Nile Ranger: Το πιο «κακό παιδί» του αγγλικού ποδοσφαίρου

Ναρκωτικά, όπλα, ληστείες, ξυλοδαρμοί, ηλεκτρονικό βραχιόλι στον αστράγαλο, φυλακή και ένα τεράστιο ταλέντο των Southampton και Newcastle πεταμένο στα «σκουπίδια».

 

Στην «ποδοσφαιρομάνα» Αγγλία οι παίχτες του λατρεμένου τους παιχνιδιού δεν κλωτσάνε απλά την μπάλα. Είναι κομμάτια της σόουμπιζ. Ένας λαός, που λατρεύει τις κίτρινες φυλλάδες των σκανδάλων και αρέσκεται στο να «ταΐζει» το φετίχ του με παραπτώματα διασήμων, έχει δημιουργήσει μια κανονική ποδοσφαιρική σόουμπιζ. Στις λίγες περιπτώσεις ποδοσφαιριστών, που όταν ακούς το όνομά τους, ανακαλείς μόνο εξωγηπεδικές ιστορίες και όχι ποδοσφαιρικά επιτεύγματα, ανήκει ο Nile Ranger. Η ζωή του, γεμάτη πρωτοσέλιδα. Μια καριέρα αυτοκαταστροφική και συνάμα ανεκπλήρωτη.

Γεννημένος τον Απρίλη του 1991, βέρος «Βορειολονδρέζος», παιδί μιας μεσοαστικής οικογένειας του μεσοαστικού προαστίου Wood Green, έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στις ακαδημίες της Crystal Palace. Το επιθετικό του ταλέντο δεν άργησε να λάμψει και οι περίφημοι «σκάουτερ πιτσιρικιών» της Southampton τον εντόπισαν. Στον αγγλικό Νότο βρέθηκε η ιδανική ευκαιρία για το ξεκίνημα μιας σπουδαίας καριέρας. Το 2007 έπαιζε στις ίδιες μικρές ομάδες με τον Gareth Bale, τον Theo Walcott, τον Tyrone Mings και τον Alex Oxlade-Chamberlain. Αλλά εκείνη την χρονική περίοδο, μόλις στα 16 του, η καριέρα του σχεδόν τελείωσε πριν καν καλά καλά ξεκινήσει.

Καταδικάζεται ως δράστης σε ένοπλη ληστεία καταστήματος στο Muswell Hill του Λονδίνου και του φορτώνεται ποινή κράτησης σε αναμορφωτήριο ανηλίκων για 11 εβδομάδες. Γυρνάει στους «Άγιους», αλλά έναν μήνα μετά βλέπει την πόρτα της εξόδου από τις περίφημες ακαδημίες. Λόγω της προβληματικής συμπεριφοράς του είχε χάσει την εμπιστοσύνη των προπονητών του.

 

 

 

Προσπαθεί την ίδια χρονιά να κάνει ένα νέο ξεκίνημα στις ακαδημίες της Swindon Town και έπειτα από ένα μεγάλο «άριστα» στο δοκιμαστικό του, ξεκινά προπονήσεις με τον σύλλογο της League One. Πριν, όμως, υπογράψει συμβόλαιο με τους «Robins», ο Ranger αρπάζεται από τα δίχτυα του ιστορικού συλλόγου του Βορρά, της Newcastle United. Ήταν στο φαστφουντάδικο Burger King του Swindon, όπου ο ατζέντης του, Nick Rubery, του ανακοινώνει τα μεγάλα νέα. Ο Denis Wise, τεχνικός διευθυντής των «Magpies» το 2008 του ρίχνει την πρόταση μέσω τηλεφώνου, λίγες ώρες αργότερα. Ο Nile δεν ψήνεται παρ’ όλα αυτά. Του άρεσε η ζωή στο Swindon, αλλά ο Wise του αλλάζει αμέσως γνώμη, όταν του λέει χαρακτηριστικά ότι μόνο ένας τρελός δεν θα δεχόταν αυτή την πρόταση. Που να ‘ξερε…

 

 

Το ταξίδι του 17χρονου ξεκινά στις ρεζέρβες της Newcastle United. Εκεί, θα κλέψει τα βλέμματα του τοπικού ήρωα και θρύλου του αγγλικού ποδοσφαίρου, Alan Shearer, όπου υπηρετούσε ως προπονητής της ομάδας, σ’ εκείνη την περιβόητη θητεία, που βρίσκει στο τέλος της σεζόν τη Newcastle υποβιβασμένη. Ο νεαρός επιθετικός βρίσκει δίχτυα 15 φορές με την U18 και κερδίζει το βραβείο του καλύτερου νέου της χρονιάς. Την σεζόν 2009/10, στην Championship πλέον, ο Nile Ranger συναντά τις κατάλληλες συνθήκες για να κάνει το ντεμπούτο του. Το ημερολόγιο έδειχνε 8 Αυγούστου του 2008 και σ’ ένα ματς με την West Bromwich Albion, αντικαθιστά τον Shola Ameobi λίγο πριν την εκπνοή του αγώνα και κλωτσά για πρώτη φορά την μπάλα ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, έχοντας μάλιστα υπογράφει λίγες μέρες πριν το πρώτο του συμβόλαιο διάρκειας τρεισήμισι ετών. Λίγες μέρες μετά σκοράρει το πρώτο του γκολ με την ασπρόμαυρη φανέλα, κόντρα στην Leicester City. Αντικαθίσταται στο 84ο λεπτό και όλο το St. James’ Park σηκώνεται όρθιο και χειροκροτεί τον «man of the match». Ένα «αστέρι» είχε παρουσιαστεί και επίσημα στο κοινό του.

