Τσέλσι: Το «καταραμένο» νούμερο εννιά

Ο Πιέρ Εμερίκ Ομπαμεγιάνγκ κατά την επιστροφή του στην Πρέμιερ Λιγκ επέλεξε να φορέσει την μπλε φανέλα με το νούμερο εννιά. Μια…τολμηρή επιλογή θα έλεγε κανείς. ‘Η μήπως όχι;

«Είναι καταραμένη η φανέλα με το νούμερο εννιά, το ισχυρίζονται όλοι αυτό. Δεν υπήρχε μεγάλη ζήτηση για το νούμερο αυτό. Οι ποδοσφαιριστές αρκετές φορές θέλουν να αλλάξουν αριθμό, όμως κανείς δε θέλει να αγγίξει το συγκεκριμένο νούμερο. Είμαι κι εγώ προληπτικός και καταλαβαίνω γιατί δεν το θέλουν». Ο Τόμας Τούχελ, κλήθηκε να σχολιάσει πριν περίπου ένα μήνα τη φήμη για το «καταραμένο» νούμερο εννιά, όσον αφορά την Τσέλσι στην εποχή της Πρέμιερ Λιγκ.

Τόμας Τούχελ

Στις αρχές του Αυγούστου, το νούμερο εννιά στους «Μπλε» έμεινε και πάλι ορφανό, μετά την αποχώρηση του Ρομέλου Λουκάκου. Είναι η αλήθεια πως στην εποχή της Πρέμιερ Λιγκ, όσοι φόρεσαν τη φανέλα με τον συγκεκριμένο αριθμό, είτε δεν στέριωσαν στο σύλλογο, είτε δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα, είτε πέρασαν και δεν ακούμπησαν.

Φυσικά από αυτή την…κατάρα εξαιρούνται οι Τζιανλούκα Βιάλι και Τζίμι Φλόιντ Χάσελμπάινκ, με τον τελευταίο να είναι μακράν του δεύτερου, το κορυφαίο νούμερο εννιά των «Μπλε» στην εποχή της Πρέμιερ Λιγκ.

Ο πρώτος ποδοσφαιριστής που φόρεσε την μπλε φανέλα με το νούμερο εννιά στο ξεκίνημα της Πρέμιερ Λιγκ, ήταν ο Τόνι Κασκαρίνο. Σε δύο σεζόν στο Στάμφορντ Μπριτζ, ο Κασκαρίνο πέτυχε τον καθόλου εντυπωσιακό αριθμό των έξι γκολ (1992-94). Τον Κασκαρίνο διαδέχτηκε ο τίμος Μάρκ Στάιν, ο οποίος πέτυχε 25 γκολ σε 63 συμμετοχές. Ένα καθόλου άσχημο νούμερο, εάν σκεφτεί κανείς ότι η Τσέλσι τότε, βρίσκονταν στη μέση της βαθμολογίας.

Τη σεζόν 1999-00 ο Κρις Σάτον, θα αφήσει την Μπλάκμπερν για να μετακομίσει στο Λονδίνο έναντι του διόλου ευκαταφρόνητου ποσού (για την εποχή) των 10 εκατομυρρίων λιρών. Ο Σάτον θα σκοράρει μόλις μία φορά με το νούμερο εννιά στην πλάτη και στο τέλος της σεζόν θα αποχωρήσει για την Σέλτικ.

Περνώντας τις εποχές Χάσελμπαϊνκ και Βιάλι, συγκεκριμένα τη σεζόν 2004-05, το βάρος της φανέλας με το νούμερο εννιά, αναλαμβάνει ο Ματίγια Κέζμαν. Ο Σέρβος επιθετικός έρχεται με τις καλύτερες περγαμηνές από την Αϊντχόβεν, όμως θα σκοράρει μόλις τέσσερις φορές στο πρωτάθλημα, πριν παραχωρηθεί στην Ατλέτικο Μαδρίτης.

