«Hello darkness my old friend»

Η Manchester City απέτυχε για ακόμη μια χρονιά να διακριθεί στο Champions League, «σκοντάφτοντας» αυτή τη φορά πάνω στη Lyon, με τις ευθύνες να βαραίνουν αποκλειστικά τον Pep Guardiola.

 

«Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη, παύει να είναι σύμπτωση», λέει ο λαός και στην περίπτωση της Manchester City ταιριάζει γάντι! Ήταν η τέταρτη συνεχόμενη χρονιά που οι «Πολίτες» αδυνατούν να φτάσουν έστω μέχρι τα ημιτελικά της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης. Το 2017 στη «φάση των 16» η Monaco, το 2018 η Liverpool, το 2019 η Tottenham, φέτος οι «Lyonnais», με τους τρεις πιο πρόσφατους αποκλεισμούς να προκύπτουν στα προημιτελικά. Κι όταν ψάχνεις να βρεις «κοινό παρανομαστή» σε όλα αυτά, καταλήγεις στον Καταλανό.

Όχι, δεν είναι κακός προπονητής. Όχι, δεν είναι αποτυχημένος. Ο τρόπος παιχνιδιού των ομάδων που προπονεί είναι παράδειγμα προς μίμηση και τα τρόπαια που έχει κατακτήσει, άλλοι τα βλέπουν… με κιάλια! Κάπου εδώ ωστόσο, υπάρχει ένα τεράστιο αλλά… Όπως ο Superman έχει αδυναμία στον κρυπτονίτη, έτσι και ο Pep έχει τη δικιά του αδυναμία, που ακούει στο όνομα «νοκ-άουτ αγώνες Champions League».

 

 

Πραγματικά είναι απορίας άξιο, πως ένας από τους πιο πετυχημένους προπονητές τα τελευταία 15 χρόνια, αδυνατεί να διαχειριστεί τέτοια παιχνίδια. Ειδικά από τη στιγμή, που κυρίαρχο στοιχείο στις τακτικές του -αλλά και στον χαρακτήρα του- είναι η μεθοδικότητα, κάτι που έλειπε στην αναμέτρηση με τη Lyon. Έτσι, φτάσαμε και στον χθεσινό αποκλεισμό. Οι αμφιβολίες έκαναν την εμφάνισή τους στο κεφάλι του Guardiola, εκείνος επέλεξε να τις «θρέψει» με τις επιλογές του στον αγωνιστικό χώρο και το πλήρωσε.

Σε μια βραδιά που η Manchester City δεν είχε απέναντί της κάποιο και κάποιο μεγαθήριο, ο Pep επέλεξε να παρατάξει μια ενδεκάδα για να παίξει ένα μάλλον «αντί-Manchester City» παιχνίδι. Η επιθετική νοοτροπία, το ασταμάτητο pressing και η αέναη κίνηση των παικτών σε όλο το γήπεδο έδωσαν τη θέση τους σε μια αθόρυβη προσέγγιση, χωρίς πλουραλισμό στη δημιουργία φάσεων. Στην Premier League οι «Πολίτες» έχουν αντιμετωπίσει ποιοτικότερους αντιπάλους, κι όμως ο Pep δε δίστασε να επιτεθεί από την αρχή με όλα του τα όπλα. Γιατί να εμφανιστεί με μια άγνωστη στην ομάδα του προσέγγιση σε αυτόν τον αγώνα;

 

pep guardiola

 

Η χρήση τριών κεντρικών αμυντικών, με τους Gundogan και Rodri από μπροστά τους, μαρτυρά χωρίς αμφιβολία ότι ο Καταλανός φοβήθηκε την κινητικότητα στη μεσαία γραμμή της Lyon και τις αστραπιαίες επιθέσεις της. Μια κίνηση που περισσότερο δυσκόλεψε την City, παρά την προστάτευσε. Η Lyon κατάφερε και πάλι να βρει κενούς χώρους, αφού η αμυντική γραμμή των Άγγλων ήταν αρκετά ψηλά στον αγωνιστικό χώρο,