 

 

Μετά από δύο γκολ και τρεις ασιστ σε 25 εμφανίσεις, σηκώνει το τρόπαιο της Championship και του παρουσιάζεται η ευκαιρία να παίξει στην Premier League. O Chris Hughton θα τον εμπιστευτεί και θα τον χρησιμοποιήσει ως μια από τις επιθετικές του λύσεις. Και το σημαντικότερο; Με το ξεκίνημα της σεζόν, ο σύλλογος του δείχνει έμπρακτα πόσο πιστεύει σε αυτόν, με νέο συμβόλαιο διάρκειας πεντέμισι ετών. Όλα φαινόντουσαν ιδανικά. Η αυτοκαταστροφική προσωπικότητα του Nile Ranger, όμως, θα ξαναχτυπούσε.

Δεν σηκωνόταν από το κρεβάτι. Του ήταν αδύνατο. Αργούσε σε αμέτρητες προπονήσεις. Συμπαίχτες και συγγενείς του τον καλούσαν στο τηλέφωνο ασταμάτητα, του χτυπούσαν κουδούνια. Φτάναν ακόμα και στο σημείο να τον τραβάνε από το κρεβάτι. «Πέντε λεπτά ακόμα». Αυτό ακριβώς μουρμούρισε νυσταγμένα και πριν από έναν μεγάλο αγώνα ενάντια στην Arsenal.

Ήταν ακόμα 17 και προπονητής της Newcastle ήταν ο θρυλικός Kevin Keegan. O Ranger κλήθηκε ως κάλυψη για την πρώτη ομάδα και ήταν τόσο «ακατέργαστος», που όταν συναντήθηκε για πρώτη φορά με τον προπονητή του, τον κάλεσε «Keegan» και όχι «κύριο». Μάλιστα είχε αργήσει και πάνω από μια ώρα. Ο Keegan εξαγριώθηκε. Μπροστά σε όλη την ομάδα του φώναξε, «Αν αργήσεις ξανά, θα επιβάλω πρόστιμο σε όλους τους μισθούς σου. Θα πρέπει να βγάλεις τα χρυσά σου δόντια και να τα πουλήσεις»!

 

 

Από κείνη την μέρα σοκαρίστηκε. «Θυμάμαι να βλέπω παιχνίδια ως οπαδός της Arsenal, όταν ήμουν μικρό παιδί και πήγαινα στα παιχνίδια, οπότε το να βλέπω το όνομά μου να αναγράφεται στη μεγάλη οθόνη του σταδίου ήταν καταπληκτικό. Από τότε σοβαρεύτηκα». Για λίγο όμως. Μια ασιστ και κανένα γκολ σε 24 αγώνες πρωταθλήματος, την πρώτη του σεζόν στην Premier League, δεν τον έκαναν να ξεχωρίσει. Αλλά βρήκε, αλλιώς, τον τρόπο του. Τον Μάιο του 2011, μετά από ένα παιχνίδι στο Stamford Bridge, ενάντια στην Chelsea, o Steven Taylor, αμυντικός των «Καρακαξών» και ο Lee Charnley, ο τεχνικός διευθυντής, τον τραβάνε στην άκρη. «Με τον τρόπο που με άρπαξαν αμέσως μετά το παιχνίδι, νόμιζα ότι κάποιος είχε πεθάνει στην οικογένειά μου. Ήταν τρομακτικό. Πήγαμε σε ένα άλλο δωμάτιο και οι παίκτες πήγαν στα αποδυτήρια. Θέλαν να μου δείξουν κάτι. Είχαν ένα αντίγραφο ενός άρθρου, δύο φύλλων, σε μια κίτρινη φυλλάδα, με εμένα να κρατώ ένα όπλο».

«Μετά μου είπαν ότι υπάρχει αστυνομία έξω από το σπίτι μου τώρα, θέλουν να δουν τι είναι αυτό το όπλο. Τους διαβεβαίωσα ότι ήταν ένα αεροβόλο και έδωσα στην πρώην μου τον κωδικό του συναγερμού και το πήραν. Αυτό ήταν». Η περιβόητη φωτογραφία, που τον στοιχειώνει έως σήμερα, μέσω των αμέτρητων πρωτοσέλιδων της εποχής, διέρρευσε από το λογαριασμό του στο What’s App. Του ‘χε φανεί αστείο να ποζάρει με αυτό.

 

 

Όπως του ‘χε φανεί αστείο να προσθέσει χρυσά δόντια. Ή να χτυπήσει ένα τατουάζ μέσα από το χείλος. Ή το να ξοδέψει ένα μπόνους 96.000 λιρών μέσα σε λίγες ώρες με την αγορά ενός Range Rover. ‘Η το να πίνει και να μεθά τα βράδια στο κέντρο του Newcastle, συμμετέχοντας σε καβγάδες, αφήνοντας αναίσθητους περαστικούς και θαμώνες. Κατηγορήθηκε για πολλά τέτοια περιστατικά σε διάστημα μόλις δύο ετών. Του ασκήθηκαν μηνύσεις, συλλήφθηκε και φυσικά τα πρόστιμα της ομάδας ήταν αμέτρητα. Απομακρύνθηκε, μάλιστα, από την πρώτη ομάδα, κάνοντας προπονήσεις με τις ρεζέρβες για τρεις ολόκληρους μήνες. Στάλθηκε δανεικός σε Barnsley και Sheffield Wednesday, τραυματίστηκε σοβαρά και το μέλλον του στην ομάδα είχε θολώσει για τα καλά.