Την αμέσως επόμενη σεζόν, ο Ερνάν Κρέσπο, θα φορέσει την μπλε φανέλα και θα σκοράρει 13 φορές σε όλες τις διοργανώσεις. Κι αν είναι αρκετά αμφισβητούμενο για το πως κρίνεται το πέρασμα του από το Λονδίνο, η αλήθεια είναι πως πρόκειται για μία μεταγραφή που δεν πέτυχε. Αφενός γιατί μιλάει κανείς για ένα μικρό απολογισμό σε σχέση με το μέγεθος του Κρέσπο κι αφετέρου, η οικογένεια του Αργεντινού δεν μπόρεσε ποτέ να προσαρμοστεί στην αγγλική πρωτεύουσα, με αποτέλεσμα ο Ερνάν να επιστρέψει στην Ιταλία, για λογαριασμό της Ίντερ αυτή τη φορά.

Ίσως το πικ της ταλαιπωρίας του νούμερου αυτού στην Τσέλσι, ακούει στο όνομα Καλίντ Μπουλαρούζ (2006-07). Ο Ολλανδός κεντρικός αμυντικός (ναι, καλά διαβάσατε), φόρεσε το συγκεκριμένο νούμερο, καταγράφοντας 20 συμμετοχές. Διαλέγοντας ένα από τα ελάχιστα νούμερα που ήταν διαθέσιμα, φυσικά δεν βρήκε τον δρόμο προς τα δίχτυα και στο τέλος της σεζόν, αποχώρησε. Προφανώς όχι γιατί δεν σκόραρε, αλλά οι τραυματισμοί κατά τη διάρκεια της σεζόν, τον έθεσαν εκτός ροτέισον.

Τη σεζόν 2007-08 αυτός που ανέλαβε να…θεμελιώσει τη κατάρα, ήταν ο Στιβ Σίντγουελ! Ο Σίντγουελ ήρθε ως ελεύθερος μετά από μία τρομερή σεζόν στην Τσάμπιονσιπ με τη Ρέντινγκ, αλλά το βήμα παραπάνω αποδείχτηκε βιαστικό. Πραγματοποίησε 25 εμφανίσεις, πριν παραχωρηθεί στο τέλος της σεζόν.

Φράνκο Ντι Σάντο! Ναι, αν τον θυμάσαι συγχαρητήρια. Τα ευχάριστα νέα για το νούμερο εννιά, ήταν ότι επέστρεψε στην πλάτη ενός επιθετικού. Τα δυσάρεστα ήταν ότι ο Φράνκο Ντι Σάντο πραγματοποίησε μόλις 8 εμφανίσεις στην Πρέμιερ Λιγκ με την Τσέλσι, πριν παραχωρηθεί δανεικός στην Μπλάκμπερν.

Μετά την αποχώρηση του Ντι Σάντο, το νούμερο εννιά στην Τσέλσι, έμεινε χωρίς κάτοχο από το καλοκαίρι του 2009 μέχρι τον Γενάρη του 2011. Τότε, στο μυαλό όλων των ποδοσφαιρόφιλων κανείς δεν έμοιαζε ιδανικότερος από τον Φερνάντο Τόρες, για να φορέσει τη φανέλα με τον αριθμό εννιά.

Ο Ισπανός επιθετικός μετακόμισε στο Λονδίνο από την Λίβερπουλ έναντι 50 εκατομμυρίων λιρών, ποσό ρεκόρ για την εποχή, όσον αφορά τις μεταγραφές εντός Αγγλίας. Δυστυχώς, όλοι θυμούνται πόσο μακριά έμεινε από τον καλό του εαυτό στην Τσέλσι ο Τόρες.

Πέραν 903 αγωνιστικά λεπτά με τους «Μπλε». μέχρι να βρει το πρώτο του γκολ. Τα τρία χρόνια παραμονής του στην Τσέλσι, είχαν φυσικά ως χάιλαϊτ το γκολ μέσα στο Καμπ Νου, που σφράγισε την παρουσία της Τσέλσι στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ του 2012.

Μετά την αποχώρηση του Τόρες το 2014, το νούμερο έμεινε ξανά χωρίς κάτοχο για μία σεζόν. Ο επόμενος ήταν ο Ρανταμέλ Φαλκάο, ο οποίος τη σεζόν 2015/2016, σκόραρε μόλις μία φορά σε δέκα εμφανίσεις με την Τσέλσι στην Πρέμιερ Λιγκ, επιστρέφοντας τελικά στη Μονακό.

