Τι έχουν τα έρμα και… ξενιτεύονται;

Για μια ακόμα μεταγραφική περίοδο γίναμε μάρτυρες ενός φαινομένου μετανάστευσης από τα νεαρά ταλέντα των αγγλικών ομάδων ώστε να πάρουν ευκαιρίες και προσπαθούμε να κατανοήσουμε πως τόσο ξαφνικά κάτι που αποτελούσε εξαίρεση, έγινε πια συνήθεια.

 

Η χειμερινή μεταγραφική περίοδος στην Αγγλία είναι πια παρελθόν και οι δύο πιο ακριβές μεταγραφές αυτού του παζαριού είχαν έναν κοινό παρανομαστή, αφού αφορούσαν δύο άκρως ταλαντούχους παίκτες, που αδυνατούσαν να βρουν χρόνο στις ομάδες τους και ήθελαν να δοκιμάσουν αλλού την τύχη της. Η διαφορά τους είναι ότι η μία πραγματοποιήθηκε, με τον Brahim Diaz να επιστρέφει μετά από πέντε χρόνια στην Ισπανία για την Real Madrid έναντι 15,5 εκατομμυρίων λιρών, ενώ η άλλη παρέμεινε «σίριαλ», με τον Callum Hudson-Odoi τελικά να μην αποχωρίζεται το Λονδίνο και την Chelsea να απορρίπτει την πρόταση της Bayern Munich αξίας 35 εκατομμυρίων.

Μπορεί η σημασία αυτών των δύο υποθέσεων να μην γίνεται εύκολα αντιληπτή, όμως έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά από μετακινήσεις τα τελευταία δύο χρόνια, που υποδεικνύουν ένα ξεκάθαρο «ρεύμα μετανάστευσης» των νεαρών παικτών των ακαδημιών των αγγλικών συλλόγων. Προσοχή δεν μιλάμε για δανεισμούς ή μεταγραφές σε κοντινά και αδύναμα πρωταθλήματα, αλλά ούτε και περιπτώσεις τύπου Salah, όπου ο ποδοσφαιριστής αγοράστηκε και στην συνέχεια μεταπωλήθηκε λόγω έλλειψης ευκαιριών. Αντιθέτως αναφερόμαστε σε «προϊόντα» των τμημάτων υποδομής, που επέλεξαν ένα επίσης δυνατό πρωτάθλημα ή μια ισχυρή ευρωπαϊκή ομάδα αντί να περιμένουν να καθιερωθούν στον σύλλογο τους.

 

Αυτοί που έδειξαν τον δρόμο

Αναμφισβήτητα σε μία τέτοια συζήτηση το πρώτο όνομα που σου έρχεται στο μυαλό -και το πιο επιτυχημένο παράδειγμα- είναι αυτό του Jadon Sancho, που παρά την πανεθνική αποδοχή στις ικανότητές του, άφησε πίσω του την τάχιστα αναπτυσσόμενη ομάδα-ρεκόρ του Pep Guardiola, Manchester City, για να ενταχθεί στην Dortmund και να πάρει περισσότερο χρόνο συμμετοχής. Τα αποτελέσματα μιλούν από μόνα τους ενάμισι χρόνο μετά, αφού ο νεαρός ακραίος έχει σε 38 αγώνες στην Βundesliga οκτώ τέρματα και 16 (!) ασίστ, έχει κληθεί στην Εθνική Αγγλίας και φημολογείται πρόταση 90 (!) εκατομμυρίων λιρών από την Manchester United γι’ αυτόν εν όψει καλοκαιριού.

 

english abroad

 

Οι «Πολίτες» σε αυτό το διάστημα βίωσαν δύο ακόμα απώλειες, με τους Pablo Maffeo και Denzeil Boadu να αποχαιρετούν το «Etihad», με τον Ισπανό δεξιό οπισθοφύλακα να είναι πια βασικός στην Stuttgart -κόστισε 7 εκατομμύρια-, αφού ανέβασε την Girona στην La Liga ως δανεικός και είναι ενεργό μέλος της Κ-21 της χώρας του, ενώ ο 21χρονος Άγγλος με καταγωγή από την Γκάνα, ακολούθησε τον Sancho στην Dortmund, αφού θεωρήθηκε πρόκληση να αντιμετωπίσουν ορθότερα τον σοβαρό τραυματισμό που περιόρισε το ταλέντο, που τον είχε κάνει «μήλον της έριδος» μεταξύ City, Tottenham και Arsenal, σε μικρότερη ηλικία.

