Ντέιβιντ Άικ: Η ποδοσφαιρική καριέρα ενός… συνωμοσιολόγου

Ο Ντέιβιντ Άικ είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και ο -ίσως- πιο αναγνωρίσιμος συνωμοσιολόγος του Ηνωμένου Βασιλείου και του κόσμου.

Πολλοί ίσως να γνωρίζετε τον Ντέιβιντ Άικ ήδη, μιας και είναι αρκετά γνωστός χάρη για την ενασχόληση του με την πολιτική, τον χώρο του μεταφυσικού και τις θεωρίες συνωμοσίας. Αυτό που ίσως και να μη γνωρίζετε, είναι πως ο γνωστός Βρετανός συνωμοσιολόγος, πριν κάνει αυτή τη μεγάλη στροφή στην καριέρα του, ήταν ποδοσφαιριστής. Μάλιστα μετά το τέλος της καριέρας του, συνέχισε να ασχολείται με το άθλημα από άλλο πόστο.

Πλέον φυσικά η ενασχόληση του με το άθλημα περιορίζεται στο να παρακολουθεί την αγαπημένη του Λέστερ, μιας και επαγγελματικά έχει στραφεί πλήρως στην, πολύ πιο επικερδή για τον ίδιο, συγγραφή βιβλίων και τη διασπορά ψευδών ειδήσεων. Τι τον έκανε όμως να σταματήσει την ποδοσφαιρική του καριέρα πρόωρα και πως κατέληξε να ζει από τα… fake news;

Ο Ντέιβιντ Άικ γεννήθηκε στην πόλη του Λέστερ στις 29 Απριλίου του 1952 και ήταν ο μεσαίος γιός από τα τρία παιδιά της οικογένειας του. Τα παιδικά του χρόνια δεν ήταν καθόλου εύκολα, μιας και μεγάλωσε πολύ φτωχικά, γεγονός που «έπαιξε» μεγάλο ρόλο στη ζωή του. Ο πατέρας του, Μπέρικ, υπηρέτησε στη Βασιλική Αεροπορία ως γιατρός στον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο και στην συνέχεια δούλεψε στο εργοστάσιο παραγωγής της μάρκας ρολογιών Gents of Leicester για να συντηρήσει την οικογένεια του, μιας και μόνο ο ίδιος εργαζόταν.

Ο Άικ και η οικογένεια του έζησαν τα πρώτα χρόνια στην Λιντ Στριτ, σε μια περιοχή η οποία κατεδαφίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του ’50. Όταν αργότερα μετακόμισαν, είχαν μεγάλο οικονομικό πρόβλημα το οποίο τους ανάγκαζε να καθυστερούν την πληρωμή του ενοικίου. Ωστόσο ο ενοικιαστής του σπιτιού της οικογένειας δεν φαινόταν να συγκινείται από αυτό και πήγαινε συχνά και τους χτυπούσε την πόρτα για να βρει τους γονείς του Ντέιβιντ.

Αυτοί δεν του άνοιγαν κι έτσι αυτός γυρνούσε γύρω από το σπίτι και κοιτούσε από τα παράθυρα για να δει αν όντως λείπουν ή αν βρίσκονται μέσα και τον αποφεύγουν. Έτσι, η μητέρα του, έκρυβε τον Ντέιβιντ κάθε φορά που τους επισκεπτόταν κάποιος, γεγονός που σύμφωνα με τον ίδιο, του έχει αφήσει ψυχολογικό τραύμα μέχρι και σήμερα και φοβάται όποτε του χτυπάει κάποιος την πόρτα!

Οι Μπράιαν Τέιλορ (αριστερά) και Ντέιβιντ Άικ (δεξιά)

Όταν ξεκίνησε το σχολείο, ο Άικ δεν ήταν καθόλου καλός μαθητής και δεν έδειχνε να έχει κανένα ενδιαφέρον για τα μαθήματα. Σε αντίθεση με τα μαθήματα όμως, όπως πολλοί συνομίληκοί του έδειχνε να έχει ιδιαίτερη αγάπη για το ποδόσφαιρο. Μάλιστα, όταν ήταν εννέα χρονών, τον επέλεξαν από το σχολείο του για την σχολική ομάδα και αυτή, σύμφωνα με τον ίδιο, ήταν η πρώτη φορά στην οποία πέτυχε σε κάτι στη ζωή του, καθώς επίσης και η πρώτη φορά που είδε το ποδόσφαιρο σαν μια διέξοδο από την φτώχεια.

Η θέση στην οποία έπαιζε ήταν αυτή του τερματοφύλακα, γεγονός που, όπως έχει αναφέρει, τον έκανε να νιώθει πως ζει στο όριο μεταξύ ήρωα και κακού. Το 1963, έχοντας αποτύχει στις σχολικές εξετάσεις, τον έστειλαν στο Crown Hills Secondary Modern, όπου εκεί του δόθηκε η ευκαιρία να παίξει με την Κ-14 των Λέστερ Μπόις.

Στα 15 του, ο Άικ είχε την ευκαιρία να σταματήσει το σχολείο και να ασχοληθεί αποκλειστικά με το ποδόσφαιρο, μιας και τον εντόπισε ένας από τους «κυνηγούς» ταλέντων της Κόβεντρι Σίτι, η οποία τότε αγωνιζόταν στην πρώτη κατηγορία. Έτσι, το 1967 υπέγραψε με τον σύλλογο κι έγινε ο τερματοφύλακας της ομάδας νέων. Το 1968 μάλιστα, αγωνίστηκε στον τελικό του FA Youth Cup, κόντρα στην ομάδα νέων της Μπέρνλι.

Xέρεφορντ-Νιούκαστλ (05/02/1972)

Εκτός από τη Κόβεντρι, ο Άικ αγωνίστηκε κι ως δανεικός με τη φανέλα της Νορθάμπτον, ενώ αργότερα μετακόμισε στην Όξφορντ Γιουνάιτεντ. Ενώ τον πρώτο καιρό πήγαιναν όλα καλά γι’ αυτόν, κάποια στιγμή έκανε την «εμφάνιση» της η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η οποία άρχισε σταδιακά να τον εμποδίζει όλο και πιο πολύ στο παιχνίδι του. Έχοντας εμφανιστεί πρωτίστως στο αριστερό του γόνατο, η αρθρίτιδα εξαπλώθηκε και στο δεξί, ενώ σιγά σιγά επεκτάθηκε και στους αστραγάλους, καθώς επίσης και τους καρπούς και τα χέρια του.

Παρά το πρόβλημα που αντιμετώπιζε, ο Άικ κατάφερε να αγωνιστεί