Και ξαφνικά στην Σκωτία έχουν πάλι πρωτάθλημα!

Μετά από πολλά χρόνια απόλυτης κυριαρχίας μιας ομάδας και γενικότερης φίλαθλης αδιαφορίας για ένα πρωτάθλημα που έμοιαζε να έχει ισόβιο κάτοχο, φέτος η κατάσταση στην Σκωτία έχει αλλάξει. Την πρώτη με την έκτη θέση χωρίζουν μόλις πέντε βαθμοί, η Celtic δεν είναι στην κορυφή του πίνακα και το ενδιαφέρον έχει αυξηθεί κατακόρυφα.

 

Όσο νωρίς κι αν σου φαίνεται πως είναι στην τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, στην Σκωτία περίπου τέτοια εποχή έβγαζαν τα τελευταία χρόνια πρωταθλητή. Τα μέσα του περυσινού Νοεμβρίου έβρισκαν την Celtic πρώτη, αήττητη, να σκοράρει κατά ριπάς και να δέχεται γκολ με το σταγονόμετρο και μόνο την Aberdeen να την «κρυφοκοιτά» από το ασφαλές -6. Οποιοσδήποτε Σκωτσέζος οπαδός δεν θα είχε και πολλά να περιμένει, αφού ουσιαστικά και με την προσθήκη της «νεοφώτιστης» ιστορικής Rangers ακόμα και τα ευρωπαϊκά εισιτήρια έμοιαζαν ήδη να έχουν επικυρώσει το όνομα του κατόχου.

Πως θα μπορούσαν άλλωστε να είναι διαφορετικά τα πράγματα; Μετά την οικονομική διάλυση και τον ανασχηματισμό των «Gers» το 2012, η καθολική μεριά της Γλασκώβης είχε γιορτάσει εφτά συνεχόμενα πρωταθλήματα, μοιάζοντας να μην έχει αντίπαλο εντός των συνόρων. Εκτός αυτού με τον Brendan Rodgers στον πάγκο είχε πια κι έναν ικανότατο τεχνικό, όπου μπορούσε εύκολα να διαχειριστεί το διαχρονικά ταλαντούχο ρόστερ των «Hoops». Ας δούμε όμως τι συμβαίνει φέτος και η σκωτσέζικη Premiership έχει αποκτήσει αναπάντεχα τόσο ιδιαίτερο ανταγωνισμό.

 

Hearts – 1η θέση – 26 βαθμοί

Μια από τις πιο αδιάφορες ομάδες της περυσινής σεζόν, με ένα ρόστερ γεμάτο ακατάληπτες καναδικές (!) και αυστραλιανές επιρροές, έμοιαζε σχεδόυν σίγουρο πως και φέτος η κατάσταση θα ήταν μια από τα ίδια. Παρ’ όλα αυτά με κάποιο μαγικό τρόπο τα άστρα ευθυγραμμίστηκαν και οι οπαδοί της Hearts ονειρεύονται πως μπορούν να διεκδικήσουν τον τίτλο για πρώτη φορά μετά την σεζόν 1959/60! Το ίδιο πεπεισμένος είναι και ο τεχνικός Craig Levein, που έχει ήδη υποτάξει μια φορά τακτικά τους αστέρες της Celtic και θέλει να συνεχίσει να εκπλήσσει με το έργο του.

 

scottish premiership

 

Το πιο παράδοξο αυτού του συνόλου είναι πως δεν βασίζεται ούτε στην ομοιογένεια, αλλά ούτε και στις ποιοτικές μεταγραφές. Αντιθέτως η «δεξαμενή» των παικτών που χρησιμοποιείται, απαρτίζεται στα 2/3 της από καλοκαιρινές προσθήκες, βγαλμένες από το μυαλό του πιο άρρωστου φαν του Football Manager. Ποιος άλλος θα σκεφτόταν να συνδυάσει τους Αυστραλούς Bozanic και Garrucio, με τον βετεράνο Τσέχο τερματοφύλακα Zlamal, τον Αυστριακό στόπερ Haring της υποβιβασθείσας SV Ried με τους ελεύθερους του εθνικού πρωταθλήματος Mulraney και MacLean, που προέρχονταν από άσχημη χρονιά;

Φυσικά κάποιος που θα άφηνε «τρύπες» στο ρόστερ και στα τέλη των μεταγραφών θα έψαχνε δανεικούς κι ελεύθερους στα ανεξάντλητα κιτάπια των αγγλικών Premier League και Football League, βρίσκοντας τους Dunne (Βurnley) και Mitchell (Manchester United) από την πρώτη κατηγορία και τους Olly Lee, Clare, Ikpeazu και Doyle από την δεύτερη. Όσο κι αν μοιάζει αδύνατον το εγχείρημα πέτυχε 100%. O Levein έκανε γρήγορα αυτό το ποδοσφαιρικό «συνονθύλευμα» ομάδα και με πρωταγωνιστές τους διεθνείς Djoum και Souttar μαζί με το wonderkid Cochrane, τους καθοδηγεί προς το παρόν στην κορυφή.

 

scottish premiership

 

Αν υπήρχε κάτι πέρυσι για να προοικονομήσει αυτό που συμβαίνει τώρα, φυσικά είναι ο θρίαμβος του Δεκεμβρίου με 4-0 επί της Celtic, που έληξε το απίστευτο σερί τους των 69 (!) αγώνων χωρίς ήττα, εκεί όπου ο Harry Cochrane πέτυχε το πρώτο γκολ και έγινε σε ηλικία 16 ετών και 233 ημερών ο νεότερος σκόρερ στην ιστορία της ομάδας. Πρώτος σκόρερ της ομάδας -και ολόκληρου του πρωταθλήματος- είναι ο πολύπειρος Steven Naismith, που κατέφθασε ως δανεικός για 1,5 χρόνο πέρυσι τον Ιανουάριο από την Norwich, και έχει φέτος έντεκα γκολ και τέσσερις ασίστ σε 16 εμφανίσεις σε όλες τις διοργανώσεις