Tuchel era και «κύμα» αλλαγών στο Λονδίνο

Μετά την αναμενόμενη, κατά γενική ομολογία, απόλυση του Frank Lampard, ο Thomas Tuchel καταφθάνει στο Λονδίνο, με σκοπό να βάλει την προσωπική του «σφραγίδα» στους «Μπλε».

 

Δεν κατάφερε να μακροημερέψει στον πάγκο της Chelsea, ο Frank Lampard. Ο παλαίμαχος θρύλος του club και των βρετανικών γηπέδων, μετά από δυόμιση χρόνια στον πάγκο, κούνησε μαντήλι, αφήνοντας την θέση κενή μόλις για μερικές ώρες. Η διοίκηση, αφού είχε πάρει την καταδικαστική απόφαση εις βάρος του Frankie, κατάφερε να βρει τον αντικαταστάτη του, στο πρόσωπο του Thomas Tuchel.

Οι «Μπλε», με συνοπτικές διαδικασίες και με αστραπιαίες κινήσεις, επήλθαν σε συμφωνία με τον πρώην τεχνικό της PSG και ο Γερμανός, θα βρίσκεται στον πάγκο του λονδρέζικου συλλόγου για τα επόμενα τέσσερα έτη. Μία συμφωνία και μία είδηση, που παραξένεψε αρκετούς και πολλοί ήταν αυτοί που τέθηκαν εναντίον της απόφασης, ισχυριζόμενοι πως ο Tuchel δεν είναι ικανός να αντιστρέψει το κλίμα και να προσδώσει το απαιτούμενο κύμα αισιοδοξίας, ώστε να φέρει την Chelsea στα υψηλά στρώματα της Premier League.

 

 

Ο Γερμανός, με το καλημέρα και χωρίς να πάρει ανάσα, κάθισε για πρώτη φορά στον πάγκο της ομάδας, την Τετάρτη κόντρα στην Wolverphampton Wanderers. Το τελικό αποτέλεσμα δεν ήταν το αναμενόμενο και το ντεμπούτο του Tuchel έφερε ένα άοσμο και στείρο 0-0 στο Stamford Bridge. Φυσικά, από το πρώτο παιχνίδι και μάλιστα την στιγμή που ο Γερμανός έχει μόλις κάτι ώρες τα ηνία του club, δεν μπορούμε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα ή να τον κρίνουμε αναλόγως, παρά μόνο να εντοπίσουμε τα διαφορετικά σημεία και τις οφθαλμοφανές αλλαγές που υπήρξαν, σε σχέση με το gameplay του προκάτοχού του.

Ξεκινώντας την ανάλυση, θα εστιάσουμε στην βασική ενδεκάδα. Η πρώτη ενδεκάδα του Tuchel είχε εκπλήξεις, με την μεγαλύτερη να ακούει στο όνομα «Mason Mount». Ο Άγγλος ταλαντούχος ποδοσφαιριστής έμεινε στον πάγκο, κάτι που δεν συνηθιζόταν να βλέπουμε επί εποχής Lampard, μιας και ο διεθνής νεαρός υπολογιζόταν ως βασικό γρανάζι στο επιθετικό κομμάτι. Στους πρώτους έντεκα λοιπόν, βρέθηκε ο Callum Hudson-Odoi, ενώ στον πάγκο έμειναν οι Reece James και Tammy Abraham, τα μόνο «προιόντα» της ακαδημίας, παρέα με τον Mount.

 

 

Ο προσανατολισμός του Γερμανού ήταν ξεκάθαρος. Προτίμησε την εμπειρία σε σχέση με τα νιάτα και τον ενθουσιασμό, ελέω της υψηλής πίεσης που είχε κατακλύσει την ομάδα. Μία τριάδα στην άμυνα, που απαρτιζόταν από τους Azpilicueta, Tiago Silva και Rudiger, με τον συνολικό ηλικιακό αριθμό των τριών να αγγίζει τα 94 χρόνια, ενώ στον άξονα βρήκαμε τον 29χρονο Jorginho σαν παρτενέρ του Kovacic. Τέλος, στην κορυφή, ο 34χρονος Oliver Giroud, αποτέλεσε την αιχμή του δόρατος.

Έτσι, πλην των Chilwell, Havertz και Hudson-Odoi, οι υπόλοιποι οχτώ ποδοσφαιριστές είχαν ηλικιακό μέσο όρο κοντά στα 30 χρόνια. Βέβαια, δεν μπορούμε ακόμα να προβούμε σε ασφαλή συμπεράσματα, μιας και όπως ο ίδιος δήλωσε, ήταν η πιο άδικη επιλογή ενδεκάδας που έκανε ποτέ, καθώς και επήλθε έπειτα από μία και μόνο προπόνηση.  Παρόλα αυτά, αυτό είναι ίσως ένα πρώτο δείγμα για το πως θα κινηθεί ο Tuchel και που θα προσανατολιστεί το gameplay του.