αμυντικοί συγκλίνουν στον άξονα δημιουργείται ένα κενό στα άκρα της άμυνας, το οποίο και η Liverpool με την φοβερά γρήγορη μετάβασή της από την άμυνα στην επίθεση και με τους ταχύτατους Mane και Salah στις πτέρυγες θα μπορούσε να το εκμεταλλευτεί και να δημιουργήσει προβλήματα. Έτσι ο Ισπανός χρησιμοποίησε κάτι σαν 3-2-4-1, εμπνευσμένος σίγουρα από τον Marcelo Bielsa, για να σταματήσει τη Liverpool.

 

liverpool city

 

Η αμυντική διάταξη αποτελούνταν από τρεις κεντρικούς αμυντικούς (Laporte, Otamendi, Kompany), ενώ ο φαινομενικά δεξιός πλάγιος αμυντικός Walker είχε ένα διαφορετικό ρόλο από τον συνηθισμένο. Με τον Ισπανό τεχνικό να παρατάσσει δύο αμυντικούς μέσους (Fernandinho, De Bruyne) και δύο κεντρικούς (Gundogan, D. Silva), για να δημιουργήσει υπεραριθμίες, ουσιαστικά έλειπε ο πλάγιος μέσος. Έτσι ο Walker ανέλαβε, για πρώτη φορά μετά από καιρό, να δώσει πλάτος στο παιχνίδι και να αγωνιστεί ως full-back. Από τα αριστερά βέβαια δεν άλλαξε κάτι με τον Sane να αγωνίζεται εκεί, ενώ ο Laporte κάποιες φορές ανέβαινε λίγο παραπάνω, καθώς ήταν στα χαρτιά ο αριστερός πλάγιος αμυντικός της ομάδας

Αυτή η τακτική προσέγγιση όμως δεν έφερε αποτέλεσμα. Αρχικά, ο Walker έχοντας υπόψιν του και τα αμυντικά του καθήκοντα δε