Ένας ακόμη κάτοικος ο Γερμανίας είναι ο Keanan Bennetts της Gladbach, που μετά τις περυσινές του επιδόσεις με την Κ-23 της Tottenham στην Premier League 2 (9 γκολ και 5 ασίστ), αποφάσισε να μετακομίσει στην πατρίδα της μητέρας του το καλοκαίρι, ώστε να «κυνηγήσει» με περισσότερες αξιώσεις μια ποδοσφαιρική καριέρα. «Για τους περισσότερους νεαρούς στην Αγγλία, η Premier League είναι ο απώτερος στόχος. Όμως για μένα είναι να γίνω ένας επιτυχημένος επαγγελματίας».

 

english abroad

 

Αντίστοιχη επιλογή έκανε μάλιστα και ο «μπομπέρ» της Κ-18 των «Σπιρουνιών», αφού ο Reo Griffiths όταν είδε τα 33 του γκολ του να μην στέκονται αρκετά ώστε να πάρει μέρος στην προετοιμασία με την πρώτη ομάδα, παρά την μειωμένη της μεταγραφική δραστηριότητα, την «έκανε» για την Γαλλία και την Lyon, υπογράφοντας τετραετές συμβόλαιο. Φυσικά δεν ήταν ο μόνος Άγγλος που επέλεξε την Ligue 1, αφού ο Jonathan Panzo άφησε την Chelsea για την Monaco, λιγότερο από έναν χρόνο μετά τις καταπληκτικές του εμφανίσεις στην πορεία της Εθνικής Κ-17 ως την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Μάλιστα, πίσω από την μεταγραφή βρίσκεται ο πρώην τεχνικός διευθυντής των «Μπλε», Michael Emenalo, που είχε κάνει αυτό το «δρομολόγιο» λίγους μήνες νωρίτερα.

Η ίδια «μόδα» πλήττει και την Arsenal, με δύο ποδοσφαιριστές της, τους Marcus McGuane και Chris Willock, να «βλέπουν» πιο εύκολο και ξεκάθαρο μονοπάτι προς την πρώτη ομάδα στις Barcelona (!) και Benfica αντίστοιχα. Μάλιστα ο πρώτος έγινε ο πρώτος Άγγλος μετά τον Gary Lineker, που φορά την φανέλα των Καταλανών, ενώ ο δεύτερος είναι φέτος τρίτος σκόρερ με τις ρεζέρβες των Πορτογάλων στην δεύτερη κατηγορία.

 

english abroad

 

Ακόμα και στην Championship, ο φοβερός και τρομερός τέως μέσος της Leeds, Ronaldo Vieira, δέχθηκε ασυζητητί την πρόταση της Sampdoria αντί να περιμένει την ευκαιρία της Premier League -κι ενώ ο Bielsa τον είχε χρίσει αρχηγό στα φιλικά-, ενώ εντύπωση προκαλεί η περίπτωση του 16χρονου Noni Madueke, που παρά τον τεράστιο ντόρο γύρω από το όνομά του, έδειξε πως θέλει να παίξει άμεσα, μετακομίζοντας στην PSV, από το να περιμένει την αργή εξέλιξή του στην Tottenham.

 

Μεταναστευτικό πρόβλημα ή φυσιολογική ροή;

Η αλήθεια είναι πως ανέκαθεν μια μεταγραφή Άγγλου ποδοσφαιριστή σε άλλο πρωτάθλημα προκαλούσε εντύπωση. Ίσως το κίνητρο για να αφήσεις την Premier League δεν ήταν αρκετά μεγάλο εκτός αν ενδιαφερόταν για σένα κάποια υπερδύναμη. Ίσως πάλι η καθολικότητα της αγγλικής γλώσσας αποτελούσε τροχοπέδη στην απόφαση ενός παίκτη να ξενιτευτεί και να μάθει κάποια καινούργια μόνο για να παίξει ποδόσφαιρο. Γι’ αυτό μέχρι και σήμερα τα παραδείγματα των Rush, Keegan και Lineker μνημονεύονται ακόμα, αφού παρά την αγωνιστική τους αξία δεν μακροημέρευσαν στο εξωτερικό.

Η Premier League όμως έχει αλλάξει τα δεδομένα. Από το 1992 έως και σήμερα κάθε χρόνος φέρνει αποδεδειγμένα περισσότερα έσοδα λόγω των τηλεοπτικών δικαιωμάτων, κάτι που σημαίνει άφθονο χρήμα για να ξο