Ο άκρατος σωβινισμός του «It’s coming home!» και η Κροατία

Την ώρα που τα social media κατακλύζονταν από χιλιάδες αναρτήσεις «αγγλόφρονων» οπαδών σε κάθε γωνιά της γης, η Κροατία ζούσε το δικό της παραμύθι με εγκράτεια και σύνεση. Η ιστορία της δεν έγινε πρωτοσέλιδο, όμως βρίσκεται μια ανάσα από το να πάρει το τρόπαιο στο σπίτι της!

 

Πριν γράψω αυτό το κείμενο, αναλογίστηκα την γνώμη που είχα εκφράσει για το ερχόμενο Μουντιάλ έναν μήνα πριν. Είχα δηλώσει την προτίμησή μου στην Αγγλία, είχα προβλέψει πως αν αποκλειστεί αυτό θα γίνει στην παράταση ή στα πέναλτι και τέλος είχα υποστηρίξει χωρίς δισταγμό πως αν δεν κατακτήσει το τρόπαιο θα επιθυμούσα να το κάνει κάποιο αουτσάιντερ. Σίγουρα η Κροατία με το πλήρες σύνολο δεν έμοιαζε με «σταχτοπούτα» στην αρχή της διοργάνωσης, όμως βάσει μεγέθους και ιστορίας δεν συγκαταλεγόταν επ’ ουδενί και στις πιθανές κατακτήτριες του τίτλου.

Η πορεία της προς τον μεγάλο τελικό της Μόσχας σταμάτησε να εξάπτει το ενδιαφέρον μετά τις 21 Ιουνίου, όταν οι παίκτες του Zlatko Dalic κατατρόπωσαν την «υπερομάδα» του Lionel Messi και την προσγείωσαν απότομα με το βαρύ 3-0. Έκτοτε η συνείδηση των περισσοτέρων «γέμισε» με την σοβαρή Κροατία, που όπου κι αν έφτανε στα νοκ άουτ θα ήταν απόλυτα φυσιολογικό. Χωρίς φανφάρες και τυμπανοκρουσίες. Άλλωστε όλοι ήμασταν απασχολημένοι με το ποδόσφαιρο που επιτέλους θα επέστρεφε σπίτι.

 

home croatia

 

Ανεξάρτητα από την φύση της σελίδας μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και το σάιτ μας, σαν αγνοί οπαδοί όλοι σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο γίναμε για λίγο «Άγγλοι χούλιγκανς». Χωρίς ιδιαίτερη λογική, ακολουθήσαμε ασυναίσθητα το trend της εποχής και βάλαμε πλάτη για τους Kane, Maguire και Pickford, που έμοιαζαν ικανοί να σηκώσουν το βαρύτιμο τρόπαιο μέσα στην Ρωσία. Για όλες τις αποτυχίες των τελευταίων δεκαετιών, για την απρόσμενη δυσμενής κριτική σε «ιερά τέρατα» του αγγλικού ποδοσφαίρου και την ταπείνωση από ποδοσφαιρικά «αμόρφωτες» χώρες, ζητήσαμε την εξιλέωση μετά από 52 άγονα