Φίλαθλε μπορείς, δεν είσαι ρατσιστής

Σε ένα άθλημα, που βασιλεύει η πολυπολιτισμικότητα και μοναδικό κριτήριο παραμένει το ταλέντο και η γηπεδική απόδοση, μοιάζει αδύνατο να βρει χώρο δράσης ο ρατσισμός. Πως γίνεται οι απανταχού φίλαθλοι που λάτρεψαν παίκτες διαφορετικού χρώματος και φυλής στο παρελθόν να «προσφέρουν» απανωτά κρούσματα στην σύγχρονη μοντέρνα εποχή;

 

Ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014 η FIFA ξεκίνησε, σε συνεργασία με την Fare (Football Against Racism in Europe) Network, μια από τις μεγαλύτερες αντιρατσιστικές καμπάνιες όλων των εποχών σε οποιοδήποτε άθλημα με την έυηχη και ακριβής ονομασία «No Το Racism». Ξαφνικά οι οθόνες μας γέμισαν με close-up πλάνα αστέρων του σήμερα, αλλά και του παρελθόντος, να «απαγγέλουν» το θείο αυτό μήνυμα στους ποδοσφαιρόφιλους, γεμίζοντας κάθε τηλεοπτικό χρόνο μεταξύ των αγώνων των προκριματικών και της τελικής φάσης. Από την πρώτη φορά που παρακολούθησα αυτήν την «διαφήμιση» κάτι απροσδιόριστο με έκανε να μην νιώθω άνετα. Η κάμερα ήταν τόσο κοντά στα πρόσωπα που μπορούσες να διακρίνεις κάθε ατέλεια, κάθε δυσμορφία, κάθε ψεγάδι των ποδοσφαιρικών ηρώων, αποδεικνύοντας άκομψα μεν αποτελεσματικότατα δε, πως όλοι είμαστε ίσοι όταν επιλέγουμε να ασχοληθούμε με αυτό το άθλημα, πέρα από γλωσσικά, θρησκευτικά και φυλετικά εμπόδια.

Όπως πηγάζει και από την φροϋδική ερμηνεία του ρατσισμού -του εξόχως φυλετιστή Αυστριακού Sigmund Freud-, τείνουμε να αποκυρήσσουμε και να φοβόμαστε στους άλλους ψεγάδια με τα οποία είμαστε αρκετά εξοικειωμένοι. Δεν μας τρομάζει το διαφορετικό χρώμα δέρματος ή η «ακαταλαβίστικη» γλώσσα, αλλά τα υπολείμματα που είμαστε πεπεισμένοι πως οι «περισσότερο όμοιοι» με εμάς έχουν αποτινάξει. Άλλωστε πως αλλιώς γίνεται η Premier League να έχει μετατραπεί τους τελευταίους μήνες σε έρμαιο των ρατσιστών, όταν κάθε οπαδός της Manchester City έμαθε να λατρεύει τους Kompany και Toure, της Liverpool τους Barnes και Grobbelaar, της Tottenham τους King και Campbell, της Arsenal τους Henry και Vieira, της Chelsea τους Desailly και Hasselbaink και ούτω καθεξής.

 

no racism

 

Στα δικά μου μάτια ο ρατσισμός στο ποδόσφαιρο αντιπροσωπεύει κάτι άλλο, πιο επιφανειακό αλλά το ίδιο τοξικό. Με τις ρατσιστικές προσβολές ο οπαδός εκτονώνει την μυωπική του θεώρηση γύρω από το άθλημα, ως μέσο ακραίων αντιδράσεων με θεϊκές επικλήσεις για τους ήρωες του και ακατάσχετες προσβολές για τους αντιπάλους. Σε αυτήν την βάση η ασυνείδητη φωνή του όταν βρίσκεται στ