Τη σεζόν 2016/2017 το νούμερο εννιά παρέμεινε κενό. Ο Αλβάρο Μοράτα ήταν εκείνος που το φόρεσε όταν ήρθε από την Ατλέτικο Μαδρίτης έναντι 70 εκατομμυρίων λιρών τη σεζόν 2017/2018. Ο Ισπανός δεν δικαιολόγησε σε καμία περίπτωση τα χρήματα αυτά, με την Τσέλσι να τον παραχωρεί δανεικό, μετά από 1,5 χρόνο παρουσίας. Στην επιστροφή του στο Στάμφορντ Μπριτζ, φόρεσε τη φανέλα με το νούμερο 29, αλλά δεν άλλαξαν και πολλά πράγματα.

Τον Γενάρη του 2019, ο Γκονζάλο Ιγκουάιν θα μετακομίσει στο Λονδίνο ώστε να καλύψει το κενό που άφησε ο Αλβάρο Μοράτα. Φορώντας το νούμερο εννιά, θα σκοράρει πέντε φορές σε 18 εμφανίσεις, δίνοντας σαφή εικόνα ότι δεν του ήταν εύκολο να ακολουθήσει τους ρυθμούς της Πρέμιερ Λιγκ.

Η «κατάρα» έδειχνε να σπάει όταν ο Τάμι Έιμπραχαμ ήταν εντυπωσιακός υπό τις οδηγίες του Φρανκ Λάμπαρντ τη σεζόν 2019-20. Ο Άγγλος σέντερ φορ πέτυχε 18 γκολ σε 47 εμφανίσεις, βοηθώντας τους «Μπλε» να προκριθούν στο Τσάμπιονς Λιγκ. Την επόμενη σεζόν, ένας τραυματισμός στον αστράγαλο και η έλευση του Τόμας Τούχελ, είχαν ως αποτέλεσμα ο αγωνιστικός του χρόνος να συρρικνωθεί. Τελικά πέρσι το καλοκαίρι αποχώρησε από τους «Μπλε» με προορισμό την Ρώμη.


Λουκάκου

Φτάνοντας στην περσινή σεζόν και την επιστροφή του Ρομέλου Λουκάκου (στην οποία οφείλεται κατά πολύ η αποχώρηση Έιμπραχαμ), οι τότε πρωταθλητές Ευρώπης, έμοιαζε να πρόσθεσαν το κομμάτι που τους έλειπε. Τελικά κάθε άλλο. Μόλις οχτώ γκολ σε 26 συμμετοχές για τον Βέλγο, ο οποίος εκτός από τραυματισμούς κι άστοχες συνεντεύξεις, έμοιαζε να αγωνίζεται δίχως κίνητρο.

Ανεξαρτήτως προλήψεων, φυσικά το να ηγηθεί κάποιος της επιθετικής γραμμής της Τσέλσι, δημιουργεί τεράστιες απαιτήσεις. Ποδοσφαιριστές για παράδειγμα όπως ο Φαλκάο και ο Ιγκουαίν ήρθαν σε περιόδους, μακριά από τα «καλά» τους χρόνια. Επίσης, ποδοσφαιριστές όπως οι Ντι Σάντο και Σίντγουελ, ήταν βιαστικές επιλογές, σίγουρα άγουρες ποδοσφαιρικά.

Το επιθετικό πρόβλημα της Τσέλσι, δεν περιορίζεται μόνο στο νούμερο εννιά αφού ποδοσφαιριστές όπως ο Μούτου παλαιότερα ή ο Τίμο Βέρνερ πιο πρόσφατα, δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στο ρόλο του talisman. Ειδικότερα από την εποχή Αμπράμοβιτς κι έπειτα που οι επιτυχίες στην Τσέλσι ήταν αυτοσκοπός.

Κάποιοι δεν μπόρεσαν να κουβαλήσουν το ψυχολογικό φορτίο κι άλλοι δεν ταίριαξαν αγωνιστικά, ενώ σίγουρα μερικοί έπεσαν «θύματα» προπονητικής κακοδιαχείρισης. Θα καταφέρει ο Ομπαμεγιάνγκ να σπάσει τη…«κατάρα»; Θα το μάθουμε φέτος!


Διαβάστε ακόμα στο eyap.gr: Επιστρέφει στην Πρέμιερ Λιγκ ο Ντιέγκο Κόστα